De Derde Weg - 19

  • According to Bush, terrorists "make no distinction among military and civilians." In other words, terrorists attack civilians.
  • Bush also lambasts the terrorists because, "They want to overthrow existing governments in many Muslim countries, such as Egypt, Saudi Arabia, and Jordan."
  • Bush is offended that Al Qaeda's "goal is remaking the world -- and imposing its...beliefs on people everywhere." Everyone knows that is the job of the United States and western transnational corporations. After all, what is globalization except remaking the world so everyone believes in the West's "universal values?" Dennis Florig
  • De Tragiek Van De Onwetendheid
    Benvenisti & Zionism: The never-ending enterprise
    De Eeuwige Vlucht In Een Stalinistisch Verleden
    Wat is dat eigenlijk? Tribalisme? - Fishers Of Men
    Hanan Ashrawi & Amram Mitzna - Hamas: “it is our legitimate right.”
    We and the Arabs. Uitspraken van Jabotinsky
    Ehud Barak: we must refuse talks with Arafat
    Zionisme: Vergoddelijkt Nationalisme
    Joods Collectivisme & Nederlandse Vrijheid
    De Zonen van de Donder - De zaak Jezus van Nazareth
    Yasser Arafat & Camp David - Hamas & Geestelijke Slavernij
    Arafat Deputy: "We have to control the situation"
    Ha'aretz: Netanyahu & Sharon: No good tidings
    Voorbeeld & Anti-voorbeeld: Over verdeel en heers politiek

    Gore Vidal & De Tragiek Van De Onwetendheid

    "In order to preserve the huge military machine, for which seven trillion dollars have been spent since 1950, we have to have enemies.
    We invented the monolithic invisible communism, led by Russia, as the enemy for 50 years. It was not necessary for them to be enemies – Stalin offered agreements several times – Yalta, Potsdam. Despite this, we chose to exclude them from the world and precisely for this reason the Soviet state was later so aggressive against all neighbour states.
    We created enemies in order to be able to militarise our society. This was the beginning of what you call stereotyping of other countries, which now includes the Arab world. We have to have enemies, otherwise we won’t be able to justify the military budget.

    Kharrazi: EU-Iran Cooperation
    for Sake of Peace and Security
    Teheran Times, 20-11-2002

    Iranian Foreign Minister Kamal Kharrazi Tuesday stressed that EU-Iranian cooperation is not for the sake of economy and trade only, but equally for promoting peace and security.
    "Cooperation between Iran and the EU will not be only in the interest of economy for both sides, but also for promotion of peace and security", Kharrazi told a press conference in Brussels Tuesday evening at the end of his 2-day visit.
    He said the EU and Iran are to start comprehensive negotiations that would include trade and economic cooperation as well as the political dialogue in December.
    "Both sides have the political will to continue these talks. This would be in the interest of both sides, Iran and the EU."
    Kharrazi noted that he had "very good" discussions in the last two days in Brussels with EU officials including Romano Prodi, Javier Solana.

    Halevy: "It will be necessary
    to negotiate with Hamas"
    By Ze'ev Schiff, Ha'aretz 20-11-2002

    With the still unresolved dispute over whether Egyptian efforts succeeded in convincing Hamas and Fatah, who met in Cairo, to reach a cease-fire with Israel, Ephraim Halevy's assessments are particularly interesting.
    Halevy, former Mossad chief and now chairman of the National Security Council, believes the day will come when it will be necessary to negotiate with Hamas.
    The movement now represents some 20 percent of the Palestinian population in the territories, and it's important, believes Halevy, that it become integrated in Palestinian political institutions, on condition that it cease the killing - otherwise the campaign against it will intensify. That view is unusual in Israel.

    Arafat welcomes Mitzna election
    The Australian, 20-11-2002

    PALESTINIAN leader Yasser Arafat said he was ready to work with the newly-elected head of Israel's Labour Party, Amram Mitzna, to finalise the peace process launched with the late Yitzhak Rabin.
    But the Islamic radicals in the Palestinian camp were unimpressed, saying Mitzna's rise would make no difference.
    "We are ready to work with anybody who is heading the (Labour) party and we stretch our hand for the peace of the brave," Arafat told journalists outside his headquarters in the West Bank town of Ramallah.
    "I hope Mitzna will follow in the footsteps of Rabin and finish off his work. I am sure he will do it," he said.

    Meron Benvenisti: The never-ending enterprise
    Ha'aretz, 21-11-2002

    How is it possible that for three generations an entire country has been one big temporary construction project that never arrives at a permanent reality, with a defined topography, stable borders, and a "normal" routine of life?

    The common answer, which blames the hostility of the enemy, only discloses the conceptual basis for those responsible for the construction site: Its purpose is to be an instrument in the existential struggle, which does not end, also because continuing the battle for the physical space serves powerful economic and political interests.
    Standards of living are a marginal goal, enjoyed by only a few, while an immigrant mentality feeds an insatiable appetite for grabbing land, both for the individual and for the collective.
    For 35 years, Israel has made a supreme effort to take control of the physical space of the West Bank, which is perceived as an "outback" in which the Zionist revolution can be fulfilled.
    But after investing tens of billions and settling hundreds of thousands, the entire built-up area of all the settlements is no more than 2 percent of the land in the West Bank. True, nearly half the West Bank is defined as "state land," but this formal definition does not make it controlled by Jews...
    The enormous gap in the balance of forces should seemingly have tilted in favor of Israel, but the struggle is going to end in a tie in the short run, and in a Palestinian victory in the long run, because the physical space is filling up, running out, and has ceased functioning as the critical element. Instead, demography rules.
    "The appropriate Zionist response," will boomerang against its perpetrators...
    When will someone in an Israeli government get up and declare a glorious end to the Zionist enterprise?

    Zionisme: De Eeuwige Vlucht
    In Een Stalinistisch Verleden
    Commentaar Wim Duzijn 2002

    Serieuze discussies over het zionisme waren tot nu toe altijd onmogelijk. Het zionisme wordt door alle Westerse landen gezien als een 'heilig, onaantastbaar gegeven'. Wie het zionisme aanvalt tekent zijn eigen doodvonnis.
    Van die waanzin moeten we af.
    Geen enkele democratie kan voortbestaan in een wereld waarin het idool hoog op de troon wordt geplaatst.
    Democratie is scheiding van staat en ideologie. Een democratie kent maar een ideologisch uitgangspunt: de staat is van en voor het gehele volk.
    Dat volk bestaat uit goede mensen en slechte mensen, uit conservatieven en progressieven, uit kontlikkers en principiële strijders voor rechtvaardigheid, en alleen de erkenning van die diversiteit en de daaruit voortvloeiende erkenning van de rechten van elke burger (ook de burger die geen deel uitmaakt van het collectief dat de macht in handen heeft) maakt van een democratie een democratie.

