Arafat in het brandpunt van de haat

(c) Baha Boukhari

In de geboortehoroscoop van Arafat komt het negatieve Saturnus-Pluto-aspect voor.
Dat aspect is gevaarlijk omdat de meedogenloze kant van de planeet van het geweten, Saturnus, die mensen erg streng en gevoelloos kan maken, wordt versterkt door een planeet, Pluto, die in zijn negatieve gedaante bijzonder wreed, wraakzuchtig en vernielzuchtig kan zijn.
In de horoscoop van Arafat wordt in deze periode (september, october, november 2001) het negatieve Saturnus-Pluto-aspect geactiveerd. Dat kan, omdat Arafat een prominente rol speelt in het politieke leven, ernstige gevolgen hebben. Saturnus-Pluto-aspecten roepen ongecontroleerde haatgevoelens op. De remmende, begrenzende Saturnus verliest zijn positieve uitwerking, zodat er ofwel een te sterke verharding van standpunten optreedt (extreme Saturnus-werking), ofwel een uitbarsting van extreme vormen van gewelddadigheid (extreme Pluto-werking).

VS voor Palestijnse Staat

De VS en Engeland zijn voorstander van een onafhankelijke Palestijnse staat.
De regering-Bush stond op het punt een plan hiervoor te ontvouwen, maar zag hiervan af na de aanslagen in Washington en New York. De Britse premier Tony Blair hield gisteren tijdens een partijcongres een pleidooi voor een Palestijns thuisland.

Volgens de New York Times had minister Powell (Buitenlandse Zaken) in een speech tot de Verenigde Naties een lans willen breken voor een onafhankelijke Palestijnse staat. De Republikeinse regering zou hiermee een opmerkelijke ommezwaai maken. Bush hield zich acht maanden lang vrijwel afzijdig van de gewapende strijd tussen IsraŽl en de Palestijnen.
Ook het tijdstip waarop het nieuws over het initiatief uitlekt, is opmerkelijk. De VS wil er aan de vooravond van acties tegen Afghanistan kennelijk alles aan doen om bij moslims de indruk weg te nemen dat Washington alleen oog heeft voor de belangen van IsraŽl.
Medewerkers van minister Powell willen dat hij zijn uitgestelde rede zo snel mogelijk houdt, in elk geval vůůr een militaire aanval op Afghanistan.
Op die manier kan de regering zich beter verdedigen tegen de verwachte kritiek van IsraŽl en Amerikaanse joden dat Washington toegeeft aan de wensen van de Arabische staten door de druk voor een vredesregeling te verhogen. (Algemeen Dagblad, 3-10-2001>


"Het is duidelijk dat in het kader van een vredesregeling de Verenigde Staten menen dat de Palestijnen zouden moeten leven in vrede en veiligheid in hun eigen staat," aldus woordvoerder Ari Fleischer van het ministerie van Buitenlandse Zaken. (De Standaard, 3-10-2001>

"De Arabische landen en het Palestijnse gezag van Yasser Arafat verwelkomden de impliciete steun van Bush aan een Palestijnse staat meteen. Arafat sprak van de ,,hoeksteen voor de vestiging van een rechtvaardige en duurzame vrede in het Midden-Oosten''. JordaniŽ noteerde ,,belangrijke vooruitgang'' in de Amerikaanse positie. (NRC, 3-10-2001)

IsraŽl was heel wat minder enthousiast. Een naaste medewerker van premier Sharon stelde dat de uitspraak van Bush was bedoeld om Arabische steun te werven voor de antiterreurcoalitie. Hij voegde eraan toe dat een Palestijnse staat ,,neutraal moet zijn, gedemilitariseerd en geen militaire allianties mag aanknopen''. (NRC, 3-10-2001)

Geen nieuw vredesplan VS voor Midden-Oosten

To dive or not to dive - White House photo Paul Morse De Amerikaanse ambassadeur in Tel Aviv heeft berichten tegengesproken, als zou zijn regering een nieuw vredesplan voor het Midden-Oosten hebben voorbereid. Hij heeft de IsraŽlische regering laten weten dat zo'n plan niet bestaat en dat er in geen geval nieuwe voorstellen zullen worden gedaan zonder voorafgaand overleg met IsraŽl. Ambassadeur Dan Kurtzer voegde eraan toe dat een ontmoeting van president George Bush met de Palestijnse president Yasser Arafat voorlopig niet te verwachten is. (Nederlands Dagblad, 4-10-2001)

"This is a day when all Americans from every walk of life unite in our resolve for justice and peace. America has stood down enemies before, and we will do so this time. None of us will ever forget this day. Yet, we go forward to defend freedom and all that is good and just in our world. "

George Bush, 11 september 2001

Peace is an interest because, in an atmosphere of just peace, the Palestinian people will be able to achieve their ambitions for independence and sovereignty, to develop their national and cultural existence through relations of good neighborliness, mutual respect, and cooperation with the Israeli people. Peace will enable the Israeli people to define their Middle East identity and to enjoy economic and cultural openness toward their Arab neighbors, who are eager to develop their region, which was kept by the long war from find its real position in today's world in an atmosphere of democracy, pluralism, and prosperity.

