De Derde Weg - 8

Tony Blair: vals of echt?

"The right course is of respect to the security and rights of others, through dealing with others in peace and establishing the obligations required by way of equitable dialogue and on the basis of international law and international covenants."

Saddam Hoessein

Bezetting & Palestijnse Autoriteit

The Israeli's are holding three million Palestinians virtually in a large prison. They apply day long curfews when they want, lift it when they choose. Yet they are not taking any responsibility for the day to day lives of Palestinians even while they are ruining it. As the Israeli journalists Danny Rubenstein said, the Israelis are having the cake and eating it too. They are occupying without having to pay the cost of such occupation.
The price of occupation must be financial, moral and political. An occupier is obliged by International law to provide for the people under its occupation. They must pay teachers and other public servants and allow the people under its military rule a normal productive economic life. The full price of occupation should be that Israel take responsibility for security matters. Since they occupy all areas, they can't blame any recognized Palestinian counterpart for what happens on the security field. And the moral price of occupation is the evil it reflects on the state of Israel as a 21 century power that holds a population against their will using tanks and helicopters.
What is saving Israel from having to pay this price of occupation is the presence of remnants of the Palestinian Authority, and Arafat is Ramallah. The Israelis can use this fig leave to avoid doing anything (except havoc) in the reoccupied Palestinian areas. What is ironic is that this is taking place at the same time that Israel's prime minister is rejecting the Oslo Accords and all the agreements signed with the PLO since (which gave birth to the PNA).
The Palestinian leadership must not allow this status quo to continue. If the Israeli troops are not willing to withdraw, Israel has to pay a higher price for its reoccupation. The only way that this price will be paid is for the Palestinian leadership to have to courage to take the political offensive and to give the Israeli and the international community an ultimatum. It is not enough to hint at resignation. The Palestinian leader must force the choice on Israel and to the International community. Israel must either to withdraw in order for the PNA to be able to work properly or the PNA, including its president will resign. If the Israelis will be forced to take full responsibility, they will be further exposed as a brutal, anti democratic and anti peace regime that is only interested in Palestinian land. (Daoud Kuttab, Media Monitors 12-9-2002)

Daoud Kuttab is a Palestinian journalist from Jerusalem. He is the director of the Institute of Modern Media at Al Quds University which owns and runs Al Quds Educational Television. In May 2001, Mr. Kuttab received the International Press Institute's award as one of fifty press freedom heroes in the last fifty years.

Wijs Inhoudsloos Zelfbestuur Af!

De gedachte die Daoud Kuttab in zijn artikel ontwikkelt, afwijzing van de marionettenstatus en het volledig uit handen geven van het bestuur, kan gezien worden als een zeer intelligente aansporing gericht aan het adres van de Palestijnen.
Geef jezelf over aan de Israeli's, zodat ze verplicht zijn je als gewone normale burgers te behandelen. Wanneer land en inwoners zichzelf overgeven aan Israel is Israel volledig verantwoordelijk voor alles wat er in het land gebeurt en het zal daarenboven niet kunnen ontkomen aan de verplichting alle inwoners burgerrechten te geven.
Wijs zelfbestuur, dat je verantwoordelijk maakt voor afgedwongen misdaden, af. Geef het bestuur in handen van Israel. Dwing Israel zijn ware gezicht te tonen. Wijs alle vormen van schijnheiligheid en hypocrisie af! Kies niet voor dikbetaalde Quislingbaantjes, maar kies voor Recht.

International Peace and Security
is a Security Council authority, says Annan

Secretary General of the UN, Kofi Annan has confirmed that international peace and security is the Security Council's authority only.
Annan said, in a statement to BBC today, that there is no alternative than going to the Security Council over the international peace and security.
The Secretary General has criticised in his statement inclusively the US that seeks to confiscate the Security Council authorities.

Iraqi Daily News, 12-9-2002

Vatican says no Iraq attack without UN approval
“We can’t impose the law of the jungle”

The Vatican, breaking its silence on the international crisis over Iraq. The Vatican's position on the crisis was made clear in an interview by its foreign minister, Archbishop Jean-Louis Tauran.
"If the international community...judges it to be opportune to resort to a proportionate use of force, it must be part of a decision taken within the framework of the United Nations..." Tauran said any eventual decision by the international community to attack Iraq "must be inspired by international law and, in particular, resolutions of the Security Council of the United Nations". Unless those steps were taken, Tauran said, it would be a case of "imposing the law of the strongest". (Reuters Foundation)

De Missie van George Bush
A discussion with Karl Rove

What really mattered was that George W. Bush, in May of 1993, when thinking about running for governor, said, "Okay. The first thing we need to do is, is"--he literally pulled out a little piece of paper out of his pocket. I wish I had kept all these important little scraps of paper, because it had virtually indecipherable handwriting on it. But he said, "Okay, if we run, here's what I'm thinking about. I'm thinking about running--I want to do something on education. Here's what I want to do. I want to do something on juvenile justice, and here's the guy that I've been talking to about it, and we need to something on welfare, and here's what I'm talking about." And, you know, we added tort reform on to that later.
But he literally said, "Okay, I'm getting ready to run for governor. The first thing we need to do is who are the smart people on education that can help me think through an accountability responsibility system? How can we measure for results? And on juvenile justice, who can we get alongside my friend, you know, the Family Court judge in Dallas County, to rethink how we approach juvenile justice, because we've got to do something about this? And on welfare reform, who are the smart people of the state that are together outside the box when it comes to welfare reform?"
So that really was the model for the 2000 campaign. It was, "Okay, if I'm going to run, I've got to have a vision." In fact, that was his big issue, was, "Do I feel that I've got something worthy to take to the country? And if I do, I'll run; if I don't, I won't." But he started it, it was his natural instinct starting in 1993 when he ran for governor. (Klik voor bron)

Drie simpele thema's & de eeuwige oorlog

Waarom een man die in feite maar drie thema's in zijn hoofd heeft, onderwijs, zorg of welzijn, en het op het rechte pad brengen van ontspoorde jongeren, om te voorkomen dat de Amerikaanse gevangenissen overvol raken, zich op zo'n obsessieve wijze op de oorlog heeft gestort, blijft raadselachtig. Als president is het helemaal niet zijn taak de tereur te bestrijden. Daar zijn politie-instanties, geheime diensten en speciale legereenheden voor.
Het woordje oorlog behoort bovendien niet tot de missie die George Bush zichzelf heeft meegegeven. Daarvoor is hij is te simpel en te pacifistisch. George Bush is geen man van oorlog. Die oorlog wordt hem opgedrongen.
Dat is griezelig. Dat is eng. Vooral wanneer we weten dat het principe van de eeuwige oorlog een rechts-zionistisch principe is. Dat zionisme bezit niet een eenvoudig papiertje waarop een paar eenvoudige menselijke begrippen geschreven zijn op een tamelijk onbeholpen wijze. Integendeel, dat zionisme bestaat uit enge griezels die genieten van dood en geweld. Daarom zou Amerika moeten vechten voor de bevrijding van Bush. Opdat de eenvoud van de drie menselijke thema's in zijn leven terug kan keren.