    Wie een dergelijke (volstrekt seculiere) democratieopvatting verdedigt - een opvatting dus waarbij staat en ideologie gescheiden zijn, omdat de staat van en voor iedereen (dus ideologieloos) is - zal nooit een situatie goedkeuren waarin blinde ideologen hun onredelijke, antidemocratische gedachtenconstructies tot leidend - en daarmee onderdrukkend - geestelijk principe mogen uitroepen.
    Democratie is alleen dan democratie wanneer de staat het principe van de diversiteit verdedigt en dat kan een staat alleen doen door het steunen van diegenen die de vertegenwoordigers zijn van de diversiteit.
    Niet de op macht beluste collectieven, die alleen maar zieltjes winnen om de mensen hun individualiteit af te pakken - dat zijn de antidemocraten die altijd zullen ijveren voor een wereld waarin de kritische enkeling tot slaaf van de massa wordt gemaakt - nee, de staat zal aan de kant moeten gaan staan van de enkelingen die kritisch verstand en pragmatische redelijkheid boven blinde, hersenloze volgzaamheid plaatsen.
    Dat idee - dat door collectivisten altijd ‘elitair’ wordt genoemd, omdat een collectivist, antidemocraat als hij van nature is, het idee van de diversiteit afwijst - is niet nieuw.
    Het principe van de diversiteit is de kern van elke wijsheidsleer, waar ter wereld ook. Elke beschaving van enige importantie verdedigde het veelvormigheidprincipe. Altijd werd de enkeling boven de massa geplaatst, niet om een blinde, autoritair ingestelde machtselite in het leven te roepen, maar om het volk het besef van veelvormigheid bij te brengen.

    Collectivisten wijzen altijd de pluriformiteit af. Daarom zullen zij nooit met witte of zwarte vlaggen zwaaien, omdat wit (astrologisch: Maan, Kreeft, Moeder) en zwart (astrologisch: Saturnus, Steenbok, Vader) kleurloze, dus veelvormige anti-kleuren zijn, waarin alle andere kleuren opgaan.
    Het jodendom is vanaf haar prilste begin een tegenstander geweest van de veelvormigheid. Het idee van de ene, monotheďstische God, die tot exclusief bezit van een enkele groepering wordt gemaakt, is een joods idee dat de ontkenning is van de democratie, die veelvormigheid is - polytheďstisch dus.
    De Hebreeuwse bijbel werd samengesteld uit Arabische en Egyptische verhalen waaruit alle verwijzingen naar het bestaan van meerdere goden verwijderd werden. Sommige namen die aan god gegeven worden verwijzen nog naar het meergodendom, zoals de benaming ELOHIM waarmee dan weer de joodse god Jehovah wordt aangeduid, een god die op zijn beurt verwijst naar een zijnsgod die zichzelf 'Ik Ben Ik Ben' noemt, een begrip dat verwijst naar de oud-Egyptische opvatting dat 'God' het geheel van al het bestaande is, een (holistische) opvatting die je ook terug kunt vinden in mystieke stromingen binnen de Abrahamitische religies.

    Maar ondanks al die (ontnuchterende) wetenschappelijke inzichten worden de begrippen monotheďsme en polytheďsme nog altijd op een primitieve wijze tegenover elkaar geplaatst, omdat we in een wereld leven waarin een serieuze, intelligente discussie over democratische en antidemocratische waarden domweg niet mogelijk is.
    Altijd komt er wel weer een verknipte ideoloog aanhollen met een rode vlag, of een joods pamfletje of een heilig islamitisch boek, en altijd wordt de serieuze, nuchtere democraat weggejaagd, omdat de hysterische antidemocraten de macht in handen hebben.

    De antidemocratie predikt de onverdraagzaamheid. De antidemocratie staat niet toe dat een enkeling via de totale identificatie met zichzelf het idee van de democratische veelvormigheid op een concrete wijze gestalte geeft.
    Daarom noemde de hoofdfiguur van het christelijkie evangelie, Jezus van Nazareth, een man die je de eerste religieuze democraat zou kunnen noemen, zichzelf binnen een tribalistisch ingestelde joods-religieuze wereld ‘de Messias’.
    Die daad was een individuele verlossingsdaad, een provocatie, en daarmee de ontkenning van het joods-tribale collectivisme, dat de dood is van de democratie.

    Alleen joodse provocateurs - navolgers van Jezus - zullen Israël vrede kunnen geven, omdat vrede alleen daar mogelijk is waar het principe van de veelvormigheid wordt erkend.
    Jezus was een pluralist. Hij ontkende de macht van de priester - riep de mensen op alles op alles te zetten om het priesterschap - dat alleen maar de meest negatieve instincten in de mens aanmoedigt - uit de weg te gaan en een directe, persoonlijke band te zoeken met God.
    Wie wil verklaren waarom er in het verleden sprake was van een schitterende, hoogstaande Egyptische cultuur, die ver uitstak boven de chaotische, eeuwig strijd zoekende joodse anticultuur, die zal in de eerste plaats de houding tegenover God moeten onderzoeken.
    Het jodendom als collectivistische beweging (mystieke stromingen die elke religie kent worden hier buiten beschouwing gelaten) staat geen persoonlijke band van de enkeling met God toe.
    Waar mensen hun eigen Goden hebben - dus geen van bovenaf, dwingend opgelegd godsbeeld - daar zal nooit de een de ander op grond van zijn religieuze overtuiging vermoorden.
    Dat principe - de gelovige die de mens die zijn geloof ontkent vermoordt - wordt nu door ons aanbeden.
    Wij vermoorden de enkeling. Wij vermoorden de ongelovige anti-collectivist. Wij dienen de ene God, die de ontkenning is van de democratie.
    Alleen de enkeling, de vrije (anarchistische) geest die niet de slaaf is van het monotheďsme (gezien als collectivisme) is een democraat en alleen hij verdient het serieus genomen te worden binnen een wereld die zich democratisch noemt.
    Ondanks al onze mooie woorden nemen wij provocateurs niet serieus. Wij steunen nog altijd het stalinistische priesterschap, waarvan momenteel het door Amerika gesteunde zionisme (dat van het liberalisme en het socialisme inhoudsloze fraseologieën maakt) de belangrijkste vertegenwoordiger is.

    Web-Info: Wat is dat eigenlijk? Tribalisme?
    En wat is tribalisering?

    Het woord 'triba' betekent stam. Het komt hier op neer dat men liever geen contacten zoekt met mensen die tot een andere groep of een andere 'stam' behoren.
    In het tribalisme verabsoluteert men bepaalde regels en normen. Het gaat uit van een veronderstelde kloof tussen 'wij' en 'de anderen'. Tribalisme houdt in dat men nooit banden aanknoopt met mensen die niet tot de eigen groep behoren. Dan zoekt men de isolatie en het isolement.
    Men is erg huiverig om contact te zoeken met andersdenkenden. Men voelt zich veilig in eigen groep of kerk en men houdt grote afstand jegens anderen. Bij het tribalisme dreigt het gevaar dat men steeds meer voorschriften in het leven roept. Die worden vervolgens ook als een karakteristiek kenmerk gezien van de eigen groep.
    Een bekend voorbeeld van bijbels tribalisme is het farizeeďsme. De Farizeeën bemoeiden zich helemaal niet met de ‘schare die de wet niet kent’. Het Farizese tribalisme uitte zich in drie zaken: zij hielden grote afstand ten opzichte van tolbeamten en zondaren, van kinderen en van de schare die de wet niet kende. (bron:

    Fishers Of Men

    As he was walking by the Sea of Galilee, he saw two brothers, Simon, who was called Peter, and his brother Andrew; they were making a cast in the lakes with their nets, for they were fishermen. And he said to them, “Follow me and I will make you fishers of men”. And they left their nets at once and followed him. ((Matthew 4:18-20)

    Een 'visser van mensen' zoekt mensen

    Het verschil tussen het orthodoxe jodendom en de liberale boodschap van Jezus van Nazareth is dat het jodendom collectivisten zoekt, mensen die hun leven willen geven voor de persoonloze zaak, terwijl Jezus 'mensen' zoekt, enkelingen die zich niet vereenzelvigen met een hen door de overheid geschonken identiteit.
    Jezus distantieerde zich van overheden die mensen het recht op een eigen identiteit ontzeggen. Daarom was hij geen vijand van de Romeinen, die een polytheistische religie kenden (nergens in het evangelie worden door hem de Romeinen aangevallen), maar viel hij wel de joodse priesters aan, met name diegenen, die de naar vrijheid verlangende mens via een onzinnig geheel van gebodsbepalingen het leven onmogelijk wilden maken.

    Zie ook: Domela Nieuwenhuis, idealist als Jezus

    Hanan Ashrawi & Amram Mitzna
    Palestine Chronicle, 21-11-2002

    The majority vote for Amram Mitzna in the Labor primaries clearly demonstrates a decisive breaking away from the policies of Sharon and a search for a clear alternative untainted by any previous association with the extremist and disastrous Sharon government.
    Perhaps now Labor will be able to overcome its image of fragmentation and loss of direction by providing the Israeli public with a clear and decisive policy for peace and economic revival.

    What Mitzna has working for him is the assurance of a partner on the Palestinian side - a partner that Sharon had desperately tried to negate and destroy.
    The Palestinian Authority will certainly be sending positive signals and will begin preparations for the resumption of serious negotiations.
    Additionally, Mitzna will not have to reinvent the wheel, as he can build upon the legacy of previous negotiations culminating in Taba, thus leading to speedy and tangible results.
    Domestically, the disastrous consequences of Sharon's policies of military escalation, brutality, and political bankruptcy are beginning to be felt as the reason for Israel's loss of economic and personal security.

    The enormous power and destructive capacity of the settlers and their hijacking of the political, economic, legal, and moral agenda of Israel are becoming more apparent to the Israeli public as a whole.
    Their attempts to further destroy any chances of peace, including the self-destruct mechanism of obliterating the necessary divide for affecting the two-state solution, are also evident (as demonstrated by repeated public opinion polls).

    Significantly, the Israeli "peace camp" is also in urgent need for decisive leadership that can pull together its various components with an unequivocal and daring message and courageous leadership capable of extricating it from the quagmire of mutual recrimination and the Barak-Sharon legacy of external blame and internal weariness.
    Mitzna's message will undoubtedly resonate (and there are indications that it has already done so) among the Palestinians who have felt the absence of a message and strategy for peace in Israel, particularly through an insane escalation of military and settler violence, as well as a dangerous policy of total negation of rights, identity, humanity, and security.

    Ha'aretz Editorial: Terror perpetuates conflict
    Ha'aretz, 21-11-2002

    The murderous Palestinian violence striking Israel since September 2000 is what brought Ariel Sharon to power. It is what greatly reduced the strength of the peace camp, which seeks an agreement on the basis of the principle of dividing the Land of Israel into two sovereign states.
    As long as the terror continues, Sharon's policies, which make do with brutal reactions without offering any political exit from the conflict, is perceived as the appropriate response to Palestinian behavior...

    Until Palestinian society gives birth to a significant ideological and political movement that rejects the use of terror, it is difficult to see how Mitzna's doctrine could be accepted by the majority of Israeli voters.
    It is frustrating and outrageous to realize that the Palestinian public and its leaders do not understand that once again they are going to miss an opportunity for a positive change in relations between the two peoples.

    Hamas: “it is our legitimate right.”
    Jordan Times, 21-11-2002

    Hamas political chief Khaled Mishaal reiterated his resistance group's policy of carrying out suicide attacks on Israeli targets, but hinted at a possible shift in tactics, in remarks published Wednesday.
    Mishaal, in an interview with the Arab-language daily Al Hayat, was asked if Hamas would continue suicide attacks. “Of course,” he said, “it is our legitimate right.”
    Hamas, which rejects the right of the Jewish state to exist on Palestinian lands, “can resort to all forms of resistance (against Israeli occupation), and suicide attacks are part of that,” he said. “But Hamas can modify its tactics according to its interests,” he added, without elaborating.

    In Al Hayat interview, Mishaal denied Hamas had reached a secret agreement with Fateh, though he said a “three-month suspension of suicide atacks” had been discussed during the Cairo talks.
    Turning to a US-drafted “road map” for resuming peace talks between Israel and the Palestinians, Mishaal took issue with what he said was the prevailing view in Fateh and the Palestinian Authority that progress first required a period of calm on the ground.
    “Our firm belief is different,” he said. These initiatives “are not serious, do not carry guarantees and are unjust toward our people and have always been favourable to the Zionist entity (Israel).”

    ".. For us the only path to an agreement in the future
    is an absolute refusal of any attempts at an agreement now..."
    Ze'ev (Vladimir) Jabotinsky

    The Iron Wall - We and the Arabs
    Uitspraken van Jabotinsky

    "Any native people - its all the same whether they are civilized or savage - views their country as their national home, of which they will always be the complete masters. They will not voluntarily allow, not only a new master, but even a new partner. And so it is for the Arabs. Compromisers in our midst attempt to convince us that the Arabs are some kind of fools who can be tricked by a softened formulation of our goals, or a tribe of money grubbers who will abandon their birth right to Palestine for cultural and economic gains. I flatly reject this assessment of the Palestinian Arabs. Culturally they are 500 years behind us, spiritually they do not have our endurance or our strength of will, but this exhausts all of the internal differences. We can talk as much as we want about our good intentions; but they understand as well as we what is not good for them.

    Info: Ze'ev (Vladmir) Jabotinsky was de stichter en spirituele leider van het Revisionistische Zionisme.
    Jabotinsky's revisionisme leidde tot oprichting van de Irgun Zvai Leumi militia in 1943, die via terreuracties de oprichting van een eigen onafhankelijke staat nastreefde.
    Uit deze militaristische bewegingen, die elke vorm van samenwerking met Palestijnen afwezen, ontstonden later kleine rechtse politieke bewegingen, die in 1973 de rechtse Likoed-partij vormden.

    In Hamas heeft de Likoed een gelijkwaardige tegenspeler gevonden. Ook Hamas hangt de meedogenloze leer van de Ijzeren Muur aan: Net zo lang actie voeren tot de tegenstander murw geslagen is en geen pogingen meer onderneemt de (ijzeren) wil van de ander te breken.