Yasser Arafat, Oslo, 10 december 1994

Israel en de Palestijnse Staat

(c) Baha Boukhari Wat moet er volgens Israel worden verstaan onder een eigen staat? Als het van Ariel Sharon afhangt krijgen de Palestijnen niet meer dan 42 procent van de Westelijke Jordaanoever. Hij is ook niet van plan om de joodse kolonies te ontmantelen. In Sharons plan moeten de Palestijnen het maar doen met een serie van kleine afzonderlijke eilandjes of Ďbantoestansí, omcirkeld en doorspekt met kolonies en by-pass roads. Wat Sharon daarbij verzwijgt is dat hij uiteindelijk het plan van de ultra-orthodoxe en extreem-rechtse joden wil uitvoeren: de volledige annexatie van de Gaza en Westbank. Sharon is namelijk een vertegenwoordiger van de meest rechtse stroming binnen de Likud-partij, een partij die niet alleen rechts is, maar die ook de noodzaak van herbouw van de joodse tempel in haar statuten heeft opgenomen, zodat het sluiten van een compromis over de status van Jeruzalem met deze partij welhaast onmogelijk is - tenzij de wereld ermee akkoord gaat dat een eeuwenoud cultuurmonument (het gaat hier om de Al Aqsa moskee), dat een belangrijke plaats inneemt in de geschiedenis van de Palestijnse natie op een Talibaanse wijze wordt opgeblazen...

In het Egyptische Taba leek Barak (vertegenwoordiger van een partij die zichzelf 'socialistisch' noemt) guller dan Sharon. Hij zou bereid zijn om 92 procent aan de Palestijnen over te dragen. Maar zowel Sharons als Baraks Ďtoegevingení staan mijlenver van wat de IsraŽliŽrs volgens het internationaal recht moeten uitvoeren. Volgens resolutie 242 moet IsraŽl zich niet voor 42 of 92 procent, maar volledig uit de bezette gebieden terugtrekken.
Resolutie 242 kan door Israel op een valse wijze worden uitgelegd. Door te weigeren het feit onder ogen te zien dat resolutie 242 is opgesteld in het jaar 1967, toen er nog geen sprake was van de aanwezigheid van joodse nederzettingen, kan men - uitgaande van een nieuw geschapen situatie - zeggen dat er niet langer sprake is van een Israelische bezettingsmacht, maar van een vriendelijk politieleger dat alleen maar de belangen van arme, door terroristen bedreigde, joodse bewoners wil verdedigen.

Moeilijker wordt het met de resolutie van 1981 waarin de Vierde Conventie van GenŤve (1949) op de bezette gebieden van toepassing wordt verklaard. Artikel 49 (6) van de Conventie bepaalt: "De bezettende macht zal geen delen van de eigen bevolking deporteren of transfereren naar gebieden die hij bezet".
Het antwoord van Israel is verrassend eenvoudig. Men verwerpt die resolutie omdat men ontkent een bezettende macht te zijn. Men heeft in een defensieve oorlog slechts gebied veroverd op landen (Jordanie en Egypte) die dat gebied in 1948 (na de in hun ogen onterechte opdeling van Palestina in een Joods en een Arabische gedeelte) illegaal hebben bezet. Met andere woorden: Israel heeft het recht het gebied te annexeren. Geen enkele rechtsinstantie zal daar iets aan kunnen veranderen. De Palestijnen hebben volgens die opvatting nooit bestaan. De Joden bestaan al duizenden jaren, maar de geschiedenis van de Palestijnen begint en eindigt met het jaar 1948. Ze werden toen Jordaanse inwoners en daarom moeten ze nu terugkeren naar hun vaderland: Jordanie.

Tenslotte is er resolutie 338. Resolutie 338 is een herhaling van 242 en werd aangenomen na de Jom Kippoeroorlog in 1973, waarbij SyriŽ en Egypte Israel aanvielen. Het wettelijke effect van resolutie 338 is identiek aan dat van 242, en dat wettelijke effect is volgens Israel nul komma nul. De Israelische strijdkrachten beschermen slechts de eigen bevolking en daarenboven gaat het - volgens Israel - om resoluties die niet bindend zijn. Het zijn slechts aanbevelingen - en aan aanbevelingen heeft de staat Israel geen boodschap. Men accepteert alleen bindende resoluties - en het aannemen van bindende resoluties wordt onmogelijk gemaakt door de grote Westerse supermachten - die zichzelf 'de vertegenwoordigers van de beschaving' noemen en daarom herenakkoorden sluiten met mensen die in geen enkel opzicht de benaming 'Heer' verdienen.

Exception

All of them arrive
river and train
sound and ship
light and letters
the telegrams of consolation
the invitations to dinner
the diplomatic pouch
the space ship
they all arrive / all but my step toward my own country..