De Zionistische Grote Stad & De Zionistische Natuur

Nathan Birnbaum was de uitvinder van de term zionisme. Maar dat zionisme was hem op den duur steeds minder gaan bevallen (Herzl was, vertelde hij wel, in joodse zin een ongeletterd man) en hij werd orthodox. Vervolgens was hem ook dat niet genoeg, en hij stichtte zijn eigen groep, sekte, de Oliem, de opstijgenden. Hij predikte de Verländlichung van ons volk; hij wilde dat de joden zich uit de handel, de amusementssector en al dat soort zaken moesten terugtrekken, hun centrale posities in de steden dienden op te geven. Israël was niet speciaal zijn doel; hij is nog bezig geweest met Mantsjoerije - het ging hem er alleen maar om, de joden weer terug te brengen naar het platteland, zodat ze een harmonisch geheel zouden vormen en zich volledig tot God konden wenden. Heidenjuden waren hem een doorn in het oog. (Friedrich Weinreb website)

To him (Birnbaum), the Jewish nation was not merely a group of people held together by a common enemy (Herzl's definition)

Omdat Amerikaanse zionisten streven naar de grootst mogelijke invloed op het staatsbestuur, om op die manier de zaak van het zionisme optimaal te kunnen dienen, is het belangrijk als democraat te achterhalen, wie die zionisten zijn en welke vorm van zionisme ze aanhangen.
Democratie is in de eerste plaats controle uitoefenen, en waar democraten weigeren hun controlerende taak uit te voeren kan gesproken worden van het falen van de democratie.
Zoals uit het bovenstaande citaat blijkt zijn er van de aanvang af verschillende stromingen binnen het zionisme geweest. De hoofdstroming, die het ideologische denken van de staat Israël en de aan die staat gebonden Amerikaanse zionisten bepaalt, bestaat uit seculiere Herzl-aanhangers die hun ideologie baseren op een uiterst gevaarlijke eenheidsgedachte. Eenheid, zo luidt de basisfilosofie van deze groepering, bestaat alleen daar waar de joden een gemeenschappelijke vijand hebben. Met andere woorden: om de eenheid te kunnen bewaren is het noodzakelijk vijanden te scheppen, mensen die er niet zijn om goede relaties mee te onderhouden, omdat ze dan als gelijken moeten worden gezien, maar in moreel opzicht minderwaardige mensen, objecten die des te waardevoller zijn, naarmate ze meer verzet bieden.
Wie naar het irrationele gedrag van Engeland en Amerika kijkt, van oudsher sterk aan het zionisme gebonden naties, die ziet dat het Herzl-iaanse vijanddenken in die landen zonder enige vorm van kritiek als een vorm van 'gezond moreel denken' wordt overgenomen. De regeringen in die landen weigeren het fascisme te veroordelen, en hebben het primitieve vijanddenken dat de kern is van het zionisme overgenomen.
Waarom mensen die niet aan het jodendom gebonden zijn, mensen die zich zelfs 'christen' en 'socialist' noemen, het als hun taak zien de op chaotisering van de wereld gerichte zaak van het zionisme te dienen is een raadsel.
Primitief vijanddenken in stand houden is, hoe je ook wendt of keert, altijd in strijd met de humanimistische en christelijke waarden die we zeggen te eerbiedigen.
Daarom zouden we wat kritischer moeten zijn en als ware democraten moeten wijzen op de gevaren van die vormen van zionisme die het fascistische, op het scheppen van vijanden gerichte eenheidsidee van Herzl steunen.
Nathan Birnbaum, een van de grondleggers van het zionisme, heeft zich afgewend van het fascisme van Herzl en gekozen voor een religieuze benadering van de joodse eenheidsgedachte. Alleen het Judaïsme (gemeenschappelijke religieuze waarden en gedeelde spiritualiteit) kan de joden binden, zo luidde zijn apolitieke opvatting, en hij benadrukte daarom de goddelijke uitverkiezing van de joden en de daaraan verbonden plicht een geestelijk licht in de wereld te zijn.
Waar Herzl dus areligieus is en machtspolitiek boven spiritualiteit plaatst, daar benadrukt Birnbaum de noodzaak van joden terug te keren naar de spirituele bron van het jodendom, een bron die volgens hem alleen dan blootgelegd kan worden, wanneer de joden terugkeren naar de natuur en zich afwenden van het antispirituele, seculiere grotestadsdenken.
Zijn natuurromantiek wordt in zekere zin gedeeld door Ariel Sharon, wanneer hij stelt dat hij zijn kracht put uit de natuur. Spiritueel zijn is een gevoelsmatige band onderhouden met het land, en met alles wat er op groeit en bloeit. Zodra je geworteld bent in de aarde ben je in staat er je kracht aan te ontlenen. God is de aarde, en daarom dient alles wat de zuiverheid van de aarde aan kan tasten verworpen te worden.
Sharon staat dus dichter bij de religieuze natuurromanticus Birnbaum dan bij de seculiere Herzl, die van Israël in de eerste plaats een Westerse, geïndustrialiseerde natie wilde maken, waarin mensen hun kracht niet putten uit de natuur, maar uit het haten van een gemeenschappelijke vijand.
Die relatie met Birnbaum wordt ook zichtbaar wanneer hij een positief oordeel uitspreekt over Palestijnen. In feite verwerpt hij die joden die het land haten en bewondert hij de Palestijnen die van het land houden.
En toch is hij niet in staat een keuze te maken voor zijn eigen romantische zionismeopvatting en laat hij zichzelf omvormen tot een exponent van het Herzl-iaanse haatdenken, dat er op is gericht vijanden te scheppen.
Herzl is een vertegenwoordiger van de haat, waar Birnbaum in staat is via een gedeelde liefde voor de natuur in anderen broeders te zien. De joden zijn in zijn visie weliswaar de uitverkorenen van God, hetgeen betekent dat het hun taak is leiding te geven, maar er kan met niet-joden samengewerkt worden. Het hebben van een vijand is geen noodzaak.

Wanneer we ons afvragen welke leiders in Amerika de macht in handen hebben, zullen we ons als democraat op een hele directe vanzelfsprekende wijze met de problematiek van het zionisme bezig dienen te houden. De Herzl-aanhangers wijzen natuurromantiek af en kiezen voor het grotestadsleven van waaruit zij haatcampagnes organiseren die tot doel hebben vijanden te scheppen voor de staat Israël.
Wanneer zij dat niet zouden doen, zou er vrede zijn in het Midden-Oosten, omdat joodse natuurromantici dan een verbond zouden sluiten met de Palestijnen, maar de op gedeelde spiritualiteit gebaseerde vrede is er niet. Integendeel. Wat we momenteel zien is dat Israël alles op alles zet om de Arabieren te demoniseren. In dienst van hatelijke grotestadwezens (denk aan Kissinger, het hatende wezen Leon de Winter, Richard Perl en Wolfowitz) die elke geestelijke band met het Arabische land verloren hebben.


Shikmim-Vijgenboom

"My strength has nothing to do with political apparatus. I get my strength from nature, from flowers."

Ariel Sharon,
Guardian 7-11-2002


Queen of Flowers "Modern re-discovered love of nature, called by the long word ‘environmentalism’ or by colour-code ‘green’ could be translated by Christian society as ‘love of the Virgin Mary’. Indeed, Dostoyevsky identified Our Mother Earth with the Mother of God. Destruction of nature could be connected with rejection of the Virgin."