    Zie ook: De Ideologen van de Likoed

    Poll of US Jews, Arabs:
    Bush not doing enough for Mideast peace
    Jerusalem Post 22-11-2002

    Less than one-third of both Jewish Americans and Arab Americans say US President George W. Bush is doing an "excellent" or "good" job handling the Arab-Israeli conflict, according to a survey commissioned jointly by Americans for Peace Now and the Arab American Institute.
    Asked to rate Bush's handling of the conflict, 5.5% of Jewish Americans said he is doing an excellent job, 23% said good, 37.7% said fair, and 31.3% said poor.
    Of Arab Americans polled, 7.8% said he is doing an excellent job, 18.6% said good, 22.3% said fair, and 46.4% said poor.
    Close to two-thirds of Arab Americans, 65.3%, and 38.3% of Jewish Americans said the Bush administration is "leaning-Israel" in its approach to the conflict.

    An overwhelming majority of Arab Americans, 96.8%, and 86.9% of Jewish Americans said they believe Israelis and Palestinians have the right to live in secure and independent states of their own.

    Syria rejects ‘No-fly’ zones
    raq Daily, 24-11-2002

    Syria has reiterated its refusal to so-called ‘no fly zones’ imposed by the US and British administrations.
    Syrian envoy to the UN Faisal Muqdad remarked that the said zones contradict with UN resolutions calling for maintaining Iraq’s sovereignty and territorial integrity and its people’s unity.
    He affirmed that miss deliberating the UN Resolution 1441 would bloc its procedures and harms those who present it.
    The Syrian envoy called on stopping those claims and stances in order to pass over the UN inspection tasks since Iraq has paid full cooperation with the UN.

    Ehud Barak urges Mitzna
    to refuse talks with Arafat
    Times On Line, 23-11-2002

    Former prime minister Ehud Barak called on newly elected Labor Party leader Amram Mitzna to renege on a campaign promise to hold peace talks even with Yasser Arafat.
    Barak, who supported Mitzna's rival Binyamin Ben-Eliezer in last Tuesday's primary offered his first reaction to Mitzna's victory.
    In an interview with Army Radio, Barak said Mitzna's pledge to negotiate even with Arafat contradicts the progress Israel has made in persuading Western leaders to reject the Palestinian leader as a dialogue partner.

    Arafat faces fresh threat of expulsion after attacks
    Times On Line, 23-11-2002

    ISRAEL has moved a step closer to ordering the expulsion of Yassir Arafat, the Palestinian leader, after a fresh spate of terrorist attacks by Palestinian militants and a hardening of attitude by the new right-wing Government.
    As Ariel Sharon, the Prime Minister, plans his response to the latest killings, one option being reconsidered is the forced exile of the Palestinian leader, whose administration is accused of “aiding, abetting and encouraging” deadly attacks by militant Islamic groups.
    Senior figures in Israeli security insist that since President Bush’s speech five months ago, setting out his vision for a “two-state” solution for Israelis and Palestinians to live side by side, the Palestinian leadership has done nothing to rein in militant Islamic groups or to encourage dialogue.

    Efraim Halevy, Israel’s National Security Adviser and until a few weeks ago the head of Mossad, believes that it would be to Israel’s advantage to have Mr Arafat outside the Palestinian territories.
    The new Mossad chief shares his views, as well as a Cabinet of hardliners, including General Shaul Mofaz, the Defence Minister and former army Chief of Staff, and Binyamin Netanyahu, the Foreign Minister.

    Zionisme: Vergoddelijkt Nationalisme
    Commentaar Wim Duzijn 2002

    Stel je voor dat een Nederlandse organisatie het onderstaande programma opstelt:

  • Wij verdedigen de eenheid van het Nederlandse volk en het centraal stellen van Nederland in het leven van elke Nederlander.
  • Wij streven naar de terugkeer van alle Nederlanders naar het historische thuisland Nederland, met zijn heerlijke hoofdstad Amsterdam: De Stad van Vrede, de Stad van Goud.
  • Wij willen de militaire en economische macht van Nederland versterken, ons daarbij baserend op het verlangen van de Machtige Koningen van Oranje, die van Nederland een baken van vrede en rechtvaardigheid wilden maken.
  • Wij eisen de handhaving van de unieke identiteit van het Nederlandse volk via inburgeringprocessen, waarbij Nederlandse spirituele en culturele waarden worden doorgegeven.
  • Wij zullen op een militante wijze de rechten verdedigen van alle Nederlanders, waar ter wereld zij zich ook mogen bevinden. Zuid-Afrika, waar de Nederlanders bedreigd worden door een niet-Nederlandse meerderheid, verdient daarbij onze speciale aandacht...

    Zouden wij een dergelijke politieke beweging juichend omarmen? Of zouden we wat vraagtekens achter dat programma plaatsen - mogelijkerwijze opmerkend dat een dergelijk program extreemrechtse trekjes vertoont?

    Vervang Nederlanders door Joden, Nederland door Israël en Amsterdam door Zion (Jeruzalem) en je ziet het programma van het (Israelische) zionisme: een programma dat de tegenpool is van het liberalisme en het socialisme: politieke bewegingen die gericht zijn op de wereld als geheel (wereldburgerschap) en niet op de heiligverklaring van een enkele groepering (eng nationalisme).

    Joods Collectivisme & Nederlandse Vrijheid
    Commentaar Wim Duzijn 2002

    De strijd die nationalisten in Israël en Palestina momenteel aan het voeren zijn leidt de aandacht af van de werkelijke waarden die beschaafde mensen in het Westen dienen te verdedigen: de vrije ontwikkeling en ontplooiing van de individuele mens.
    De vrijheid die nationalisten de mens aanbieden is in feite niks anders dan een lege huls. Wie als enkeling blind is blijft blind in een als 'eigen' beschouwde Joodse of Palestijnse staat.
    Hetzelfde geldt voor armen, gekken, zieken, rijken, homo's, seksverslaafden, pedofielen, drugsdealers, en al die andere merkwaardige mensentypen die het rijk van de menselijke zoogdieren bevolken.
    Primitief nationalisme ontindividualiseert de mens, verlaagt hem tot de status van zoogdier en maakt de oplossing van de problemen waar enkelingen zich voor geplaatst zien onmogelijk.
    Het antwoord op de waaromvraag is gemakkelijk: Primitief, groepsgenbonden nationalisme is collectivisme.
    Collectivisme wil de mens verlagen tot de status van hersenloze vaandelzwaaier. De vlag van de natie is de afgod die de menselijke waardigheid vernietigt.
    Amerika en Israël zouden verdedigers van de vrijheid moeten zijn. Met andere woorden: ze zouden hun energie in dienst moeten stellen van diegenen die het primitieve, ontindividualiserende nationalisme aanvallen.
    Wanneer ze dat zouden doen zou er geen zionistisch-nationalistische beweging en ook geen Palestijns Bevrijdingsfront bestaan. Israël zou gewoon een Arabische natie zijn, die zijn macht gebruikt om de rechten van de mens in het Midden-Oosten te verdedigen.

