Oorlog & Vrede

slachtoffer van de oorlog

"I sometimes suspect Barak wasn't willing to give anything at all; he was giving a proposal he knew the Palestinians would not accept. But from the Israeli point of view he gave a lot. He was like the Persian prince who went through seven gates of hell to save the princess, and at the last one he turned round and the princess stayed behind." - Rami Elhanan

We lost our daughter, but we want peace

Een nieuw vredesplan

An international research organization has produced a highly detailed plan for resolving the Israeli-Palestinian conflict. It said its report is fair to both sides and based on a consensus shared by Israelis, Palestinians, and Americans.
At a Washington press conference, board member Zbigniew Brzezinski, former national security adviser to President Jimmy Carter, said the plan is necessary because the two sides are no longer capable of finding a solution themselves.

The plan provides for an independent Palestinian state based on 1967 borders, though four percent of the West Bank will be annexed by Israel to accommodate major settlements. In exchange, Israel will cede an equivalent amount of land to the Palestinian state.
Both states will have their capital in Jerusalem, Israel governing Jewish areas, Palestine, Arab ones. The historical religious sites will also be divided. Palestine will take charge of the Haram al-Sharif or Temple Mount, Israel the Wailing Wall.
Refugees, who comprise two-thirds of all Palestinians, will give up the right of return to Israel, but will be granted financial compensation and resettlement in Palestine or in some other country.
The plan also spells out territorial compromises between Israel and Syria and Lebanon. The report said the settlement would be guaranteed by a U.S.-led international force of about 25,000 members. (VOA-News)

Russian envoy discusses peace progress with Arafat

Russian peace envoy to the Middle East Andri Vdovin met with Palestinian leader Yasser Arafat and discussed with him the results of the quartet meeting on the Middle East held in New York. After the meeting, Vdovin told reporters that the quartet committee would exert every possible effort to "turn the page of violence and terrorism" that both the Israelis and Palestinians arefacing.
The quartet committee is made of representatives of the United States, Russia, the European Union and the United Nations. Vdovin said he briefed Arafat on the results of the quartet meeting, in which foreign ministers of Saudi Arabia, Egypt and Jordan were also participated.
"We must do our best to avoid a humanitarian crisis in the Palestinian territories," said Vdovin, who hailed the steps of reforms that the Palestinian National Authority is carrying on. (Xinhuanet 21-7-2002)

Turkije, Democratie, Amerikaans Geld & Oorlog

Prime Minister Bulent Ecevit, in an interview on state-run television a week after a top U.S. Defense Department official lobbied Turkey for support for a possible U.S. action against Iraq, said Washington appeared determined to topple the regime in Iraq. Ecevit said he did not know when the action might occur or what shape it might take...
He said the United States should consider measures other than a military action in Iraq. "There are other measures to deter the Iraqi regime of being a threat to the region," he said.
Turkish officials have also repeatedly said they fear that a war in Iraq would encourage Kurds in northern Iraq to create an independent state, which could in turn, encourage Turkey's own Kurds to do the same. Kurdish rebels fought Turkish troops for autonomy for 15 years, in a struggle that led to some 37,000 deaths. "There is a de facto Kurdish state in northern Iraq, we cannot allow this go any further," Ecevit said.

Turkish backing is seen as crucial to any action against Iraq. Turkey is in desperate need of foreign loans to recover from a deep financial crisis and many believe that the country has little choice but to agree to U.S. action. (By SUZAN FRASER, Associated Press Writer 21-7-2002)

Charles Ducal: een linkse schrijver op bezoek in Irak

UN-Resolutie 194 & Palestijnse vluchtelingen

The General Assembly resolves that the refugees wishing to return to their homes and live at peace with their neighbours should be permitted to do so at the earliest practicable date, and that compensation should be paid for the property of those choosing not to return and for loss of or damage to property which, under principles of international law or in equity, should be made good by the Governments or authorities responsible. (UN 1948, klik voor bron)