Israel Shamir, in: Apocalypse now

De Christelijke Boodschap Van Saddam Hoessein

The national security of America and the security of the world could be attained if the American leaders and those who beat the drums for them among the rulers of the present time in the West or outside the West become rational, if America disengages itself from its evil alliance with Zionism, which has been scheming to exploit the world and plunge it in blood and darkness, by using America and some Western countries.
What the American peoples need mostly is someone who tells them the truth, courageously and honestly as it is. They don’t need fanfares and cheerleaders, if they want to take a lesson from the (sept. 11) event so as to reach a real awakening, in spite of the enormity of the event that hit America. But the world, including the rulers of America, should say all this to the American peoples, so as to have the courage to tell the truth and act according to what is right and not what to is wrong and unjust, to undertake their responsibilities in fairness and justice, and by recourse to reason, passion, according to the spirit of chance and capability. (Eerste open brief aan Amerika, INA 15-9-2002)

Hoewel de neoconservatieve intellectuelen achter George Bush Saddam Hoessein proberen af te schilderen als een gevaarlijke gek, die onmiddellijk na de beruchte 11-september aanval lachend en zingend door de straten van Baghdad trok met een Osama bin Laden tulband op het hoofd, is de werkelijkheid anders.
In de maanden na de aanval heeft Saddam Hoessein drie open brieven geschreven, gericht aan het Amerikaanse volk. Deze brieven zijn te vinden op de website van het Iraakse nieuwsagentschap, dat onder verantwoordelijkheid valt van de regering van Irak.
In die brieven presenteert Saddam Hoessein zichzelf als 'wijs staatsman' en als zodanig probeert hij de Amerikanen duidelijk te maken dat ze niet alleen de schuld bij anderen moeten zoeken, maar ook bij zichzelf.

Ondanks de fouten die Saddam Hoessein heeft gemaakt, waartoe ook naïviteit en een te groot vertrouwen in de goedheid van anderen behoren, heeft hij altijd een sterk ontwikkeld rechtsgevoel in stand weten te houden. Alle conflicten, zo luidt zijn opvatting moeten via rechtvaardige onderhandelingsprocedures worden opgelost. Wanneer mensen echter rechtvaardigheid afwijzen en eerlijke mensen bedriegen, dan zullen ze (en daar toont zich zijn strenge, hardvochtige kant) het zwaard ontmoeten.
Hardhandige bestraffing van bedriegers maakt van een mens niet automatisch een barbaar. Want wanneer dat wel zo was, dan zou de huidige Amerikaanse regering met zijn wraakzuchtige staf van meedogenloze bommengooiers en landenvernietigers er niet al te best van afkomen.
Saddam Hoessein beoordelen op grond van de fouten die hij heeft gemaakt is daarom onzinnig. Wanneer we onze eigen fouten daartegenover plaatsen dan verzinken de fouten van Irak daarbij in het niets.
Chappatte cartoon George Bush weigert de eigen fouten te erkennen. Hij negeert het feit dat het sanctiebeleid dat hij in stand houdt wanbeleid is. Dat beleid dient niet de vrede, maar de eeuwige oorlog, en daarom is het volstrekt in strijd met het handvest van de Verenigde Naties, dat de wil vrede te stichten in de wereld centraal stelt.
De onwil fouten te erkennen leidt ertoe dat de president van Amerika leugens gaat vertellen. Je mag blijkbaar geen relatie aangaan met een man die ooit (uit propagandistische overwegingen) werd uitgeroepen tot 'het kwaad'.
En toch laten de brieven die het Iraakse Nieuwsagentschap op het net heeft geplaatst een verstandige man zien die de Amerikanen een rationele, welhaast christelijke opdracht geeft.
Wat het Amerikaanse volk nodig heeft, zo stelt hij, is redelijkheid, bewustwording, eerlijkheid en rechtvaardigheid. Daarom moeten er eerlijke mensen opstaan die het volk de waarheid vertellen. Want alleen op rede gebaseerde waarheidsliefde kan de wereld vrede en stabiliteit geven.

Christelijk-Moreel Vraagstuk

Wie is de werkelijke man van vrede?
Uri Avnery of Ariel Sharon...

Jezus & Barabbas

Now the chief priests and the elders persuaded the crowds to ask for Barabbas and to have Jesus killed. The governor again said to them, "Which of the two do you want me to release for you?" And they said, "Barabbas." Pilate said to them, "Then what should I do with Jesus who is called the Messiah?" All of them said, "Let him be crucified!" Then he asked, "Why, what evil has he done?" But they shouted all the more, "Let him be crucified!" (Matt. 27)

Het lijdensverhaal laat duidelijk zien (duidelijker kan het welhaast niet) dat Jezus de ontkenning is van het joodse nationalisme.
Toen Joden moesten kiezen tussen Jezus, die een anarchistische bevrijder wilde zijn (wetten zijn van en voor het volk en niet andersom), en Barabbas, die een extreemrechtse nationalistische bevrijder wilde zijn, kozen ze niet voor Jezus, maar voor Barabbas.
Die vraagstelling ligt momenteel weer op tafel: JEZUS of BARABBAS? Waar kiezen we voor..? Kiezen we voor extreem rechts nationalisme of kiezen we voor de intellectuele bevrijding van een man die het Goddelijke koninkrijk in individuele, naar bewustwording verlangende mensen plaatst?
George Bush, de man die binnen zijn geestelijke belevingswereld alleen Jezus als autoriteit erkent zal een keuze moeten maken.
Is Jezus de joodse nationalist Barabbas, waar de joden in het verleden voor gekozen hebben, of is hij de man die de joods-politieke droom afwees.
Kiezen voor Jezus is moeilijk. Maar als je voor Jezus gekozen hebt, dan zul je zijn zaak moeten dienen en niet de zaak van het extreemrechtse nationalisme, die daarom barbaars is, omdat zij de vergeestelijkte (niet-dierlijke) mens aan het kruis nagelt.

Zie ook: Vrede sluit je met de duivel

Scott Ritter: Endgame

Scott Ritter, the UN arms inspector who resigned in 1998 in protest at US manipulation of the UNSCOM mandate was in Baghdad this week to deliver a message to the Iraqis: allow the inspectors back or risk the destruction of Iraq. Al-Ahram Weekly interviewed him in Baghdad

How can Iraq be sure that the new inspectors will not engage in spying activities on behalf of the US?

There is no way to ensure that. The best way I could see, based on my discussions with officials in various countries, is that UN inspectors have to be honest brokers. Their mandate is one of independent and objective monitoring, you cannot ensure that none of the observers is a spy but you can make sure that they do not overstep the Security Council mandate.

Could you elaborate on how did UNSCOM overstep this mandate in the past?

UNSCOM was manipulated by the US, especially under the lead of Richard Butler, the second executive director of UNSCOM. From 1997-1998 Butler stopped being a man objectively carrying out the will of the Security Council and became the head of a US-controlled UNSCOM, carrying out the will of the US and the UK. When you enter that kind of buddy-buddy relationship, when you become such buddies you give your buddy the green light to misuse and abuse the relationship.