Mureed Barghouti - Palestijns dichter


Het genereuze aanbod van Barak: 95% - maar met
nederzettingen die van het begrip 'onafhankelijke staat' een farce maken


ďIn sum, Israelís proposals at Camp David provided for Israelís annexation of the best Palestinian lands, the perpetuation of Israeli control over East Jerusalem, a continued military presence on Palestinian territory, Israeli control over Palestinian natural resources, airspace and borders, and the return of fewer than 1% of refugees to their homes.Ē (Klik voor bron)
In terms of settlements, there were three components of the Israeli offer which were unacceptable to the Palestinian side.
The first was the inclusion of the massive Etzion bloc of settlements mentioned earlier; in addition, Israel proposed to include within its final boundaries two other settlement blocs on West Bank territory, which would thus intrude considerably into the boundaries of the proposed Palestinian state.
Altogether these three blocs include over 400,000 settlers (including some quarter million in the Jerusalem area alone) who would retain Israeli citizenship, with an additional 80-100,000 Palestinians who would be disenfranchised.
Most problematic was the legitimation of the complete encirclement of East Jerusalem with vast expanses of new and newly-expanded settlements such as Maale Adumim towards the East, and Har Homa (Jabal Abu Ghneim/Har Homa) in the South. The integration of these three blocs would mean that Israeli territory would reach in a long line from the eastern outskirts of Jericho westward to Beit Sahour, effectively splitting the West Bank in two. It would also seal the city of Jerusalem from its Palestinian hinterlands. (www.jqf-jerusalem.org/journal/2000)

Witte Huis woedend op premier IsraŽl

"Onaanvaardbaar'', noemde een woordvoerder van Het Witte Huis namens zijn president de uitspraak van de IsraŽlische premier AriŽl Sjaron. Deze had donderdag de Verenigde Staten gewaarschuwd dat zij zich niet met de Arabieren moesten verzoenen ten koste van IsraŽl.
Met name de historische vergelijking is de Amerikanen in het verkeerde keelgat geschoten: Sjaron riep in herinnering hoe de verlichte democratieŽn in Europa in 1938 ,,de verschrikkelijke fout'' begingen en Tsjecho-Slowakije aan Hitler offerden ,,voor een tijdelijke makkelijke oplossing''. ,,IsraŽl zal geen Tsjecho-Slowakije zijn'', betoogde Sjaron in een mini-persconferentie die rechtstreeks op tv werd uitgezonden.
Maar ook de uitspraken van Bush over een Amerikaanse erkenning van een Palestijnse staat zijn in IsraŽl verkeerd gevallen. Meteen na de aanslagen van 11 september, uitten regeringskringen in IsraŽl nog de hoop dat de VS nu eindelijk beter zullen begrijpen waar IsraŽl al die jaren mee te kampen heeft. Sjaron herhaalde voor al zijn Amerikaanse gesprekspartners de vergelijking tussen Bin Laden en Jasser Arafat, ,,onze eigen Bin Laden''. (TROUW, 6-10-2001)


Beschaving en Extreem Rechts

Jarenlang heeft het Westen de extreemrechtse krachten in Israel gesterkt in de gedachte dat de Palestijnen de slaven zijn van de joden. Vredesregelingen gingen niet uit van het recht van de Palestijnen als gelijkwaardige partner deel te nemen aan het gesprek. Nee, altijd werd van de Palestijnen verlangd dat ze akkoord gingen met de extreemrechtse opvatting dat het land waarin zij wonen eigendom is van de rechtse bevolking in Israel.
Dat voortdurende proces van vernedering van de ander, waarmee je zogenaamd in vrede samen wilt leven, kan onmogelijk positieve gevoelens in die ander oproepen. Wie dat verwacht - ja, eist zelfs - die moet als 'krankzinnig' gekenschetst worden.
De vraag is wanneer we eindelijk de moed durven op te brengen de extreem rechtse krachten in Israel gek te verklaren.
Gewoon zeggen dat je gek bent als je mensen 'beperkt zelfbestuur' wilt geven in hun eigen, door antidemocratische anderen bezette, land. Dat je gek bent als je mensen die zich verzetten tegen de onderdrukkingspolitiek van mensen, die volgens het internationale recht bezetters zijn, 'terroristen' noemt. Dat je gek bent als je naar rechtvaardigheid verlangende mensen 'handlangers van Hitler' noemt. Dat je gek bent wanneer je als natie geen tehuis wilt zijn voor een groot deel van de eigen bevolking en geen enkele poging wilt ondernemen bevolkingsgroepen die gedwongen zijn samen te leven dichter bij elkaar te brengen in een natie die niet joods en niet arabisch, maar democratisch - dus multicultureel - behoort te zijn.

Het Westen verdedigt de democratie. Dat betekent dat het de morele plicht van het Westen is zich democratisch noemende bondgenoten die niet bereid zijn democratische waarden te verdedigen terecht te wijzen. Wanneer je die taak niet aankunt verdien je het niet jezelf het predikaat 'democratisch' te verlenen.