Een struikelblok op de weg naar vrede in het Midden-Oosten is een door de Verenigde Naties aangenomen motie waarvan de hoofdbepalingen zijn dat (1) Jeruzalem onder internationaal toezicht moet worden geplaatst en dat (2) Palestijnse vluchtelingen op enigerlei wijze schadeloos moeten worden gesteld, ofwel door hen het recht te geven terug te keren, hetzij door hen een financiŽle vergoeding te geven.
De enige voorwaarde die gesteld kan worden aan terugkerende vluchtelingen is dat zij bereid zijn op een vredelievende wijze samen te leven met hun buren: terroristen of ruziemakers hoeven niet binnengelaten te worden.
IsraŽl gaat er vanuit dat terugkeer van Palestijnen per definitie oorlog in IsraŽl betekent. De Palestijnen aanvaarden het bestaan van een exclusief joodse staat niet, zo stellen zij, zodat ze een voortdurende bedreiging vormen voor het voortbestaan van die 'joodse staat'.
Het is een uiterst kinderachtig argument dat heel gemakkelijk omzeild kan worden wanneer het begrip 'joodse staat' vervangen wordt door IsraŽlitische staat. IsraŽlitisch is iedereen die zijn of haar geloof baseert op het Oude Testament of die genetisch verwant is met Abraham, Izaak en Jacob - de stamvaders van de Arabieren en de IsraŽlieten.
Je kunt een IsraŽliet zijn en tegelijkertijd niet-Joods zijn. Het begrip 'jood' verwijst in de eerste plaats naar het JudaÔsme, hetgeen een religie is. Wie niet religieus is en zich toch 'joods' noemt dient in genetisch opzicht af te stammen van de IsraŽlieten in het Midden-Oosten - met andere woorden: hij behoort een 'Semiet' te zijn.
Wanneer Theodor Herzl in zijn pamflet 'De Jodenstaat' stelt dat alle Joden een band dienen te hebben met hun eigen ras, dan bedoelt hij daarmee het Semitische ras, hetgeen betekent dat Joden zich verbonden dienen te voelen met Arabieren en IsraŽlieten en niet met Europeanen en uit Europa afkomstige Amerikanen. Europeanen zijn nu eenmaal geen Semieten en behoren niet tot het eigen ras!
Dat betekent dus - praktisch toegepast - dat IsraŽl deel moet gaan uitmaken van de Arabische Liga (een band onderhouden met je eigen ras), zodat in samenwerking met Semitische broedervolken de ontwikkeling van de regio ter hand kan worden genomen. Daarbij dient IsraŽl (volgens Theodor Herzl, die verzot was op moderne techniek) zich in de eerste plaats te richten op de technologische ontwikkeling.

Het is uitermate vreemd dat in IsraŽl zowel linkse als rechtse joden weigeren een band te onderhouden met 'het eigen ras'. Wanneer dat 'eigen ras' het voor het zeggen krijgt, dan betekent dat (zo stellen zij) het einde van de staat IsraŽl.
Wie zijn verstand gebruikt zal inzien dat Theodor Herzl het als zijn eerste taak beschouwde een staat op te bouwen waarin elke vorm van discriminatie onmogelijk wordt gemaakt. Dat betekent dat je zo'n staat een grondwet mee moet geven waarin de gelijke rechten van alle inwoners op een zeer ondubbelzinnige wijze worden vastgelegd. Zodra dat is gebeurd kunnen er zoveel Palestijnen het land binnenkomen als ze willen, dat maakt allemaal niet uit, want zodra ze andere inwoners van het land hun grondwettelijke rechten af willen nemen zijn ze volgens de IsraŽlische Wet strafbaar en kunnen ze worden bestraft.