    Dat begrip 'Rechten van de Mens' is nu weinig meer dan een flauwekulletje. Je hoeft in Jeruzalem, die prachtige stad der vrede en gerechtigheid, maar te zeggen dat je homoseksueel bent en je bent dood, omdat een homoseksueel volgens de joodse wet geen mens is!
    Grote horden vredelievende joodse religieuzen bekogelen je met stenen en 'sjalom-roepend' word je met behulp van een waterkanon de stad uitgespoten. Hetzelfde geberut in die steden waar conservatieve moslims de vrede aan het verkondigen zijn...
    Hetgeen betekent dat ik als anarchistische, homofiele zonderling het nationalistische gebral van zionisten - mensen die helemaal niet statenloos zijn (zoals de Palestijnen in het Midden-Oosten dat wel zijn) ronduit belachelijk vind.

    Wanneer ik dan toch nationalist moet zijn: dan maar een Nederlandse nationalist. En Amsterdam, waar de luitjes te gierig zijn om het Koninklijke Paleis te voorzien van een grote gouden koepel, moet dan maar mijn Gouden Hoofdstad zijn.
    Ooit zal ik daar wonen… Aan de oevers van de Amstel. Temidden van dansende Amsterdamse kinderen. En de religieuze leiders van de hoofdstad zullen mij begroeten en omarmen als was ik de verloren zoon die is teruggekeerd in zijn geboortestad.
    Willem-Alexander, afstammeling van de Grote Nederlandse Veroveraars, die ons land omhoog hebben gestuwd in de vaart der volkeren, zal mij medevoeren naar
    het Amsterdamse homomonument.
    Zijn broertje - ook een jongen met een groots verleden - wandelt met ons mee.
    Trots zitten wij daar op het marmer. O, een wolk van vredelievendheid omstraalt onze dankbare gezichten. En terwijl ik mijn arm op een sensuele wijze op zijn schouders leg, fluister ik:
    “Laten wij God danken dat wij allen Nederlanders zijn…..”

    Uit 'Het Laatste Avondmaal', een toneelstuk

    LAATSTE AVONDMAAL: Maaltijd van Jezus met de apostelen op de donderdag vóór Zijn lijden, herdacht op Witte Donderdag

  • Johannes: Wat een geluk, Petrus, dat we die man met zijn kruik konden volgen, die Jezus ons had aangewezen. Anders hadden we het hier nooit gevonden. En de eigenaar maakte gelukkig ook geen bezwaren. Misschien vindt hij het wel een hele eer, dat Jezus hier het Paasfeest komt vieren.
  • Petrus: Allicht. Alhoewel, er is moed voor nodig om hier in Jeruzalem te tonen dat je voor Jezus sympathie hebt. De tempelpriesters zijn woest, sinds Jezus de kooplui uit de tempel ranselde.
  • Johannes: En de schriftgeleerden dan! Elke keer als ze met hun strikvragen afkomen, worden ze voor schut gezet. Ze durven geen vraag meer stellen. Maar gisteren, toen Jezus in de tempel sprak, zag ik ze in een hoekje met elkaar staan fezelen. Ze voeren iets in het schild, daar ben ik zeker van.
  • Petrus: Zouden ze de tempelwacht de opdracht geven om Jezus gevangen te nemen? Johannes Maar Petrus toch, dat durven ze nooit! Kijk eens, het volk heeft Jezus nog maar pas triomfantelijk in Jeruzalem verwelkomd. Er zou een opstand komen als ze nu Jezus in het publiek gevangen zouden nemen!
  • Petrus: En zeker deze week, nu er in Jeruzalem zoveel volk voor het Paasfeest is. Dat stelt me wel wat gerust. Nu zullen ze zeker niets durven ondernemen.
  • Johannes: Helemaal gerust ben ik er toch niet in. De leiders van ons volk moeten in Jezus wel een serieuze bedreiging zien. Kijk eens hoe hij de sabbatwet en de reinheidswetten heeft overtreden. Hij vindt dat allemaal precies niet zo belangrijk. En al die offers in de tempel! Hij keurt ze niet af, maar Jezus zegt telkens weer, dat het op je hart aankomt.
  • Petrus: Zo ver heb ik er nog niet over nagedacht. Trouwens, "denken" is niet mijn sterkste kant. Ik wil iets doen! Dat ze eens durven raken aan Jezus, dan ga ik er met het zwaard tegenaan!
  • Johannes: Wees gerust, ik laat het ook niet zomaar gebeuren! Weet je nog dat Jezus mij en mijn broer "donderzonen" genoemd heeft? Maar genoeg gepraat nu. We moeten eens aan het werk vliegen om alles voor het Paasfeest klaar te maken.

    De Zonen van de Donder

    13 En Hij klom op de berg en riep bij Zich hen die Hijzelf wilde, en zij kwamen naar Hem toe.
    14 En Hij stelde er twaalf aan, die Hij ook apostelen noemde, opdat zij bij Hem zouden zijn en opdat Hij hen zou uitzenden om te prediken...
    16 ... en Hij gaf Simon de naam Petrus;
    17 en Jakobus, de zoon van Zebedeus, en Johannes, de broer van Jakobus, gaf Hij de naam Boanerges, dat is zonen van de donder... (Markus, hoofdstuk 3)

    Astrologische info: Jupiter is de reus van het Zonnestelsel. Hij is niet groot, maar heel erg groot. Alle planeten van het Zonnestelsel passen in deze planeet. We noemen hem Jupiter omdat de oude Grieken hem vernoemden naar Oppergod Zeus, de God van de hemel, het weer, het daglicht en de donder en bliksem.

    Astrologisch gezien is niet iedereen in staat een Verdraagzaam Geestelijk Leider te zijn. Daarom werden in de oudheid drie planeten tot 'koninklijke planeten' uitgeroepen, waarbij het begrip 'koninklijk' niet verwijst naar wereldse macht, maar naar het vermogen leiding te geven.
    Van die drie autoritaire planeten (Maan=moeder, Saturnus=vader en Jupiter=kind) wordt de planeet Jupiter de bruggenbouwer genoemd, een planeet dus die mensen in staat stelt tegenstellingen te overwinnen. Binnen de traditionele religieuze geschriften worden aan de planeet Jupiter verschillende benamingen toegekend. Hij is de Heilige Geest, de Zoon, het Goddelijke Kind, de verzoener en de mensenredder. In de oude koninkrijken waaruit Irak is ontstaan werd hij Marduk genoemd, de beschavende God die uit chaos orde wist te scheppen.

    Zie ook: De Drie Koningen Symboliek
    Let My People Go

  • Weapons Inspectors Return to Iraq
    By Bassemn Mroue, Associated Press Writer, 25-11-2002

    A working team of U.N. weapons inspectors returned to Iraq on Monday for the first time in four years to begin searching for chemical, biological and nuclear weapons. Iraq says it does not possess such arms, but the United States alleges it retains some and may be producing others.
    A spokeswoman for the inspectors urged both cooperation from the Iraqis and patience from other countries - an apparent reference to the United States which has threatened military action if President Saddam Hussein's government tries to obstruct the inspections.
    "We have a huge mandate," spokeswoman Melissa Fleming told reporters. "It's going to take time, and we require a lot of patience from our member states as well as transparency and cooperation from the Iraqis."