At first I was a convinced Zionist by upbringing and a follower of Ben Gurion. I changed very rapidly in 1956, during the Suez war, when I was 23 years old, because it was a great shock to discover that Ben Gurion had lied, because I really believed when I was mobilized into the army that this was a war of defense. But then he comes and says that it is a war to reestablish the kingdom of David and Solomon, and that Sinai is not a part of Egypt. I saw that I would have to oppose this Messianic idea, which I still regard as the central feature in my opposition to Israeli policies.

Professor Israel Shahak


Those familiar with Shahakís work know that making friends was the manís least concern. His unquestionable motive was seeking the truth. In Israel, his own country, Shahak was vilified and despised. The Israeli left and right have hardly embraced a similar belief as much as there agreement on hating Shahak. In Israel, the man was, and remains after his death, a unique phenomena perceived by the liberals as radical and dubbed by the conservatives as "a self-hating Jew," "Israel hater" and "Arabophile." (Ramzi Baroud)


Israel Sharak en de planeet Uranus

Israel Sharak is op 28 april 1933 geboren in de Poolse stad Warschau. Zijn onafhankelijke, als provocerend beschouwde optreden, kan astrologisch gezien teruggevoerd worden naar het negatieve aspect dat de Zon in zijn horoscoop vormt met de vrijheidslievende, anticollectivistische planeet Uranus. Uranus is per definitie de vijand van al diegenen die de mens in een geestelijk keurslijf willen persen. Waar het religieuze Jodendom de totale, absolute verheerlijking is van de heilig verklaarde Wet, daar zal Uranus de Lof van de Wetteloosheid prediken. Dat is zijn taak. Hij is de ontheiliger, de anarchist, de vrijbuiter, die alle vormen van kleingeestigheid haat.
Dit zegt de astrologie over het negatieve Zon-Uranus-aspect:

Uranus in negatief aspect met de Zon geeft nieuwe, inventieve ideeŽn, maar het lukt vaak niet om ze uit te voeren. Of men mist de nodige bekwaamheden, of men brengt ze op het verkeerde tijdstip. Voortdurend zijn er onverwachte tegenvallers. De geborene zelf is zenuwachtig, onconventioneel, blijft zelden ergens lang, is ongedisciplineerd en zeer onafhankelijk. Men is extreem vrijheidslievend en kan veelal geen autoriteit boven zich dulden. Vals autoritair gedrag en ouderwetse denkbeelden worden op felle wijze aangevallen. Men heeft een sterke behoefte denkbeelden of vormen te introduceren die door conservatieve anderen worden afgewezen. De zucht om te provoceren is groot en vaak ontleent men aan de angst van anderen voor afwijkende gedachten de energie om creatieve daden te stellen. Het besef van een tegenreactie geeft een gevoel van opwinding, en juist die spanning heeft men nodig om productief werkzaam te kunnen zijn. Zaken als exhibitionisme, voyeurisme, travestie en naaktrecreatie horen bij uitstek bij dit aspect thuis.

Opmerkelijk: De samensteller van deze homepage heeft - hij buigt deemoedig het hoofd - dit aspect ook in zijn horoscoop. Moge God - of Allah - hem genadig zijn..
Andere bekende personen met een negatief Zon-Uranus-aspect:
Appel, Karel, 25-04-21, Armstrong, Louis, 04-07-00, Bie, Wim de, 17-05-39, Blokker, Jan, 27-05-27, Brinkman, Elco, 05-02-48, Burroughs, William, 05-02-14, Carroll, Lewis, 27-01-32, Chirac, Renť Jacques, 29-11-32, Claus, Hugo, 04-04-29, Clinton, Hillary, 26-10-47, Cohn-Bendit, Daniel, 04-04-45, Cremer, Jan, 20-04-40, de Sade, D.A.F., 02-06-40, de Winter, Leon, 24-02-54, Denver, John, 31-12-43, Dibah, Farah, 15-10-38, Dresselhuis, Mary, 22-01-07, Duivesteyn, Adri, 27-08-50, Dylan, Bob, 24-05-41, Erhard, Ludwig, 04-02-97, Gauquelin, Michel, 13-11-28, Goebbels, Joseph, 29-10-97, Gogh, Vincent van, 30-03-53, Guevara, Che, 14-06-28, Hermans, Loek, 23-04-51, Heydrich, Reinhard, 07-03-04, Himmler, Heinrich, 07-10-00, Hitler, Adolf, 20-04-89, Janmaat, Hans, 03-11-34, Jones, Quinci, 14-03-33, Kierkegaard, SÝren, 05-05-13, Komrij, Gerrit, 30-03-44, Kooten, Kees van, 10-08-41, Lee, Bruce, 27-11-40, Luther, Maarten, 10-11-83, Mann, Thomas, 06-06-75, McQueen, Steve, 24-03-13, Meyrink, Gustav, 19-01-68, Mulder, Jan, 04-05-45, Muskens, Martinus, 11-12-35, Nicholson, Jack, 22-04-37, Nietzsche, Friedrich, 15-10-44, Nixon, Richard, 09-01-13, Oswald, Lee, 18-10-39, Peres, Shimon, 16-08-23, Pieck, Anton, 19-04-95, Pius XII, Paus, 02-03-76, Purdy, James, 17-07-23, Raubal, Angela - Geli, 04-06-08, Rimbaud, Arthur, 20-10-54, Roland-Holst, HenriŽtte, 24-12-69, Schierbeek, Bert, 26-06-18, Schneider, Romy, 23-09-38, Shahak, Israel, 28-04-33, Simonis, Adrianus, 26-11-31, Smalhout, Bob, 13-10-27, Spinoza, Baruch de, 24-11-32, Toulouse-Lautrec, Henri de, 24-11-64, Truman, Harry, 08-05-84, van Gogh, Theo, 23-07-57, Van Mierlo, Hans, 18-08-31, van Oranje, Alexander, 27-04-67, van Vollenhoven, Pieter, 30-04-39, Veen, Herman van, 14-03-45, Verlaine, Paul, 30-03-44, Vroon, Piet, 09-07-39, Warhol, Andy, 06-08-28, Zalm, Gerrit, 06-05-52, Zorrequieta, Maxima, 17-05-71
Professor Israel Shahak erkende de rechten van de Palestijnen. Iemand die de rechten van de Palestijnen ontkent is de Amerikaanse stukjesschrijver Neil Steinberg, die de mening van de rechtse joden in Amerika vertegenwoordigt. Wanneer de Palestijnen zeggen dat hun land bezet is kan Neil Steinberg alleen maar meewarig lachen:
"The problem with the Palestinian logic is that it isn't true. It isn't their land--not anymore. Israel has it, and you can complain all you want about the injustices of history, but that doesn't change a thing. "