How can inspectors such as Butler be avoided?

Let us concentrate on the basics first. Unless Iraq unconditionally allows the inspectors back, there will be a war and Iraq will be destroyed.

Let us play a semantic game, whereby it is understood that inspectors must return or there will be a war. Now, there are some governments saying that if Iraq allows the inspectors back, they will make sure that those inspectors do not overstep their mandate.

It is the only way. Can anybody guarantee the success? No.

But Rumsfeld has said the issue is no longer one of inspectors returning...

Donald Rumsfeld does not speak on behalf of the Security Council, or even for the whole US administration. He speaks for Donald Rumsfeld. What he said exposes the hypocrisy of the Bush administration regarding the present situation in Iraq.

The Bush administration says on the one hand that a strike against Iraq is necessary because of weapons of mass destruction (WMD), and in the same breath it says that the issue of the inspectors no longer matters. This suggests WMD are not the issue. What is the issue then? Why are they advocating war? (Al-Ahram Weekly, sept. 2002)


Het Grote Bedrog

Amerika en Engeland hebben Irak bedrogen. Dat is een onwrikbaar feit. Scott Ritter, een Amerikaanse militair die deel heeft uitgemaakt van de VN wapeninspecteurs in Irak komt daar eerlijk voor uit. Dat betekent dat die twee landen in geen enkel opzicht het morele recht bezitten Irak te veroordelen. Het feit dat ze momenteel op een werkelijk hypocriete wijze de rol van rechter en beul spelen kan alleen maar weerzinwekkend genoemd worden - gezien vanuit het oogpunt van de mens die recht zoekt.
Het is unfair, onredelijk en onrechtvaardig wat hier gebeurt. De dader probeert het slachtoffer te bestraffen. Hij misbruikt zijn macht en zet de werkelijkheid op zijn kop. De dader vertegenwoordigt een staat die jarenlang (al vanaf 1948) alle resoluties van de veiligheidsraad die op het eigen gedrag betrekking hebben naast zich neer heeft gelegd, en diezelfde dader probeert nu een land dat bedrogen werd als grootste bedreiging voor de wereldvrede aan te wijzen op grond van het argument dat het de resoluties van de veiligheidsraad negeert.


Rules Of Law Are Universal

If we are going to fight terrorism, we have to fight it in all of its forms, whoever the perpetrators are, and in a way compatible with international law. These are the lessons that have to be learned, the most important of which is that double-standards don't work. They're in the interest of no one.
If you have a rule of law you apply it to everybody, then you have a safer world. If you have a rule of law that you apply according to your whims, or according to whether A or B is your friend, or you dislike C, or you don't sympathise with E, then you will create chaos.
We have learned that rules of law are universal.

Foreign Minister Ahmed Maher,
Al-Ahram Weekly 12-18 sept. 2002


Arabs urge Iraqi leader to readmit UN weapons inspectors

Egyptian President Hosni Mubarak called on Iraqi President Saddam Hussein to “grab the opportunity” offered in Bush’s speech Thursday (sept 12, 2002) to the UN General Assembly by allowing inspectors back. Failure to do so would “lead to disastrous consequences” for Iraq and the Middle East at large, the Egyptian president warned.
Elsewhere in the Arab world, Jordanian Information Minister Mohammed Adwan urged Baghdad to avoid a conflict by allowing back the inspectors.
“We hope Iraq will allow the inspectors back in order to avert a US strike and avert the miseries of a war which can lead to a catastrophe for Iraq and the region,” said Adwan. “We also hope Bush’s speech will lead to an immediate dialogue between Iraq and the United Nations for the implementation of all UN resolutions.”
The secretary-general of the 22-member Arab League, Amr Moussa, pressed for the continuation of contacts between Iraq and the UN, echoing Arab hopes of a peaceful settlement.
“Bush’s speech, in which he said the UN should shoulder its responsibilities toward Iraq, is a good thing. It is possible (for Arabs) to deal with this,” Moussa told Cairo’s state-run radio station Voice of the Arabs. (Daily Star, 13-9-2002)


Arab League (LA)-Call

Secretary-General of Arab League(AL) Mr. Amro Mussa has called for the United Nations to live up to its responsibilities in regard to Iraq within the framework of Security Council resolutions. On the sidelines of the UN’s meetings, the Secretary-General said that the discussion between Iraq and the UN is underway and it will lead to an accord concerning details of the comprehensive implementation of sc resolution.
Mussa voiced hope that discussion between Iraq and the UN would reach for a solution, stressing on the necessity of granting this discussion a chance to stay the course. (Iraq News Agency, 14-9-2002)


Thailand- Demonstrations

Thailand’s citizens organized demonstration before US evil administration’s Embassy in Bangkok in an opposition on the US threats against Iraq. The demonstrators described Bush and his ally Blair as adventurers. (INA, 14-9-2002)

Omdat George Bush voortdurend het woord 'evil' (kwaad) in de mond neemt (doe je iets wat hem niet bevalt dan ben je een handlanger van de Satan...), daarom hanteren Iraakse woordvoerders steevast het woord 'evil' wanneer Amerika ter sprake wordt gebracht. Het gebruik ervan is niet geheel onterecht, maar maakt toch een wat kinderachtige indruk, wanneer het gehanteerd wordt in journalistieke berichtgeving die tot taak heeft lezers zo objectief mogelijk te informeren.

"The security of the world could be attained if the leaders in the world become rational." Saddam Hoessein, 15-9-2001

"We must not let ourselves be pushed into the ranks of the reactionaries, on the pretext that we are defending our religion and our identity. We have to judge our actions by our need to move ahead, to break free from outdated structures." Nasr Hamed Abu Zeid, in: "Heaven, which way?"

George Bush met with
chief Palestinian negotiator Dr. Nabil Shaath

bron In his first-ever discussion with a Palestinian Authority official, President Bush said statehood is a prerequisite for ending Palestinian suffering, the official said Saturday.
Bush met several times with Israeli Prime Minister Ariel Sharon but has refused to meet with Palestinian leader Yasser Arafat or his aides, calling his regime corrupt and linked to terror. In a June speech, Bush called for Arafat's ouster.
The conversation between Bush and Nabil Shaath, the Palestinian minister for international cooperation and planning, occurred Thursday during a reception Bush held for heads of state and representatives in New York, where the U.N. General Assembly is meeting. Shaath said the two spoke for about seven minutes. He said Bush reiterated his support for an independent and economically viable Palestinian state.

"He (Bush) told me he meant every word, that this was the minimum that the Palestinian people deserved, that there can be no end to the suffering of the Palestinian people without achieving this independent state," Shaath said. (Las Vegas SUN, 14-9-2002)


Aziz meets US delegation

Info Deputy Prime Minister Mr. Tareq Aziz has met with US Congress member Mr. Nick Rahall, former Congress member Jems Abo Rizq and the accompanying delegation.
The US hostile threats against Iraq in addition to developments related to Iraq and Security Council were takled during the meeting. The Deputy Premier underscored that the US administration has taken its aggressive stance against Iraq for more than eleven years ago despite Iraq had recurrently declared its readiness to objective dialogue in a civilized style for resolving all binding problems between the two sides.
(Iraqi Daily News, 14-9-2002)


Nick Rahall & NATIONAL POETRY MONTH

Come my friends / ‘Tis not too late to seek a newer world, the poet Tennyson wrote in Ulysses more than a hundred years ago. For my purpose holds / To sail beyond the sunset To strive, to seek, to find, and not to yield.
Despite such stirring sentiments as these, poetry often suffers from a bad reputation. It is seen as haughty, high-minded, and hard to understand. This is unfortunate, because poetry can speak to our souls and explain the essence of our experiences unlike any other art form. April is National Poetry Month, an opportunity for each of us to explore the world of verse that we often overlook in our daily lives.