    Herziening doodvonnis in Iran
    Teheran Times, 26-11-2002

    Judiciary announced on Monday it would review the case of Aghajari following the intervention of the Islamic Republic's Leader Sayed Ali Khamenei.
    "Taking into account the order of the Leader the Hashem Aghajari case will be reviewed," IRNA quoted judicial spokesman Hossein Mirmohammad Sadeghi as saying. He said the case would now be forwarded to the Supreme Court, but gave no date for the review, and warned that any further "racket over the case will affect the procedure".
    Aghajari, a disabled veteran of the 1980-88 Iran-Iraq war was sentenced to death for blasphemy by a judge in the western city of Hamedan on November 6.
    The Tehran University history lecturer had said Muslims should not blindly follow the teachings of senior clerics -- a comment that challenged the Shiite doctrine of emulation.

    De zaak Jezus van Nazareth

    Hoewel de profeet Mohammed zijn leerlingen de opdracht heeft gegeven alle profeten die betrokken zijn bij 'de Opdracht van het Boek' (God die zich via zijn profeten op een directe wijze bemoeit met het leven) serieus te nemen, weet de meerderheid van de moslims niet wie Jezus was, waar hij voor stond en waarom hij ter dood werd veroordeeld door een autoritaire priesterklasse, die de wet van de beperkende priester boven de wet van het volle leven plaatste.
    Wanneer in Iran een intellectueel ter dood wordt veroordeeld omdat hij weigert de leer van de Profeet Mohammed te zien als een rechtvaardiging voor tiranniek leiderschap, dat van mensen blind gehoorzamende robotten wil maken, wordt niet automatisch een link gelegd met het proces tegen de profeet Jezus.
    Dat getuigt niet van waarheidsliefde, een morele eigenschap die zowel door Jezus als door Mohammed hogelijk geprezen wordt. Wie op zoek gaat naar de waarheid stuit altijd op primitief-autoritaire geesten die de waarheid als een heilig, onaantastbaar bezit beschouwen. Zij vereenzelvigen zich met de waarheid, zodat het zoeken naar waarheid door hen wordt beschouwd als een belediging, een ontkenning van 'hun autoriteit'.
    Dat conflict, het op elkaar botsen van de waarheidsliefde van Jezus en de autoritaire waarheidsclaim van de joodse priesters, vormt de essentie van het evangelie.

    Jezus was de anarchist (mensen die de waarheid zoeken zijn namelijk per definitie anarchisten) en de joodse priesters waren de anti-anarchisten, die het zoeken naar waarheid beschouwden als een ontwrichtende kracht, die de autoriteit van de priesterlijke macht aan kon tasten.
    Die autoriteit is altijd gebaseerd op de stelling dat de priesters de vertegenwoordigers zijn van de absolute waarheid. Iedereen die twijfel zaait is een gevaarlijke gek en zal uit de maatschappij verwijderd dienen te worden.
    In het Westen denken we dat we verdraagzaam zijn, dat wij anders zijn dan die onverdraagzame priesters in Iran, die zomaar kritische enkelingen ter dood veroordelen, maar we vergeten dat ook wij in een anti-anarchistische wereld leven, waarin iedereen die de waarheid bij de waarheidszoekende enkeling neer wil leggen dood wordt verklaard: niet op en eerlijke directe wijze, zoals onverdraagzame moslims dat doen, maar op een valse geniepige achterbakse wijze: door de gewetensvolle enkeling te isoleren en voor paal te zetten.
    Volgens Carl Gustav Jung (een psycholoog die waarheidszoekers lief had en die daarom door niemand serieus wordt genomen) is het het trieste lot van elke waarheidszoeker in onze zogenaamd vrije Westerse wereld eenzaam door het leven te gaan.
    Onze Westerse cultuur is volgens hem niet gebouwd op waarheidsliefde. Onze Westerse cultuur is gebouwd op Macht en Dwingelandij.
    Wij dragen geen vrijheid uit. Wij dringen anderen ‘vrijheid’ op. En dat betekent dat we in feite helemaal niet vrij zijn.

    Echte cultuur wordt gedragen door vrije geesten, die erkennen dat cultuur primitieve dwingelandij buiten de deur dient te houden.
    Die intellectuelen kunnen zichzelf katholiek noemen, of socialist, of moslim, dat maakt niets uit. Een vrije geest zal nooit het woord boven de geest plaatsen en hij gebruikt zijn autoriteit dan ook niet om te dwingen, maar om mensen een kader te bieden waarin hun geest zich kan ontwikkelen.
    Een katholieke opvoeding is niet schadelijk, zoals een Islamitische opvoeding ook niet schadelijk hoeft te zijn. De schadelijkheid is altijd gelegen in de onwil van de leraar de leerling los te laten, hem het recht te geven na voltooiing van zijn opleiding een eigen weg te zoeken.
    Daarom pleiten waarheidszoekers altijd voor een vorm van autoriteit die los gekoppeld is van op dwingelandij gebaseerd machtsdenken.
    De echte leider, zo merkt Pim Fortuyn in zijn boek ‘De verweesde samenleving’ op, is zowel een vader als een moeder. Dat betekent dat hij positieve autoriteit uitdraagt: autoriteit die gericht is op bescherming (moeder) en sturing (vader) van de onontwikkelde geest, met daaraan gekoppeld de wil de ander vrij te laten wanneer hij volwassen is (verantwoord ouderschap).
    Primitieve autoriteit wil altijd mensen dom houden. Je mag niet willen weten (de waarheid zoeken), nee, je moet geloven (de waarheidsclaim van de priester als goddelijk gegeven beschouwen).
    Dat is de reden waarom Jezus zich verzette tegen de terreur van het joods-orthodoxe absolutisme. En dat is ook de reden waarom Jezus door de autoritaire priesters die hij belachelijk maakte ter dood werd veroordeeld: omdat hij in hun ogen een godslasteraar was - een man dus die een eigen, persoonlijke band met God wilde onderhouden, een daad die volgens de priesters de eenheid van 'het volk' bedreigde...

    Koran 2:136, De Koe (Al-Baqarah)

    Zegt: "Wij geloven in Allah en in hetgeen ons is geopenbaard en in hetgeen tot Abraham, Ismaël, Izaäk, Jacob en de stammen werd nedergezonden en in hetgeen aan Mozes en Jezus werd gegeven en in hetgeen aan alle andere profeten werd gegeven door hun Heer.
    Wij maken geen onderscheid tussen hen en aan Hem onderwerpen wij ons..."

    Koran: 21. De Profeten (Al-Anmbi'jaa)

  • 16. Wij schiepen de hemel en de aarde en al hetgeen er tussen is, niet tot vermaak.
    17. Indien Wij een spel hadden willen doen, dan zouden Wij met Onszelf hebben gespeeld, maar dit doen Wij niet.
  • 18. Neen, Wij stellen de waarheid tegenover de valsheid zodat de eerste de laatste het hoofd breekt en ziet, zij vergaat

    Zie ook: Eren wij onze profeten?