Wie iets heeft is automatisch de eigenaar. Dat is de moraal van Steinberg. Hoe je aan iets gekomen bent is volstrekt niet belangrijk. Je moet iets pakken en daarna al diegenen die gaan zitten klagen wegjagen. Dan ben je altijd een winnaar in het leven!

Amerikaans geduld met Sharon raakt op

Het Amerikaanse geduld met de Israelische premier Ariel Sharon is opgebruikt en de VS gaan, met in hun zog Groot-BrittanniŽ en Duitsland, een vastberaden poging ondernemen, de Israeli's opnieuw aan de onderhandelingstafel met de Palestijnen te krijgen. Dat schrijft de krant The Guardian. Het Amerikaanse initiatief is geÔnspireerd door de vrees voor een kloof in de Arabische wereld, die de wankele anti-terreurcoalitie kan doen barsten. President George Bush gaat, aldus de Britse krant, over enkele weken een gedetailleerd plan voorleggen Tijdens een persconferentie donderdagnacht in het Witte Huis had de VS-president het weer over de noodzaak van een eigen Palestijnse staat, die door Israel moet worden erkend. (Gazet van Antwerpen, 12-10-2001)

Tony Blair ontmoet een stralende Yasser Arafat

Tony Blair has said now is the time
to reinvigorate the Middle East peace process.

Tony Blair, who had been meeting the Palestinian leader, Yasser Arafat said he wanted to see a viable Palestinian state. His view chimed with recent comments by US President George W Bush, but he rejected suggestions that moves to restart the peace process were designed simply to blunt Arab and Muslim anger at the air strikes in Afghanistan. "It is important in its own right, irrespective of what happened on 11 September".
"A viable Palestinian state as part of a negotiated and agreed settlement which guarantees peace and security for Israel is the objective," he said. "The end we desire is a just peace in which Israelis and Palestinians live side by side, each in their own state, secure and able to prosper and develop. "That is the only sensible outcome, and we must seize this moment to make progress toward that end." (BBB news, 15-10-2001)


Arafat toont dankbaarheid

Premier Kok wil samen met de Europese Unie en de Verenigde Staten er de ,,komende uren, dagen en maanden'' alles aan doen vrede tot stand te brengen in het Midden Oosten. Dat zei Kok dinsdag na het bliksembezoek van de Palestijnse leider Arafat aan Den Haag.
Tijdens het gesprek van een uur, twee keer zo lang als voorzien, maakte Arafat duidelijk dat hij de aanslagen in Amerika veroordeelt. Ze hebben volgens hem niets te maken met de islam. Arafat zei ten zeerste te betreuren dat de daders van de aanslag de Palestijnse zaak misbruiken bij hun daden.
De Palestijnse leider toonde zich na afloop van de bespreking erkentelijk voor de inspanningen die Nederland zich volgens hem getroost om duurzame vrede in het Midden-Oosten te bereiken:
"Dank u premier, dank u Holland, dank u Bush, dank u Amerikaans volk.''

Arafat reist na zijn bezoek aan Blair en Kok terug naar huis. (Spits, 16-10-2001)


The House

When I met her by chance
she was a woman whose lips and braids
radiated.
She plucked a flower from my ribs
and flew to the fountainhead
where she built her house from its shining silk.
When I kissed her,
she ran like a gazelle
shimmering across God's open country.
I said, " Who are you, mare of the water?"
and she said. "I am queen".
When I embraced her
she engulfed me with her waves
and lit my spirit's stars.
I said, "Who are you, velvet flower?"
She said, "I am the down of the nightingale,
the milk of kisses."
When I gave her my sweetest embrace
and performed my ritual prayer,
she stormed through me, through every cell and vein
and erected on my dead body
a house for life.