Gaddafi invents 'rocket car'

bron Libyan leader Colonel Muammar Gaddafi has invented a sleek James Bond-style car, which Libya says is the safest vehicle on earth.
The Saroukh el-Jamahiriya (Libyan rocket) a five-passenger saloon in a metallic Libyan revolutionary green with tinted windows, was launched at a special summit of the Organisation of African Unity organised by Colonel Gaddafi.
The car has the aerodynamic lines of conventional models but the front and rear ends are rocket-shaped. The interior is replete with air bags, an inbuilt electronic defence system, and a collapsible bumper which protects passengers in head-on collisions.
The provocative name of the car was meant to highlight that while others made rockets to kill, Libya designed them for humane and peaceful purposes.

Who is Mu'ammar Qadhafi?
Human Rights Watch
Arab Gateway: Human Rights


Arab League Secretary-General Amr Moussa tells Dina Ezzat that Pan-Arabism, a fundamental target of the July Revolution, is still on the agenda, but not in the same sense as before or after 1952

Today, the world is talking about human rights, the knowledge society, international trade, information and communication technology. So we cannot apply the political and economic mores of the past to a new world.
Even when you want to talk about relations among Third World countries, these are not the same as they were in 1952. You go to the World Trade Organisation and you find that countries that are technically labelled "Third World" actually share common interests with countries that were once labelled imperialist powers. The criteria of national interests have evolved a great deal, so things are not as black and white as Third World versus First World. We are living in an increasingly globalised world, and we have to link up with "them". We have to defy the attempt to promote the erroneous notion that there is "the world" and then there is "the Arab World". (Al-Ahram Weekly 18-24 juli 2002)

Hamas overweegt einde aanslagen

De geestelijk leidsman van de radicale Palestijnse beweging Hamas zei maandag dat de moslimbeweging overweegt de zelfmoordaanslagen te stoppen. IsraŽl moet zich dan wel uit de steden op de Westelijke Jordaanoever terugtrekken en enkele andere maatregelen nemen.
Naast het vertrek van het IsraŽlische leger uit de bezette Palestijnse steden stelde sjeikh Ahmed Yassin dat IsraŽl zijn agressie moet beŽindigen en moet stoppen met het vernietigen van huizen. Ook moet Jeruzalem gevangenen vrijlaten en liquidaties stoppen. Zodra deze maatregelen zijn genomen, wil Hamas 'op een positieve manier een complete beŽindiging van martelarenoperaties', aldus sjeikh Yassin. (Volkskrant 22-7-2002)

Israeli F16s Attack Gaza City
15 Palestinians Dead, 145 Wounded

Fifteen Palestinian civilians were killed, nine of which were children and three were women, while 145 others were wounded late last night in an Israeli jet strike on Gaza City.
An F-16 fighter plane rocketed a building in the city in an attempt to assassinate the Gaza head of the armed wing of the Hamas movement, Salah Shehade, who is believed to be one of the three adult men who died in the carnage.
Witnesses said the warplane fired a missile that leveled five houses in a Gaza City neighborhood.

United Nations Secretary-General Kofi Annan condemned the Israeli attack in Gaza. UN spokesman Fred Eckhard said Israel has the legal and moral responsibility to take all measures to avoid the loss of innocent life. Eckhard said the secretary general calls on the government of Israel to halt such actions and to conduct itself in a manner that is fully consistent with international humanitarian law.

PalestineChronicle 22-7-2002

Hamas vows to avenge assassination of its military wing leader

The Hamas vowed to avenge the assassination of its military wing leader in the Gaza Strip, killed when an Israeli warplane blew up his house in Gaza in the early hours of Tuesday morning, in what military sources called one of the most significant strikes since the start of the intifada 20 months ago. (By Amos Harel, Ha'aretz 23-7-2002)

Rabin resigns from Defense Ministry

Deputy Defense Minister Dalia Rabin-Pelossof is quitting her job as second-in-command to Defense Minister Benjamin Ben-Eliezer in protest against the Labor Party remaining in the government.
Two weeks ago, the deputy minister handed in a letter of resignation to Ben-Eliezer, but the minister - and party chairman - asked her to wait a fortnight before going ahead with the move.
In her letter to Ben-Eliezer, Rabin-Pelossof wrote that she could not "in all good conscience" remain in a government that did not continue the legacy of her late father"... She said she did not agree with the policy adopted by the government and the lack of "a political horizon" that prevented negotiations with the Palestinians. (By Yossi Verter, Ha'aretz 23-7-2002)