Klik voor horoscoop President John F. Kennedy would have liked Poetry Month. He made the promotion of poetry a major, if informal, mission of his Administration. A lover of poetry himself, President Kennedy featured a reading by the great American poet Robert Frost at his Inauguration, and welcomed poets to the White House during his brief tenure there. He believed that poetry could provide our lives with a unique sense of balance and beauty. When power leads man toward arrogance, poetry reminds him of his limitations, Kennedy wrote. When power narrows the areas of man’s concerns, poetry reminds him of the richness and diversity of life. I encourage each of you to celebrate National Poetry Month in the spirit in which it was conceived. As the amazing array of poems written in and about our own State and people attests, it is well worth our time to tarry a bit and take in a piece of poetry. (The Rahall Report)

John F. Kennedy: Redelijk Idealisme

Shimon Peres kweekt oorlogsstemming

Shimon Peres, de vader van de Israëlische atoombom, probeert het Israëlische publiek rijp te maken voor een vernietigende oorlog in het Midden-Oosten. Terwijl net als elf jaar geleden de gasmaskers weer uit de kast worden gehaald, zinloze propaganda waar alleen oorlogszuchtige geesten plezier aan zullen beleven, wordt Saddam Hoessein voor de tweede keer gelijkgesteld aan Adolf Hitler. In 1930, zo stelt Peres, heeft het Westen de gevaren van het nationaal-socialisme niet ingezien. Die fout mogen we nu niet maken. Saddam is, zo luidt de impliciete redenering die aan zijn oorlogszucht ten grondslag ligt, uit op de vernietiging van de joden. Daarom moeten we hem stoppen, om te voorkomen dat de joden voor de tweede keer het slachtoffer worden van een gewetenloze Nazi.

Bijzonder geloofwaardig is het betoog van de Nobelprijswinnaar voor de Vrede niet. Als vader van de Israëlische atoombom weet hij heel goed dat de joden geen arme, onderdrukte minderheid vormen in het Midden-Oosten. Waarom hij desondanks de tot de tanden bewapende zionistische staat Israël gelijk wil stellen aan de weerloze joodse minderheden in het Europa van de dertiger jaren (onschuldige mensen die weinig sympathie voor het zionisme koesterden en zich er ook in het geheel niet van bewust waren dat zionisten gewetenloze machtsdenkers waren) mag het grote raadsel van de staat Israël genoemd worden.
Israël bezit een kernmacht. Hoe Israël aan die kernmacht gekomen is vertelt Shimon Peres ons niet. Of Amerika bij de ontwikkeling van die kernmacht een rol heeft gespeeld weten we niet. Dat Arabische landen kernwapens willen ontwikkelen is - strikt logisch gezien - geen vreemde gedachte. Vanuit Arabisch oogpunt is Israël niet het slachtoffer, maar de agressor.
Israël heeft zichzelf rovend en plunderend een plaats verworven in het Midden-Oosten. Het heeft nooit excuses aangeboden voor zijn roof en plunderpraktijken - hetgeen in een beschaafde wereld toch echt de gewoonste zaak van de wereld is. Miljoenen Palestijnen worden gedwongen in vluchtelingenkampen te leven, maar de socialist Shimon Peres zal er niet over peinzen een bezoek aan een van die vluchtelingenkampen te brengen vanuit de socialistische broederschapgedachte, die mensen toch leert dat je altijd op moet komen voor de verdrukten en de onschuldige slachtoffer van bruut imperialistisch geweld.
De vestiging van de staat Israël was - gezien vanuit het oogpunt van de Arabieren - imperialisme. De staat is er en kan niet meer worden ontkend, maar dat betekent niet dat de wijze waarop die staat tot stand gekomen is 'goed' genoemd moet worden. Integendeel. Juist omdat het een misdaad was moet er een verzoeningspolitiek worden gevoerd. Er moet schuld worden erkend en de Palestijnen moeten in staat worden gesteld een gewoon leven te leiden, waarbij het in de Amerikaanse constitutie vastgelegde principe van de gelijkheid van alle mensen als uitgangspunt dient te worden genomen. Daarna kunnen ontwapeningsgesprekken in gang worden gezet waarbij Israël en de Arabische staten zich gezamenlijk verplichten de regio kernwapenvrij te maken. Shimon Peres heeft de atoombom in het Midden-Oosten geïntroduceerd. Zijn angstvisioenen over een toekomst waarin landen in het Midden-Oosten kernwapens zullen bezitten kunnen daarom alleen maar hypocriet genoemd worden. Die opvatting gaat er vanuit dat Israël 'Het Onschuldig Bloedende Lam Der Vrede' is, terwijl de Arabieren - en dan met name diegenen, die weigeren op een onderdanige wijze de hegemonie van Israël te accepteren - nazi's en bandieten zijn.
Een merkwaardige gedachte, wanneer je in een met wapens volgeladen bunker zit, die wordt beheerd door mensen die weigeren zich te distantieren van een agressieve vorm van zionisme die domweg weigert de gelijkheid van alle mensen te accepteren.


Peres 1930 - Ha'aretz, 15-9-2002
Israel and the Bomb - Avner Cohen


Shimon Peres: Nuclear Pioneer

More than any other Israeli leader, Shimon Peres is a product of the nuclear age. He started his career as the political protege of David Ben Gurion, Israel's first prime minister. In 1953, at age 30, he was appointed director general at the Ministry of Defense. He was already then envisioning a national nuclear project, at a time when Israel had virtually no nuclear infrastructure and less than half a dozen nuclear physicists. At that time, Peres identified France as Israel's most likely source of nuclear assistance, even though France itself was still undecided about its own nuclear future.
The young Peres was given a mandate to pursue the nuclear vision, which Ben Gurion believed would assure Israel's survival. In 1956-57, virtually alone, Peres exploited the unique political climate of the decentralized Fourth Republic in France, secretly arranging the sale of a nuclear reactor and other sensitive components to Israel. For almost a decade he presided over the building of Israel's nuclear city near Dimona in the Negev desert. Peres ran the project as a secret state within a state, managing its disparate elements by way of "divide and rule," while reporting only to Prime Minister Ben Gurion. (Avner Cohen, 1996)