Youssef Abd al -Aziz - Palestijns dichter

Krijgt Arafat weer een dode mus? IsraŽl komt met nieuw vredesvoorstel.

IsraŽl komt met een nieuw vredesvoorstel waarin wordt ingestemd met de uiteindelijke komst van een onafhankelijke Palestijnse staat. Het zou om een proces van jaren gaan. Dat heeft het blad Foreign Report van het gezaghebbende Jane's Defence gemeld. De IsraŽlische premier Ariel Sharon zal het plan aan de Amerikaanse president Bush voorleggen, aldus de publicatie.
Volgens Foreign Report zou Sharon akkoord gaan met "bepaalde terugtrekkingen uit de Westelijke Jordaanoever", een volledige terugtrekking uit de Gazastrook en de ontmanteling van alle nederzettingen daar. (Gazet van Antwerpen, 16-10-2001)

A Palestinian state and regional nuclear war - by Louis Rene Beres

"President Bush has given his blessings to a Palestinian State. Pressed to this destabilizing position by America's new Islamic "partners" in the impending coalition fight against terrorism, the president misses one rather important consequence: This new Arab state, heavy with the hatreds of other enemy states, will inevitably give rise to new and more deadly terrorism. Most ominously of all will be "Palestine's" causal effect upon nuclear warfare in the Middle East..." (Israel Insider, 15-10-2001)

Arafat tijdens kerstdienst in Betlehem Louis Rene Beres is, je kunt het bijna niet geloven, als wetenschappelijk medewerker verbonden aan de Amerikaanse Purdue Universiteit. Maait als een blindeman om zich heen. Kan niet geloven dat er vrede kan worden gesloten met de Arabieren. De staat Palestina zal ons de atoomoorlog brengen. Arabieren kunnen niet op een vreedzame wijze samenleven met anderen...
En dan te bedenken dat joden, christenen en arabieren eeuwenlang op een vreedzame wijze hebben samengewoond in Palestina...


17-10-2001: Arafat opnieuw in het brandpunt van de haat

De ultra-nationalistische IsraŽlische minister van Toerisme, Rehavam ZeŽvi, ook wel 'de Janmaat van Israel' genoemd, omdat hij de Arabieren beschouwde als vijanden van de raszuivere joodse staat, is in een hotel in Oost-Jeruzalem vermoord. Het Volksfront voor de bevrijding van Palestina claimt de verantwoordelijkheid. In pamfletten en faxen aan persbureaus verklaarde de organisatie met de aanslag op ZeŽvi wraak te nemen voor de moord op haar leider Abu Ali Mustafa door IsraŽl op 27 augustus.
De Palestijnse Autoriteit van Yasser Arafat heeft de moord op ZeŽvi veroordeeld. De IsraŽlische minister van Defensie, Benjamin EliŽzer, zei in een reactie dat ,,uitsluitend Yasser Arafat'' verantwoordelijk is en dat ,,IsraŽl dienovereenkomstig zal handelen''.

Het zogenaamde 'vredesplan' van Sharon is n.a.v. de dood van ZeŽvi ingetrokken. Gelukkig maar, kunnen we zeggen, omdat dat zogenaamde vredesplan een doodgewoon oorlogsplan was.

De Palestijnse politie heeft dertig sympathisanten of leden van de linkse groepering PFLP (Volksfront voor de Bevrijding van Palestina) aangehouden in de Gazastrook en op de Westelijke Jordaanoever. Het Volkskront heeft verklaard verantwoordelijk te zijn voor de dood van Zeevi. De PFLP heeft zijn hoofdkwartier in SyriŽ. (De Standaard, 18-10-2001)


"Volgens een adviseur van de Palestijnse president Arafat, Abu Rudeina, is de IsraŽlische regering van plan Arafat en andere leiders te vermoorden ten einde een hervatting van een vredesproces onmogelijk te maken. ,,De Palestijnse Autoriteit heeft IsraŽlische plannen onderschept om de Palestijnse president en andere Palestijnse leiders te vermoorden'', aldus Rudeina.
De bedoeling van de IsraŽli's is volgens Rudeina het Palestijns bestuur te vernietigen en daarmee het vredesproces onmogelijk te maken. Rudeina riep de VS en de internationale gemeenschap op deze plannen te verijdelen." (De Standaard, 18-10-2001)

Sharon ontkent dat hij Arafat wil vermoorden. Hij wil alleen maar een einde maken aan het 'Arafat-tijdperk'.