Een wereld waarin oorlog 'vrede' wordt genoemd

Dr. Mustafa Barghouthi, president of the Palestinian Medical Relief Committees and the Director of the Health, Development, Information and Policy Institute (HDIP), condemned the recent Israeli attack on a Palestinian crowded neighborhood, which has resulted in the killing of at least 15 civilians and the injury of 150 others.
In a press conference held at the Palestine Media Center (PMC) in Ramallah today, 23 July, Dr. Barghouthi stated, "The assassination, which took place today Gaza, represents in our opinion state terrorism. The use of F-16's fighters against population areas in Gaza means that the [Israeli occupation army] practices discriminate killing and we are very worried because we think that this provocation reflects a pattern adopted since 1996 by the Israeli army when they assassinated Yehia 'Ayash [top Hamas Activist] provoking series of suicide bombings."

"That means one of two things,[Israeli prime minister] Sharon is provoking a reaction or Sharon is establishing a continuum alliance with extremist from the Palestinian side because he does not wont peace. (PalestineChronicle 24-7-2002)

We leven in een gekkenhuis.

We leven in een oorlogszuchtige wereld waarin oorlogsmisdadigers zichzelf 'mannen van vrede' noemen.
We leven in een Christusloze wereld waarin Christushaters zichzelf 'christenen' noemen.
We leven in een schijndemocratie waarin onder het mom van 'democratie' democratische geesten aan de kant worden geschoven, wanneer zij onder democratie 'het recht een eigen mening te bezitten' verstaan.
Met andere woorden: we leven in een wereld die een leugen is en die alleen maar daarom niet als leugen wordt ontmaskerd, omdat we HET GROTE GELD aanbidden.
Democratie is een wassen neus. Als morgen de democratie in ons land wordt afgeschaft zal niemand protesteren. Ja, een paar zielige linkse typen misschien, maar die geef je een baantje bij de Wereldbank en dan zijn ze dik tevreden en hoor je ze niet meer. Zo zit links nu eenmaal in elkaar. Nep, bedrog en opportunisme. Daar mogen we het mee doen.
Een schrijver die zich daar mateloos aan kon ergeren was de door iedereen vergeten mopperpot Willem Frederik Hermans. "Je kunt zeggen wat je wilt, je kunt de meest gelezen schrijver van het land zijn", zo stelde hij, "maar als puntje bij paaltje komt word je door de machthebbers volkomen genegeerd en ben je in feite niets meer dan een luchtbel, die op een bepaald moment wordt doorgeprikt, zodat je domweg niet meer blijkt te bestaan.
Dat is onze 'kunst': het blazen van luchtbellen die op een bepaald moment genadeloos worden doorgeprikt zodat er lucht overblijft.
Mensen die werkelijk iets willen zijn haten we. We willen niet het 'zijn' aanbidden, maar de luchtbel. Symbolisch voor die mentaliteit is de religie die wordt opgebouwd rondom Pim Fortuyn. Fortuyn was 'iemand', daarom raakt hij in aanvaring met de aanbidders van het luchtledige universum. Na zijn dood heeft hij luchtbellen achtergelaten - zijn boeken - en die worden nu aanbeden, niet om ze serieus te nemen, om ook 'iemand' te worden, maar om ze met behulp van een grote, scherpgepunte breinaald genadeloos lek te kunnen prikken.
Democratisch natuurlijk - dat wel. Want als je in samenwerking met ik-loze anderen de boel niet lek wilt prikken noemen ze je 'autoritair'.