  • Palestinians Ready to
    Resume Peace Talks with 'Israeli Peace Camp'
    Palestine Chronicle 25-11-2002

    Palestinian Minister of Culture and Information Yasser Abed Rabbo said Sunday that the Palestine National Authority (PNA) is ready to negotiate with the 'peace camp' in Israel and resume the stalled peace talks.
    "The Palestinian leadership is ready to begin a negotiation dialogue with Israeli peace powers in order to prepare a complete peace plan and to resume Taba talks," Abed Rabbo told reporters. He said the Palestinian leadership wants to present the complete peace plan to the Israeli public before the Israeli general elections scheduled for January.
    "The plan would be presented to see if there is a possibility to implement a real and practical peace plan and to convince the Israeli public that the road for peace is still opened," the minister pointed out.

    Yasser Arafat & Camp David
    By Akiva Eldar, Ha'aretz 20-6-2002

    Q: Do you agree with those who say that everybody made mistakes in Camp David and afterward?

    Arafat: "We made mistakes, but we ... remember we continued at Sharm al Sheikh, and Paris and Taba. And at Taba we were very near to each other, and this had been declared at the press conference, and the European Union representative and the Egyptian representative have the full information about what had been agreed upon in Taba. So everything was going in a good way... but what happened after that canceled everything."

    Q: Many Israelis, if not the majority, are certain that you did not really mean to reach a peace agreement, and that you had planned the intifada in advance, and exploited Sharon's visit to the Temple Mount.

    Arafat: "I went myself with Abu Ala, Abu Mazen and Dr. Saeb Erekat to the house of Barak (in Kochav Yair). Amnon Shahak was there, Shlomo Ben-Ami was there, Yossi Ginosar, Gilad Sher, Danny Yatom and Danny Avraham. I begged him `Please remember what had been declared on Har Habayit by your hero Moshe Dayan, that which had been declared [regarding the ban on Jewish prayers on the Temple Mount]' ...
    Why [Sharon] didn't make this visit when he was the second man after Netanyahu? Why he didn't make the visit during Begin? Why now?
    Please. I begged him [Barak] in front of all the others. Please not to do it."

    Fatah urges PA to confront Hamas
    Jerusalem Post 27-11-2002

    Fatah officials have called upon the Palestinian Authority to take a political decision to reassert its authority on the ground, even if that means confronting Hamas.
    The IDF on Monday published a seized Hamas document indicating that the Islamic movement wants to weaken the PA and replace it.
    "The time for statements is over, now we must take actions to show to Hamas there is only one authority - the PA," a PA security officer said.
    However, a Palestinian official said talks between Fatah and Hamas were continuing in Gaza despite last Thursday's suicide attack by Hamas on a Jerusalem bus and the publication of the document.
    Fatah will likely return to the talks in Cairo after Ramadan, since the Egyptians have requested another round of talks aimed at convincing Hamas to end attacks on Israeli civilians, the official added.

    HAMAS & Geestelijke Slavernij

    Wanneer je weet dat Israel doelbewust alles wat onredelijk is in de tegenstander wil stimuleren en aanmoedigen, omdat redelijkheid de vijand is van de zionistische overwinning, dan is het je taak als gedemoniseerde ander de onredelijkheid te bedwingen en er zorg voor te dragen dat redelijke mensen in staat worden gesteld controle uit te oefenen over diegenen die niet in staat zijn de provocaties van de rechtse zionisten te weerstaan.
    Rechtse zionisten willen geen vrede. Wie het gedrag van de rechtse Likoed-partij jarenlang heeft gevolgd die weet dat hier mensen aan het werk zijn die maar een doelstelling hebben: "Vernietiging van al diegenen, die de zionistische droom aan stukken kunnen breken".
    Daarom moeten Irak en Iran worden aangevallen, en daarom moet de (seculiere) PLO worden opgeheven, niet omdat de PLO oorlog wil, maar omdat de PLO een rechtvaardige vrede wil (vrede gebaseerd op internationale afspraken).
    De ergste vijand van het rechtse zionisme is de naar recht verlangende, vredelievende mens, de mens die onderwerping afwijst en naar gelijkheid en gelijkwaardigheid streeft.
    Wie oorlog wil wordt aanbeden, hij kan worden onderworpen, zodat de winnaar 'eeuwig goed' kan zijn, wie vrede wil wordt gehaat, omdat hij een gelijke wil zijn in een wereld waarin niemand het recht heeft zichzelf 'god' (of goddelijk) te noemen.
    Daarom is het een daad van absolute waanzin dat de regering van de Verenigde Staten het rechtse (aan megalomanie lijdende) zionisme steunt.
    Wie het rechtse zionisme steunt zal oorlog moeten voeren. Het woord vrede zal hij uit zijn woordenboek moeten schrappen, want er zal alleen maar barbarij (geestelijke terreur) mogen bestaan: onredelijke uitingen van geestelijk sadisme die door het tot moraal uitgeroepen kleinburgerlijke fatsoen worden goedgepraat.

    De vraag is of een zich beschaafd noemende wereld voor vals-moreel kleinburgerlijke sadisme moet kiezen.
    Hamas heeft zich momenteel tot gelijke van de zionistische sadisten gemaakt. Het extremisme van Hamas is net zo stuitend en weerzinwekkend als het hersenloze nationalisme van de rechtse Likoed-aanhangers, mensen die op een kinderachtige manier weigeren de schuld van alle problemen ook bij zichzelf te zoeken.
    Merkwaardig daarbij is het feit dat Hamas zichzelf 'islamitisch' noemt. Dat begrip is in zijn zuivere vorm een verwijzing naar opheffing van tegenstellingen tussen mensen, omdat het meest wezenlijke verlangen van de Profeet Mohammed het tot stand brengen van eenheid was: niet een eenheid gebaseerd op landbezit, maar eenheid op grond van het delen van gemeenschappelijke geestelijke waarden.
    Binnen een islamitische staat hebben joden, christenen en moslims gelijke rechten, omdat ze allemaal 'het Boek' (met zijn veelheid aan profeten) als uitgangspunt voor hun morele handelen nemen.
    Onder invloed van het onverdraagzame rechtse zionisme dat de waarheid niet neerlegt bij de profeten, maar bij een groep ideologen die de politieke middelmaat met zijn primitieve zondebokmoraal tot God verheven hebben, werkt Hamas mee aan het vernietigen van de op verdraagzaamheid gerichte kern van de boodschap van Mohammed.
    Met andere woorden: Miljoenen moslims laten zich (net als miljoenen joden) tot slaaf maken van een kleine groep sadisten, die niets anders doen dan wraakgevoelens in mensen stimuleren en in stand houden....
    Geen feit om trots op te zijn...

    < name="arafat">

    Arafat Deputy: "We have to control the situation..."
    By Karin Laub, Associated Press Writer, 27-11-2002

    The office of Arafat's deputy in the PLO, Mahmoud Abbas, released a 20-page transcript of a closed-door meeting he held with Fatah activists last month in Gaza. In the session, Abbas sharply criticized the militias, saying it was a mistake to turn popular protests into an armed conflict with Israel.
    "What happened in these two years, as we see it now, is a complete destruction of everything we built," Abbas was quoted as saying.
    "The reason for this is that many people diverted the uprising from its natural path and embarked on a path we can't handle, with the use of weapons ... such as mortars, grenades and shooting from houses and populated areas."
    Abbas said shooting from populated areas endangered Palestinian lives and property, because it invited Israeli retaliation.
    "We have to control the situation, and I don't think there is anything that keeps us from succeeding," he said. "What is needed now is to say, clearly and firmly: until here and enough."