Palestijnse Gezag: Wij accepteren geen IsraŽlische bevelen

Het Palestijnse Gezag levert de moordenaars van de IsraŽlische minister Rehavam Ze'evi niet uit aan IsraŽl. Daarmee negeert het de eis van de IsraŽlische regering de daders binnen een week over te dragen.
Het Palestijnse gezag heeft de aanslag op de bewindsman veroordeeld, maar tevens gezegd het IsraŽlische ultimatum af te wijzen. ,,Wij accepteren geen IsraŽlische bevelen. Als de moordenaars zich in het Palestijnse gebied bevinden, zullen wij hen zelf voor het gerecht brengen'', aldus een woordvoerder.


"Do what you want, dream your dreams - in the end you'll understand that we need to talk and talk with the Palestinian Authority" Shimon Peres, 20-10-2001.

Peres steunt eis uitlevering moordenaars Zeevi

De linkse IsraŽlische minister van buitenlandse zaken Shimon Peres heeft zich dinsdag achter het standpunt van zijn rechtse regering geschaard dat de Palestijnse Autoriteit de moordenaars van de IsraŽlische minister Rehavam Zeevi moet uitleveren.
"We kennen de identiteit van de moordenaars heel goed. De Palestijnen kennen ze ook en moeten hun verantwoordelijkheid nemen", zei Peres tijdens een bezoek aan de Verenigde Staten. Eerder had Peres zich gedistantieerd van deze eis, die door de rechtse premier Sharon werd verdedigd na de moord op Zeevi op 17 oktober.
De Palestijnse autoriteit heeft de gewapende vleugel van het Volksfront buiten de wet gesteld maar hun uitlevering verhinderd, omdat daarover geen akkoorden zijn met IsraŽl. (Gazet van Antwerpen, 23-10-2001)
Commentaar: Terroristen helpen alleen maar elkaar

Psychologie, tact, diplomatie, doodgewone boerenslimheid en het simpele verlangen naar rechtvaardigheid ontbreken nog altijd in het Midden-Oosten.
Wie vrede wil sluiten begint met het serieus nemen van de ander. Hem niet vernederen, maar als een volwassen partner behandelen.
De daad van de gewapende vleugel van het Volksfront voor de bevrijding van Palestina was een wandaad, gericht tegen de belangen van het Palestijnse volk. De zaak van de vrijheid was er helemaal niet mee gediend. Daarom is het de taak van het Palestijnse volk die wandaad te bestraffen. Daarmee kan het Palestijnse Gezag de wereld laten zien dat ze als Centrale Autoriteit in staat is op een volwassen wijze het recht te verdedigen.
Dat recht ontneem je haar door op een weerzinwekkend provocerende wijze een vernederingsproces in gang te zetten en eisen te stellen die een normale rechtsgang in feite onmogelijk maken.
Dat is wat Israel - als bezettende macht - voortdurend doet. Via een uiterst inhumaan vernederingsproces voorkomen dat de onderdrukte partner - die vecht voor zijn vrijheid - een redelijk, rechtvaardig gezicht aan de wereld toont. Dat de rechtse krachten in Israel daarbij gesteund worden door Palestijnen die zichzelf 'links' noemen kan alleen maar als een daad van monsterlijke absurditeit worden beschouwd.


IsraŽl herdenkt moordaanslag op Rabin

In IsraŽl is de moordaanslag in 1995 op oud-premier Yitzhak Rabin herdacht. In Tel Aviv is een vredesdemonstratie gehouden, in de Knesset, het IsraŽlische parlement, was een herdenkingsbijeenkomst en bij publieke gebouwen en scholen hing de vlag halfstok.
Op 4 november 1995 schoot Yigal Amir op het centrale plein van Tel Aviv Rabin neer op het moment dat deze in zijn auto wilde stappen na een toespraak op een grote vredesdemonstratie. Volgens de joodse kalender, waarin het jaar minder dagen telt dan volgens de westerse kalender, vond de moordaanslag maandag zes jaar geleden plaats.

Op IsraŽl Radio zei minister van buitenlandse zaken Shimon Peres dat Rabin begrepen had dat IsraŽl niet over een ander volk moest willen heersen omdat dan "IsraŽls morele waarden in het gedrang komen en de toekomst gevaar loopt". (Het Belang van Limburg, 29-10-2001)


De grenzen van de Palestijnse staat

"PLO-leider Yasser Arafat wil dat IsraŽl alle gebieden opgeeft die het in 1967 heeft veroverd, in overeenkomst met VN-resolutie 242. Dit omvat de Westelijke Jordaanoever en de Gaza, evenals Oost-Jeruzalem. IsraŽl wil echter drie grote gedeeltes van de Westelijke Jordaanoever, waar zo'n 170.000 joodse kolonisten in nederzettingen wonen, annexeren. In ruil hiervoor zouden de Palestijnen de zeggenschap krijgen over IsraŽlisch grondgebied binnen de grenzen van 1967.
Het zou gaan om onbewoond IsraŽlisch grondgebied in de Negev-woestijn dat bij de overbevolkte Palestijnse Gazastrook zou kunnen worden getrokken. Ook hebben IsraŽls' opperrabbijnen, IsraŽl Lau en Baksi Doron, hun zegen gegeven aan Palestijnse soevereiniteit over de graven van de aartsvaders in Hebron, het graf van Rachel bij Bethlehem en het (vermeende) graf van Jozef in Nablus. Dit was voorheen ondenkbaar. IsraŽlische Arabische leiders hebben echter heftig bezwaar gemaakt tegen een overdracht aan de Palestijnse staat zonder dat zij daarover zeggenschap hebben. Bovendien blijft Arafat van mening dat de joodse nederzettingen op de Westoever illegaal zijn en dat ze ontmanteld moeten worden." (Website de Volkskrant)