VS steunen gematigde President Iran niet meer

De Verenigde Staten hebben een man aan het hoofd van hun 'democratische' staat geplaatst, George W. Bush, die een anti-intellectueel is. De man heeft tot zijn 40e jaar feest gevierd en geld verdiend. Helemaal op z'n Amerikaans dus, want Amerika is een kapitalistisch land.
Omdat je na je 40e geen feest meer mag vieren nam George Walker Bush het besluit 'christen' te worden - een mens die de boodschap van Jezus van Nazareth in de wereld uit wil dragen. Want als je dat doet ben kun je rustig doorgaan met feestvieren. Je bent geen oppervlakkige kapitalist meer, maar een serieuze kapitalist (kapitalisme = feestvieren).
De vraag is of Jezus een 'serieuze kapitalist' was. Daar zou je over kunnen twisten en als onze wereld democratisch was werd daar ook over getwist, maar onze wereld is niet democratisch en daarom worden mensen die zeggen dat Jezus het tegendeel was van een kapitalist weggejaagd.
In Iran bestaat een situatie waarin een autoritaire priesterstaat geleid wordt door een president, Mohammed Khatami, die een intellectueel is - iemand die in alle opzichten het tegendeel is van de democraat George Bush, een man die geen eigen opvattingen heeft, zodat de vraag wat hij zal doen afhangt van de macht van belangengroeperingen die hem in zijn greep houden.
George Bush laat ons zien hoe verrot de democratie in feite is. Elke middelmatige nul zonder persoonlijkheid kan hier president van het machtigste land van de wereld worden. Niemand die ons kan beschermen tegen de macht van het middelmatige onverstand. Alleen het grote geld bepaalt wie goed en wie slecht is, en wie derhalve geen geld en politieke vriendjes heeft zal in onze schijndemocratische wereld nooit een rol van betekenis spelen - ook al staat hij in intellectueel opzicht ver boven ons.
Alles wat boven ons uitsteekt wordt 'slecht' gemaakt - dat is de enige taak die schijndemocraten zich hier stellen. Het intellect wordt door hen weggedemocratiseerd!

"There is a need to have Ö a deep meeting of minds.
This is my hope. But maybe I'm not capable of carrying it out."
Mohammad Khatami

"Let me declare my belief clearly. The destiny of the religion's social prestige today and tomorrow will depend on our interpretation of the religion in a manner which would not contradict freedom, whenever in history a religion has faced freedom, it has been the religion which has sustained damage ... when we speak of freedom we mean the freedom of the opposition. It is no freedom if only the people who agree with those in power and with their ways and means are free." (Klik voor bron)

We zijn niet vrij, wanneer we alleen maar de opvattingen van de machthebbers mogen bevestigen.

Mohammed Khatami laat ons zien dat de Arabieren en de moslims in het Midden-Oosten niet vrij zijn. Zij leven in een wereld waarin het Zionisme de macht in handen heeft (of wil hebben).
Amerika en Israel doen niets anders dan bewijzen dat het hun in ogen de plicht van iedere Arabier is de 'Zionistische Entiteit' (omschrijving van Saddam Hoessein) als onaantastbare grootmacht te beschouwen.
Wie het daar niet mee eens is wordt gek verklaard of als zijnde 'irrelevant' aan de kant geschoven. Het Zionisme wordt door de onafhankelijke Arabische landen afgewezen en daarom proberen rechtse Zionisten (de vraag is of links Zionisme bestaat) die anti-Zionistische Arabieren 'slecht' te maken. Een goede Arabier is ofwel een geradicaliseerde Arabier, die je 'dom' en 'slecht' kunt noemen (zodat je hem als machthebber af kunt zetten), ofwel een onderworpen Arabier, een onderdanige ja-knikker, die je kunt lijmen met een dure auto en een grote Amerikaanse zonnebril.
Wie gewoon een intelligente, sociaalvoelende vent wil zijn en niet voorzien van zonnebril in een protserige Amerikaanse slee wil rijden noemen we vol minachting een 'dwaze, anti-kapitalistische idealist'.