The US-campaign to free Mordechai Vanunu


Mordechai Vanunu: Een Strijder Voor Gelijke Rechten

Mordechai Vanunu was born in Morocco and moved with his family to Israel in 1963. He did three years' military service from 1971 to '74, when he was given an 'honorable discharge' having served as a First Sergeant in a unit of sappers. He became a technician at the Dimona nuclear plant in 1976 and underwent special training. In October 1979 he began studies at Ben Gurion University, Be'er-Sheva, in philosophy and geography, graduating in 1984/5.
At university Vanunu became increasingly politically active, calling for equal rights for Palestinians in Israel and for the inclusion of Palestinians in negotiations for the establishment of an independent Palestinian state. Becoming more and more disillusioned with Israel's military posture, he opposed the country's 1982 invasion of Lebanon.
In November 1985 he was made redundant in a mass lay-off of workers at Dimona. Ten months later he talked to a London newspaper, the Sunday Times, about the Dimona plant, revealing that Israel's nuclear capability was far greater than suspected. He told the newspaper that Israel probably had a stockpile of 100-200 nuclear weapons, was able to make thermonuclear devices more powerful than atomic bombs and had collaborated routinely with South Africa on nuclear matters.
Soon after the resulting article appeared, Vanunu went missing. It later transpired that he had been lured from London to Rome by Israel's Secret Service, kidnapped there and returned to Israel by clandestine means for trial on charges of espionage and treason. (Klik voor bron)

Saddam Hoessein:
vijand van alle vormen van fanatisme

The biographers agree Saddam Hussein was conscious of the need to share the benefits of the oil wealth as widely as possible in order to keep the support of the masses. There had been anti-Israel episodes in the earlier period, but in this period under Saddam, Israel saw a man who clearly had no wish to disturb a nation that could cause him trouble. He recognized the state of Israel and generally showed respect for its ability to cause him trouble.
Trouble commenced when the Shah of Iran began to see his regime crumble, and understood the source of his trouble (Chomeiny) was sitting in Baghdad. Saddam bowed to the pressure from Teheran and invited the Ayatollah to take up residence in Kuwait. When Kuwait turned him down, Saddam assisted him in finding exile quarters in Paris, but the Ayatollah was not a happy camper. When the Ayatollah replaced the Shah and began to call for an uprising of Sh’ia fundamentalists all over the Middle East, including his old neighbors in Iraq, Saddam also spent lavishly on a military buildup. The United States, Israel, and the NATO powers were happy to sell him anything it wanted. When we hear the President remind us that Saddam invaded Iran, we should remember that he did so "out of fear, not out of greed," which is how one of his biographers puts it. (Jude Wanniski, 18-2-1998)


A reminder:
How to combat propaganda?

Een artikel van Jude Wanniski


Roger Garaudy & de Joodse Staat

Roger Garraydy is een van die gewetensvolle wetenschappers die het woord 'wetenschap' serieus durven te nemen. Wetenschap is weinig meer dan een bezigheid die gebaseerd is op de wil van mensen de geheimen van het bestaan bloot te leggen en te ontraadselen. Waar Jezus (de lievelingsfilosoof van George Bush en Tony Blair) in het Evangelie zegt dat alles wat verborgen was zichtbaar zal moeten worden gemaakt, daar kun je de wetenschapper die op zoek gaat naar de waarheid zijn meest dierbare volgeling noemen.
Jezus kende maar een verlangen: de waarheid verkondigen. Daarom werd hij gehaat en daarom werd hij aan het kruis genageld. Het is opvallend dat aan het zionisme gebonden joden in Israel en Amerika door dezelfde primitieve haatmechanismen gedreven worden als hun verre voorouders in het door de Romeinen beheerste Palestina. Al diegenen die bij hun speurtocht naar de waarheid stuiten op materiaal dat het op mythen gebouwde bestaan van de zionisten aantast worden belasterd, tegengewerkt, gechanteerd en uiteindelijk monddood gemaakt. Dat democratisch ingestelde mensen met een dergelijke chantagepolitiek akkoord gaan mag rustig 'vreemd' worden genoemd. Democratie en waarheid horen synoniemen te zijn. Waar een doofpotcultuur wordt opgebouwd die als bedoeling heeft de meest eerlijke en gewetensvolle mensen het zwijgen op te leggen kan niet meer gesproken worden van democratie. Binnen zo'n cultuur kunnen alleen de vertegenwoordigers van het verraad, het opportunisme en de onverschilligheid overleven, zaken waarop je van alles kunt baseren, behalve een democratie die een intelligent, moreel fundament bezit.

Uit het op internet gepubliceerde boek "The Founding Myths of Israeli Politics" is de hiernavolgende passage afkomstig. Het is een keurig rationeel opgebouwd betoog waar niets mis mee is, behavle dan dat onverdraagzame joodse fundamentalisten er het woordje 'revisionisme' op hebben geplakt, een woord dat daarom een negatieve klank heeft gekregen omdat het de Holocaust zou ontkennen (hetgeen niet het geval is, tenzij je wetenschappelijke relativering ontkenning noemt).

Over het ontstaan van de Joodse Staat

Imposed on the U.N. on the 11 May 1949 by the will of the United States, the State of Israel was only admitted on three conditions:

  • 1 - Not to touch the status of Jerusalem;
  • 2 - To allow Palestinian Arabs to come back to their homes;
  • 3 - To respect the borders fixed by the partition decision.

    Speaking about this U.N. resolution on "sharing", taken well before its admission, Ben Gurion declares:
    "The State of Israel considers the U.N. resolution of 29 November 1947 to be null and void." Source : "New York Times", 6 December 1953.
    Echoing the theories already quoted of the American Albright, on the parallel between American and zionist expansion, General Moshe Dayan wrote: "Take the American declaration of Independence. It contains no mention of territorial limits. We are not obliged to fix the limits of the State." Source : "Jerusalem Post" 10 August 1967
    Policy corresponds precisely to this law of the jungle: the "partition" of Palestine, in line with the U.N. resolution was never respected.
    Already, the resolution on the partition of Palestine, adopted by the General Assembly of the United Nations (at the time composed of a massive majority of western states) on the 29 November 1947, indicated the designs of the West on their "forward stronghold": On this date the Jews constituted 32% of the population and possessed 5.6% of the land : they would receive 56% of the territory, including the most fertile land. These decisions had been secured under U.S. pressure.
    President Truman put the State Department under unprecedented pressure. Under-Secretary of State S. Welles wrote: "By direct order of the White House American civil servants had to use direct or indirect pressure... To ensure the necessary majority in the final vote." Source : S. Welles, "We need not fail" Boston, 1948, p.63
    The Minister of Defense of the time, James Forrestal, confirms: "The methods used to pressure and to constrain the other nations within the U.N. were close to scandalous." (Klik voor bron)

    Wie bovenstaand betoog goed leest ontdekt dat de Verenigde Naties de vorming van de Joodse Staat gekoppeld hebben aan de verplichting de status van Jeruzalem onaangetast te laten, het recht op terugkeer van de Palestijnen te garanderen en de door de VN vastgestelde grenzen te erkennen. Dat daar weinig van terechtgekomen is kan moeilijk de Arabieren verweten worden...