    Netanyahu & Sharon: No good tidings
    Ha'aretz Editorial, 28-11-2002

    Four years after seeing his government break up before completing its term and the voters expressing widespread dissatisfaction with him, Netanyahu is now asking the Likud membership to give him another chance.
    He is presenting hard-line political and security policies, topped by opposition to a Palestinian state and the promise of expelling Palestinian Authority Chairman Yasser Arafat.
    With his declarations of the need for an iron fist in the territories, Netanyahu is not offering a political plan that could encourage the Palestinians to end the violence and return to the political track...
    Netanyahu's messages blatantly make it clear that his worldview has turned toward extremism, which would further worsen Israel's security, economic and international circumstances.

    Whether because of faulty political vision or the inability to lead politically, Ariel Sharon has managed to miss the rare opportunity - granted him by the broad coalition he used to have - to turn the achievements of the military campaign against terrorism into a political fulcrum.
    Under his stewardship, Israel went back to running the occupied territories with a heavy and brutal hand against the population, funneling huge amounts of money and resources to maintain the settlements, which, in turn, apply their own political pressure to prevent any political dealings with the Palestinians.
    Instead of preventing them from doing so, Sharon actually encouraged the settlers to grab more land, in direct contradiction to his seemingly moderate statements. Naturally, under such circumstances, a dangerous economic instability developed - and with it, a severe social crisis.

    Israelische Schizofrenie
    Ran HaCohen, Palestine Chronicle, 1-3-2002

    "Those who claim Israel is not occupying the territories - for whatever juridical, sentimental or fundamentalist reasons - have to give up the claim that Israel is a democracy.
    Moreover, since democracy means equal rights to all the permanent inhabitants of a political-geographic unit, the idea of cantonising the territories into several enclaves, surrounded by Israeli settlements, bypass roads and "buffer zones", is also unacceptable.

    If Israel wants to be a democracy, there are just two options.
    On the one hand, if the territories are temporarily occupied, then Israel has to retreat, evacuate the settlements, and let the Palestinians establish a contiguous sovereign state, free of any Israeli presence.
    One must note, though, that Israel has been using the concept of "temporary occupation" and at the same time doing all it can to make this "temporariness" permanent.
    If, on the other hand, the territories are not just temporarily occupied, Israel must give full citizenship and equal political rights to all their Palestinian inhabitants.
    Any other "compromise" - especially the present situation of shutting the Palestinians in enclaves surrounded by de facto annexed Israeli territories - deprives Israel of its claim to be a democracy...

    Zie ook: Eenvoud & Starre Principes

    Iraq believes in multiparty system, says Aziz
    Iraq Daily, 28-11-2002

    "Iraq is open to all exiles except those who have collaborated with foreign powers, notably the United States," Deputy Prime Minister Tareq Aziz said in remarks published on Wednesday. Aziz, who was speaking at a seminar attended by a group of National Iraqi Coalition (NIC), said "we have nothing against any Iraqi citizen outside of Iraq who does not collaborate with foreigners.
    Aziz said Arab Ba’th Socialist Party (ABSP) believed "in multiparty systems within the framework of a national and patriotic position upholding Iraq's principles and values and for the defense of Iraq.
    "The Arab Baath Socialist party believes in a multiparty system to build the nation and confront the challenges that loom over the great country of Iraq and the Arab nation, and to foil evil intentions," he said.

    Voorbeeld & Anti-voorbeeld
    Commentaar Wim Duzijn 2002

    "Who's the father, who's the son? `When the PLO accepts Islam, we will be its soldiers,' states the Hamas Charter. But until that day, Hamas intends to go on dictating the agenda of the Palestinian society." Zvi Bar'el, Ha'aretz 29-11-2002

    De verdeel en heers politiek van Israel: radicale krachten in de Arabische wereld opzetten tegen gematigde krachten, in de hoop dat de Arabieren elkaar zullen vernietigen, zodat Israel's veiligheid voor altijd gewaarborgd is in een wereld waarin vrede niets anders is dan een holle frase, heeft ertoe geleid dat de radicale krachten momenteel in het Midden-Oosten de politieke agenda bepalen.
    Israel heeft altijd geloofd dat de leegheid van het woord met behulp van machtsvertoon inhoud gegeven kan worden, een kinderachtig spel dat er op neerkomt dat je probeert het gedachtenleven van andere mensen te controleren.
    Het is de verdediging van een subjectieve geloofsmoraal, die niet is gebaseerd op het overtuigen van anderen via gedrag dat respect afdwingt, maar op een dwingerige vorm van gedachtenbeheersing: anderen dwingen jouw gedrag 'goed' te noemen - hoe absurd, onzinnig en tiranniek het bij tijden ook is.
    Zowel rechtse joden als rechtse moslims maken zich schuldig aan een bizarre regressiepolitiek, die mensen alles afneemt, behalve hun krankzinnige wil de wereld als vernielzuchtige roofdieren tegemoet te treden.
    Het roofdier noemen we 'strijder' of 'soldaat', maar welke verzachtende term we er ook op proberen te plakken: een roofdier blijft een roofdier en in een wereld waarin roofdieren vrij spel hebben is het leven geen aangename zaak.
    Daarom hebben de wijzen in de oudheid het woord 'beschaving' in het leven geroepen. Daarom beklom Mozes volgens de overlevering de berg Sinai en kwam hij terug met 'de moraal': een reeks concrete, aan het verstand ontleende voorschriften die er op zijn gericht het beest in de mens te bedwingen.
    Israel heeft als militaristisch-ideologische samenleving - een samenleving die de strijd en het geloof boven de vrede en het verstand plaatst - het beest in de ander ontketend, in de hoop dat een permanente oorlog de vijand zou verzwakken en uiteindelijk vernietigen.
    Nu de oorlog zich tegen Israel keert (economische problemen en oplevend terrorisme) kennen de Israelische hardliners (waarvan Benjamin Netanyahu momenteel de belangrijkste vertegenwoordiger is) maar een enkele oplossing: vernietiging van alle regimes, die 'oorlogszuchtig' zijn.
    Vrede sluiten met alle Arabische landen wordt niet gezien als een reële mogelijkheid, omdat de meeste landen fel anti-zionistisch zijn, en daarom blijft er niets anders over dan het veroveren en onderwerpen van die landen, zodat het zionisme eeuwig zijn 'vredesboodschap' kan blijven brengen in een wereld waarin het woord 'vrede' niets anders mag zijn dan een ander woord voor 'rustbrengende onderwerping'.
    Het is de kille, liefdeloze rust van het Stalinistische Sovjet-regime dat in alle landen van Oost-Europa marionettenregimes plaatste en de bevolkingen lofzangen liet zingen op de zegeningen van het communisme.
    De vraag is of je in een vrije, democratische wereld - waarin de democratische leider het goede voorbeeld is - mensen via bot geweld mag dwingen het zionisme te gaan zien als een positieve heilsleer.