The United States has rarely cared much about liberal democrats in Muslim societies, and has often worked against them. During the cold war Washington favored Islamic fundamentalism as a bulwark against godless communism. (Even the Israelis lent quiet support to the forerunners of Hamas in the 1970s and early 1980s, hoping to undermine the left-leaning Palestine Liberation Organization and other groups that received Soviet support.)
In those cynical timesóand still todayóthe dictators and despots of the Muslim world could claim the interests of the United States lay with them, and not with their restive people. ďDo not wish for democracy,Ē an adviser to the Saudi royals warned an American reporter one afternoon last November. ďIf there is democracy in the Arab world, every country would be against you.Ē

A Muslim Cry For Democracy

Democracy, what does America think it is?

US policy makers have a tendency to equate democracy with elections. But elections are only one element of the "democracy" that people in the developed West actually value. What the West experiences as "democracy" is not merely periodic elections but a complex inter-relationship of cultural traditions, social attitudes, institutions, laws, and conventions. Equally important as elections to liberal democracy are a developed civil society, a free press, an independent judiciary, an a-political military, respect for minorities and the protection of civil and human rights.
Enough paradoxes exist around the world to drive home the distinction between mere electoral "democracy" and the open liberal society that Westerners associate with liberal democratic systems. Take for example the social chaos that reigns in African states like Nigeria and Ghana, despite the regular elections they hold. Compare their situation with the relative tolerance and civil stability of more autocratic societies such as Jordan and Singapore. Which of these is the more "democratic" in terms of the things Westerners really value in their politico-social systems? (Bob Browning, freelance writer)

Barbaren Hebben Monsters Nodig

"I think the Palestinians are being turned, largely by Mr. Sharon, into something like the Algerians: People absolutely determined to wage urban guerilla warfare brutally, ruthlessly, at any cost at enormous self-sacrifice.
And the Israelis are becoming increasingly like the white supremacist South Africans, viewing the Palestinians as a lower form of life, not hesitating to kill a great many of them and justifying this on the grounds that they are being the objects of terrorism, which is true". Zbigniew Brzezinski (National Security Adviser to former US President Carter, 1-3-2002):

Over de oorsprong van de Israelisch-Ashkenazische Elite

The Jews of Khazaria
by Kevin Alan Brook
The Khazaria Info Center

Echte Joden & Niet-Echte Joden

"Under the leadership of kings Bulan and Obadiah, the standard rabbinical form of the Jewish religion spread among the Khazars. Saint Cyril came to Khazaria in 860 in a Byzantine attempt to convert the Khazars to Christianity, but he was unsuccessful, because by that time the Khazars had already adopted a basic level of Judaism. He did, however, convince many of the Slavs to adopt Christianity. King Bulan adopted Judaism in 861, after holding a debate between representatives of the Jewish, Christian, and Muslim faiths. The Khazar nobility and many of the common people also became Jews." (Khazaria Info Center)

Wie een nuchtere, intellectuele blik werpt op het ronduit krankzinnige fanatisme, waarmee Europese 'joden' in IsraŽl hun 'joodse staat' verdedigen, een staat die door God geschonken zou zijn aan de kinderen van Jacob, en wie zich tegelijkertijd realiseert dat het merendeel van die Europese 'joden' afstamt van Europese bekeerlingen, die behoren tot bevolkingsgroepen die zich niet kunnen beroepen op een afstamming van Abraham, Izaak en Jacob, die gaat zich afvragen waar men dat onzinnige fanatisme op baseert.
Het begrip 'jood' wordt in het Westen omgeven door een wolk van onaantastbare heiligheid. Wie een gewoon zakelijk-intellectueel betoog op wil bouwen rondom dat begrip stuit op een barriŤre van haat- en afschuwgevoelens. Je bent een monster als je het begrip 'jood' wilt ontheiligen. Je naam wordt onmiddellijk in verband gebracht met het Nationaal-Socialisme of met wat men tegenwoordig noemt de 'Islamitisch-Arabische propagandamachine' en je wordt derhalve doodgezwegen.
Dat is natuurlijk een absurde zaak. Wetenschap onderzoekt alles wat onderzoekbaar is en geen enkel object dat kenbaar is wordt van onderzoek uitgesloten.
Het gebrek aan wetenschappelijke nuchterheid maakt het conflict in het Midden-Oosten onoplosbaar en daarom is het een absolute noodzakelijkheid dat wetenschappers hun licht laten schijnen op kwesties die door onredelijke fanatici onbespreekbaar zijn gemaakt.