    In Baghdad, no fighting mood
    But people warn they'll battle hard if the U.S. attacks

    The newest craze among well-to-do teenage boys here is to stalk the streets at night, finishing off the enemy with the rat-a-tat-tat of an M-1 carbine.
    At a few dozen computer centers that have recently sprouted up around the sprawling Iraqi capital, patrons sit at small consoles adorned with posters from the latest Hollywood movies and play the latest shoot'em-up video games on the latest Pentium-powered computers. For Zaid Abdul Amir, 34, a computer engineer fiddling with his keyboard and surrounded by boys half his age, playing war on the computer is "something fun to do." But, like many people here, he has little desire for the real thing.
    "Can we imagine living for six months without electricity, without water, without enough food?" said Amir, who was part of an Iraqi Army unit that invaded Kuwait in 1990. "Of course we don't want that to happen again. We are all for a peaceful solution with the United States."
    Without explicitly disagreeing with their government, several Iraqis said in interviews over the past week that they hoped their government would readmit UN inspectors to look for weapons of mass destruction, saying that it was the best way to avoid military confrontation with the United States. The lives of Iraqis have been improving, at least in economic terms, and they insist that the last thing they want is a war that could erode those gains.
    Wamidh Nadhmi, a political scientist at Baghdad University, said that "a lot of Iraqis do say the same thing." "I don't think any responsible Iraqi would like to see another military confrontation with the United States of America," he said. "We were witnesses of the 1991 war," he added. "There is no reason to repeat it." (Rajiv Chandrasekaran The Washington Post, 16-9-2002)


    China stands for political settlement of Iraqi issue

    Info China stands for a political settlement of the Iraqi issue and the UN Security Council should play an important role in this regard, Chinese Foreign Minister Tang Jiaxuan said. Tang made the statement as he was meeting with the secretary-general of the League of Arab States, Amr Moussa, on the margins of the general debate of the 57th General Assembly session.
    China always maintains that the Iraqi issue should be resolved through political means on the basis of relevant Security Council resolutions, Tang said. The Security Council should play an important role in the settlement of the Iraqi problem. It is China's set foreign policy to develop the friendly cooperative relations with the Arab League and broad members of the Arab world, he said.
    China attaches great importance to the great role of the Arab League in regional and international affairs, he said, adding that China and the League of Arab States have cooperated closely and supported each other in international affairs. (Iraqi Daily News, 16-9-2002)

  • The Challenge of Palestinian Democracy

    Heated discussions and consequential decisions made during the last a few days by the Palestinian Parliament and leadership signaled a serious shift in the way Palestinians democracy is conducted.
    The first session of the Palestinian Legislative Council (PLC), or Parliament, held in Ramallah last week, raised questions, fears and eyebrows. Some wondered if and how much did the American demands for “reform” contribute to the Parliament uproar. Israel did its best to thwart the council’s session, later to describe it as a “rebellion” against Palestinian Authority President Arafat, leading to more speculations regarding the Jewish state’s vested interest in wrecking the Palestinian legislative life. Nonetheless, the end of the council’s meetings marked a new era, encouraging enough to leave one wondering if a phase of a true democracy in Palestine has in fact begun.
    True democracy is not a pretext to unleash wars, nor is it a ready-to-serve justification to avoid the legal and moral accountability of military occupation and oppression. True democracy is that which results in a government “of the people, by the people, for the people,” not a government of empty slogans and false promises. True democracy is that which allows every individual, not only to be heard, but also, if she/he wishes to bring tangible change to her/his life and the lives of others.

    One is well aware of the dire circumstances which Palestinians live under. One also knows that a full democratic experience cannot be achieved unless Palestinians have an independent state that meets the minimum aspirations of the Palestinian people. But one can only hope that Palestinian democracy would always develop to serve the interests of the Palestinian people.(PalestineChronicle Editorial, 16-9-2002)

    "Dit is een mars, het is een pad van rozen. Weet je wat het pad van rozen is? Het is hetzelfde pad dat Christus bewandelde."

    Yasser Aarafat in een gesprek met Isabel Pisano (1991)

    God & De Profeten

    De Islam probeert een principieel en ideologische maatschappij te bouwen; dit in tegenstelling tot de raciale, nationale en parochiale maatschappijen die bestaan in de wereld. De basis van de collectieve inzet onder de mensen in een dergelijke maatschappij is niet door afkomst, maar door de geloofsovertuiging en morele principes. Een ieder die gelooft in God als zijn Heer en Meester en accepteert de leiding van de Profeet als de wet in zijn leven kan zich aansluiten bij deze samenleving. Of hij nu een inwoner van Amerika of Afrika is; of hij nu zwart van kleur is of een witte huid; of hij nu een Europese taal spreekt of het Arabisch. Een ieder die zich aansluit bij deze gemeenschap zal dezelfde rechten en sociale status ontvangen. Zij zullen op geen enkele wijze onderworpen worden aan enige raciale, nationale of klasse verschillen van welke soort dan ook. Niemand zal beschouwd worden als hoog of laag. Er zullen geen onaanraakbare (paria’s) onder hen zijn; niemand zou bedorven (geschonden) kunnen worden door een aanraking van een iemand zijn hand. Er zullen voor hen geen benadelingen zijn wat betreft materiele betrekkingen, eten en drinken, en sociale contacten. Op niemand zal neergekeken worden vanwege zijn afkomst of beroep. Niemand zal enig onderscheidend recht kunnen claimen vanwege zijn deugdzame kaste, gemeenschap of afstamming. (Gelijkheid van de mensen)