Commentaar:

Is het eerlijk om te spreken over een eigen staat wanneer een groep onverdraagzame, schatrijke, religieuze kolonisten, die weigeren te kiezen voor integratie in de Palestijnse samenleving, de financieel-economische macht in handen heeft? Is het eerlijk om de Palestijnen uit te roepen tot slaafse marionetten in hun eigen land? Leon de Winter hanteert het argument dat een Palestijnse staat geen economische levensvatbaarheid zal hebben. Dat is juist, wanneer de wil een economisch ontwikkelingsproces in gang te zetten ontbreekt. De kolonisten zijn op de Westbank geplaatst om te voorkomen dat Palestina zichzelf in economisch opzicht kan bedruipen. Je zou hier kunnen spreken van een zichzelf waarmakende profetie. Koloniseren. Zeggen dat er geen plaats is voor Palestijnse vluchtelingen, maar wel voor joden. De eigen economie van de Palestijnen kapot maken. En daarna zeggen: "Zie je wel, dat ze niks kunnen. Ze zijn geboren om slaaf te zijn".

Sharon says he wants 1 million Jewish immigrants

Israeli Prime Minister Ariel Sharon told a British newspaper he plans to bring a million more Jews to Israel ó a plan a senior Palestinian official denounced as a ďdangerous dream.Ē Sharon said in an interview with The Guardian published Wednesday that Israel had grown impatient with Palestinian leader Yasser Arafat during the faltering peace process.
ďWe are not waiting here until Arafat decides to take steps against terror. First of all, we are taking steps against terror: Steps that he could have avoided,Ē Sharon was quoted as saying. ďThe other thing is that we are building. We are planning now to bring another one million Jews to Israel.Ē
Afif Safieh, a senior Palestine Liberation Organisation official in London, said Sharon's vision would further destabilise the region. ďIt is a dangerous dream, a nightmare. He is a pyromaniac on a powder keg.Ē Palestinians fear a large influx in immigrants would reinforce illegal Jewish settlements built on confiscated Palestinian lands in the West Bank and Gaza. (AP, 8-11-2001)

Israeli Foreign Minister Shimon Peres has told the United Nations that there is broad agreement on the creation of a Palestinian state.

In a speech to the General Assembly in New York, Mr Peres said that, while its creation was not yet the formal policy of Israel, he acknowledged it was gaining support among other nations.
Mr Peres has endorsed an independent Palestinian state in the past, but this is the first time he has done so at the UN.
US President George W Bush told the UN on Saturday that Washington was working towards a day when two states, Israel and Palestine, would live peacefully together.
The BBC UN correspondent Greg Barrow says his remarks created a flurry of excitement and drew praise from Palestinian leader Yasser Arafat.
And UK Prime Minister Tony Blair backed this vision during his talks with Mr Arafat last month. Changing times "Yesterday, you would hardly find ... support for a Palestinian state," Mr Peres told the General Assembly.
He said this was "not yet formal policy" in Israel's government but added:

"There is support for Palestinian independence and for a Palestinian state. We do not want to dominate the Palestinians. We want them to breathe freedom to initiate a new economy, to maintain their traditions, and enjoy the highest level of education - which will also provide for real security for all parties." (BBC, 15-11-2001)


ARAFAT SAYS STATE WOULD GUARANTEE PEACE

Palestinian President Yasser Arafat marked the 13th anniversary of his symbolic declaration of a Palestinian state by saying it would be an absolute guarantee for peace and stability in the Middle East. (Reuters, 15-11-2001)


The mere mention of a state sets off alarm bells among Israeli hard-liners Netanyahu klaagt

``We should be telling Arafat, stop the terrorism or your regime will fall,'' former prime minister Benjamin Netanyahu told Israeli television while Peres was making his speech in New York.
``Instead, we are rewarding him by telling him that not only can he wage terror against us ... but we are going to give him a terrorist state in the heart of Israel,'' Netanyahu said. (Reuters, 15-11-2001)

"The international terrorist network is based on regimes - Iran, Iraq, Syria, Taliban Afghanistan, Yasser Arafat's Palestinian Authority and several other Arab regimes such as the Sudan." (Netanyahu, 24-9-2001)

Sometimes when a tragedy happens, it is a wake up call. While pursuing justice, the United States should also examine its own policies to see if there is any culpability there. For the benefit of our future generations, the US should begin considering foreign policies that include more cooperation, compassion and respect for other cultures rather than their historic policies of competition, domination and exploitation!

Dr. Martin Luther King Jr.