De joodse gemeenschap kan worden opgedeeld in een aantal groeperingen. De twee hoofdgroepen zijn de Ashkenazische (Oost-Europese) joden en de Sefardische joden.
De Sefardische joden hebben vanuit Palestina de oversteek gemaakt naar Spanje. Zij waren Semieten en hebben die Semitische identiteit in redelijke mate behouden. Je zou hen daarom de 'echte joden' kunnen noemen - mensen dus, die in genetisch opzicht verwant zijn met de oorspronkelijke (Semitische) inwoners van Palestina.
De Ashkenazische joden daarentegen zijn in overwegende mate van Europees-Khazaarse (Turks-Mongolische) oorsprong. In Oost-Europa (Khazaria) waren weliswaar kleine 'zuiver-joodse' gemeenschappen aanwezig, maar die zijn opgelost binnen de uit blanken bestaande bekeerlingengemeenschap, die zich in omvang sterk uitbreidde na het besluit van de Khazaarse koning Bhulan het JudaÔsme als staatsgodsdienst te kiezen. Dat is de reden waarom Oost-Europese joden uitgesproken Europese trekken vertonen: zij zijn domweg geen afstammelingen van Abraham, Izaak en Jacob, maar nazaten van blanke Europeanen.

Binnen de joodse wereldgemeenschap vormen de Ashkenazen de meerderheid (80 tot 90 procent). Zij zijn Europees, voelen zich ook Europees en kijken vaak met minachting neer op mensen die 'Semiet' zijn. Semieten zijn in hun ogen barbaars, ongecultiveerd, lui, verwijfd en verslaafd aan sex.
Arabieren en Palestijnen zijn Semieten. Zij worden daarom barbaars genoemd: agressief, te lui om te werken en verslaafd aan sex. Overal gooien ze met bommen en neuken ze er maar een eind op los, zodat de beschaafde Europese joden grote muren moeten bouwen om zich tegen deze barbaren te kunnen verdedigen...
Dat is natuurlijk een denkwijze die racistisch genoemd moet worden. Overal waar racisten de macht naar zich toe trekken worden mensen 'ontmenselijkt', met andere woorden: er wordt een stereotiep mensbeeld ontworpen dat men via manipulatief gedrag 'waar' probeert te maken. Zijn de mensen niet slecht, dan maak je ze slecht. Zijn ze beschaafd en tolerant, dan maak je ze onbeschaafd en intolerant.
Racisten zijn fanatici die de realiteit haten. Daarom zouden intelligente mensen het als hun taak moeten zijn hun waanwereld met realiteitszin te bestoken.