    Jozef en Maria: Medelijden en Compassie

    De fout die moslims maken is dat zij de Profeet Mohammed vergoddelijken, een ronduit blasfemische daad, die in strijd is met de geest van het Oude Testament, het Nieuwe Testament en de Koran.
    De Koran is niet het boek der boeken, zoals fundamentalisten het ons willen doen geloven, het is een boek naast andere boeken. De profeet Mohammed wijst daar ook uitdrukkelijk op. De Koran kan niet begrepen worden wanneer je geen kennis neemt van de geschriften waarop het boek gebaseerd is: het Oude Testament en het Nieuwe Testament. Veel passages in de Koran zijn overgenomen uit de bijbel en eisen daarom ook bestudering van die bijbel. Koranstudie zonder bestudering van alle religieuze geschriften en zonder de erkenning van de gelijkwaardigheid van alle profeten is weinig meer dan een godlasterende daad. God wordt binnen een dergelijke bekrompen visie gelijkgesteld aan Mohammed en als God iets niet wil dan is het wel om gelijkgesteld worden aan een feilbaar menselijk schepsel dat behept is met alle gebreken die mensen plegen te hebben. Juist vanwege het feit dat Mohammed een gewoon mens was, die wilde eten en drinken, lachen en praten, huilen, denken en sex bedrijven, precies zoals wij dat allemaal willen, is het noodzakelijk het vergoddelijkingsproces waarvan hij het centrum is geworden stop te zetten. Er is maar een God, en die God is NIET Mohammed.
    Moslims veroordelen christenen omdat ze Jezus vergoddelijkt hebben. Dat is onjuist, stellen ze, en ze wijzen op een uitspraak van Mohammed in de Koran, waarin gesteld wordt dat je niet mag spreken over twee of drie goden, omdat er maar een God is. Desondanks scheppen ze zelf een Goddelijke Twee-eenheid, die is opgebouwd uit God en 'De Profeet', een vorm van grootheidswaan die de ontkenning is van de grondgedachte van de Koran.
    De grondgedachte van de Koran is de bevestiging van de ene God, die er is voor alle mensen. Die God manifesteert zich in de profeten en in die personen die een bijzondere relatie hebben met God. In de Koran wordt gewezen op de gelijkwaardigheid van alle mensen, maar aan een aantal personen wordt bijzondere aandacht besteed: Jezus, Maria, de moeder van Jezus en Jozef, de zoon van Izaak, die werd verstoten door zijn broers en daarom terecht kwam in Egypte.
    Het is opvallend hoe weinig aandacht moslims besteden aan deze drie door de profeet Mohammed vereerde personen. Nooit stellen zij zich de vraag waarom uit het rijke geheel van bijbelse personages juist Jozef en Maria zijn uitgekozen.
    Astrologisch gezien vertegenwoordigt Jozef het dierenriemteken Vis, terwijl Maria het dierenriemteken Kreeft vertegenwoordigt. Kreeft en Vis zijn bij uitstek de tekens van het medelijden en de compassie, tekens die het gevoel boven het verstand plaatsen, tekens ook die de mens altijd boven de kille harde wet plaatsen.
    Jozef staat voor de verbanning van de zachte, tedere mens. Hij is gevlucht, verstoten door zijn broeders, maar hij moet terugkeren. Daarom staat in Oude Testament Mozes op die de stam Jozef terug wil brengen binnen het grote geheel van de goddelijke broederschap: de twaalf stammen of de twaalf broers.
    Het idee van de broederschap, die toch heel duidelijk wordt gesymboliseerd door de twaalf door God uitgekozen broers, wordt door de joden niet erkend. Zij blijven maar vasthouden aan het domme idee dat een enkel symbool de wereld moet regeren. Ze zien niet in dat symbolen niks kunnen regeren. Een symbool is een verwijzing naar een bepaalde geestelijke werkelijkheid, die altijd in relatie dient te worden gebracht met andere geestelijke werkelijkheden. Daarom wordt er in alle oude geschriften ook gesproken over de twaalf stammen en niet over de ene stam (of de ene profeet).
    Waar joden het broederschapidee ontkennen door het beeld van de twaalf stammen uit te wissen en er het beeld van de aan God gelijk geworden stam Juda tegenover te plaatsen - een krankzinnige onzindaad die miljoenen mensen het leven heeft gekost - daar proberen moslims een simpel mens gelijk te stellen aan God. Mohammed is niet een gewone profeet, een mens die een bijzonder band heeft met God, nee, hij is DE PROFEET, alsof er geen andere profeten zijn geweest en alsof er nooit andere profeten zullen komen.
    Zowel joden als moslims ontkennen God. De een vergoddelijkt de stam Juda, de ander vergoddelijkt de mens Mohammed, hetgeen betekent dat er voor GOD in hun leven geen plaats meer is. Daarom verdierlijkt hun wereld, daarom is er geen plaats meer voor mensen die de GEEST boven het DIER plaatsen. Daarom is alles haat en bederf en chaos en vernietiging. En daarom deugen ze niet. Ze zijn de vernietigers van God.
    Jezus was de bestrijder van elke vorm van geestdodend fundamentalisme: Elke zonde zal u vergeven worden, behalve de zonde tegen de Geest.
    Jezus koos volgens de evangelisten voor Jozef en Maria. In de katholieke kerststal ligt hij als kind in een kribbe, tussen Jozef en Maria. Hij is het kind van de zachtheid. Het kind van de tederheid. Jezus zoekt liefde. En al diegenen die zijn verlangen naar liefde ontkennen, al diegenen die Jozef en Maria belachelijk maken met hun meedogenloze grootheidswaan moeten in dat licht bezien gekenschetst worden als wrede letterknechten die niets begrepen hebben van de twee belangrijkste zaken in het leven van deze door Mohammed bewonderde profeet: Medelijden en Compassie.

    Zie ook: Arafat in het brandpunt van de haat


    Gelijkheid & Sociaal-Democratie

    Het is tweehonderd jaar geleden dat de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring proclameerde dat alle mensen gelijk geboren zijn; dat de onvervreemdbare rechten van de mens bestaan in leven, vrijheid en het nastreven van geluk; dat er om deze rechten te handhaven, regeringen zijn ingesteld, die hun mandaat aan de toestemming van de geregeerden ontlenen; en dat het volk, wanneer een regering niet aan haar taak beantwoordt, het recht heeft tot revolutie, zoals ook in de Franse Declaratie van de Rechten van de Mens werd geformuleerd. (Klik voor bron)

    Weinig Amerikanen zullen beseffen dat het in de Onafhankelijkheidsverklaring vastgelegde gelijkheidsbeginsel de ontkenning is van keihard kapitalisme. Gelijkheid en kapitalisme zijn tegenstellingen, die alleen via rechtvaardig sociaal beleid overbrugd kunnen worden. Zolang daarom de Amerikanen weigeren het begrip 'sociaal-democratie' aan hun fraaie onafhankelijkheidsverklaring te koppelen blijven ze huichelaars, die de wereld mooie begrippen aanbieden die volmaakt inhoudsloos zijn.
    Wanneer we gelijk zijn, dan zullen we de strijd moeten aanbinden met al diegenen die de ongelijkheid prediken. Amerika heeft dat tot nu toe nooit gedaan!

    Rebel MPs to force Iraq vote

    Tony met bril toch echter! Rebel Labour MPs will defy the Prime Minister by forcing a Commons vote on Iraq next week in the hope that their public revolt will persuade him to soften his hawkish stance.
    Alice Mahon, the MP for Halifax, said yesterday that she believed that up to 100 Labour backbenchers could join the rebellion. "There is no doubt that there will be a vote," she said. "It would send a powerful message." She criticised Jack Straw, the Foreign Secretary, for making "warlike" comments, such as when he said the UN had to give President Saddam "a very clear choice ­ either he deals with those weapons of mass destruction or his regime will have to end".
    Malcolm Savidge, the MP for Aberdeen North, accused Mr Straw of adopting the "strident language" of hawks in the US administration. (By Andrew Grice, Political Editor Independence.co.ik 16-9-2002)

    UN weapons inspections represent
    an opportunity for Iraq, chief of commission says

    United Nations weapons inspections on the ground in Iraq represent a chance for the country to act in its own best interests, a senior United Nations official said today.
    "We see inspection as an opportunity and not as a penalty," said Hans Blix, the Executive Chairman of the UN Monitoring, Verification and Inspection Commission UNMOVIC. "It is a chance for Iraq to demonstrate what they have, to come up with answers, and if they were to have any weapons remaining somewhere, well, then they should present them and they should be destroyed under our supervision," he told the press after briefing a closed meeting of the Security Council.
    Mr. Blix emphasized that cooperation by Iraq "in all respects" was essential for the return of UN weapons inspectors. "That is the reason why we would like to have discussions with Iraq about the practical arrangements for resumed inspections," he said. (UN News Centre)


    Iraq agrees to return of UN weapons inspectors

    Annan & Sabri Iraq has agreed to allow United Nations weapons inspectors back into the country without any conditions, Secretary-General Kofi Annan Monday evening at UN Headquarters in New York.
    The announcement came after he met earlier in the day with Iraqi Foreign Minister Naji Sabri and the Secretary-General of the League of Arab Nations, Amre Moussa. (UN News Centre)

    What Baghdad said in letter to Kofi Annan