Het begrip 'joodse staat' vereist een definitie van het begrip 'jood'. In het overwegend areligieuze IsraŽl (slechts een kleine minderheid noemt zichzelf 'belijdend jood') is het onzinnig om het begrip 'jood' te zien als een verwijzing naar het JudaÔsme (waar het in feite naar behoort te verwijzen). En toch mogen rabbijnen in IsraŽl bepalen wie wel en wie niet jood is. Met andere woorden: een IsraŽlische atheÔst moet zich tot een IsraŽlische theÔst wenden wanneer hij bepaalde handelingen wil verrichten die samenhangen met zijn staatsburgerschap.
Wil hij in het huwelijk treden met een ander, dan zal die ander 'joods' moeten zijn volgens de richtlijnen die het rabbinaat heeft opgesteld.
Objectief gezien zijn die richtlijnen flauwekul. Rabbijnen hebben op een bepaald moment vastgesteld dat alleen diegene 'jood' is die een 'joodse moeder' heeft. Dat ordeningsprincipe mist elke bijbelse fundering. In het Oude Testament wordt alleen maar gesproken over mannelijke afstammingslijnen: zonen die kinderen zijn van hun vader. Vrouwen worden niet genoemd, met andere woorden: in de wereld van het Oude Testament is het niet belangrijk wie je moeder is. Ze mag een Hebreeuwse vrouw zijn, of een niet-Hebreeuwse slavin, als ze haar man maar 'joodse kinderen' schenkt.
Joodse rabbijnen negeren de Heilige Schrift die spreekt over mannelijke afstammingslijnen, zonder dat de identiteit van de moeder ter sprake wordt gebracht. Die Schrift is alleen dan belangrijk wanneer zij de Rabbinale voorschriften bevestigt. Is de Schrift in strijd met de opvattingen van een Rabbijn, dan is de Schrift onzin. Want God mag dan wel God zijn - maar een Rabbijn is natuurlijk oneindig veel belangrijker...
Die merkwaardige religieuze opvatting, dat priesters, dominees, imams en rabbijnen belangrijker zijn dan God zou je 'religieus atheÔsme' kunnen noemen, een veel gevaarlijker vorm van atheÔsme dan het simpelweg ontkennen van God. AtheÔsten die God ontkennen zijn in staat in te zien dat heilige boeken niet 'heilig' mogen worden genoemd. Religieuze atheÔsten daarentegen hebben zichzelf tot God verheven en missen daarom elke vorm van relativeringsvermogen. Zij geloven niet in God, want geloof in God is een zuiver individuele aangelegenheid waar geen mens iets mee te maken heeft, maar zij geloven in de goddelijkheid van de leider en daarom haten zij iedereen die hen willen confronteren met een vrijmakende 'God'.
God is het 'niet-weten', het 'raadsel', het 'onzegbare', het 'niet in woorden vatbare'. Maar juist omdat God onzekerheid is wijzen religieuze atheÔsten God af. Zij haten God en daarom hebben zij God een vaste vorm meegegeven en die vorm noemen zij: 'de religieuze staat' (een ander woord voor slavernij).
Mensen die de staat heilig verklaren zijn gevaarlijk. De staat is een instrument, dat in dienst behoort te staan van de mensen. Die dienende taak serieus nemen zou je een daad van werkelijke religiositeit kunnen noemen - wanneer je er van uitgaat dat religie 'God dienen' is.
AtheÔsten (religieus of niet religieus) weigeren God te dienen. Daarom is IsraŽl een goddeloze staat: een slavenstaat waarin mensen 'mensen' moeten dienen. Die staat bestaat voor 70 procent uit niet-religieuze atheÔsten en voor dertig procent uit religieuze atheÔsten: atheÔsten die niet God, maar de priester en de priesterstaat tot idolen verheven hebben.
Waarom atheÔstische Europeanen zichzelf 'jood' noemen is een raadsel, dat door redelijke mensen waarschijnlijk nooit ontraadseld zal kunnen worden. Men is niet religieus, maar men gelooft desondanks dat men 'jood' is, zonder dat men zich ooit afvragen waarom men dat doen.
Daarom is het goed Europese joden te confronteren met het koninkrijk Khazaria, dat vreemde Slavische rijk dat bewoond werd door blanke Europeanen, die in feite de stamvaders zijn van het merendeel van de nu levende (Ashkenazische) joden.
Palestina is het land waar Sefardische joden naar terug zouden kunnen verlangen, omdat zij - net als de miljoenen verdreven Palestijnen - 'vluchteling' zijn. De Ashkenazische joden echter koesteren een droom die in feite niet hun droom is. Zij zeggen dat zij terug willen keren naar hun geboortegrond, maar hun geboortegrond ligt in Europa en niet in Palestina. Daarom is het fanatisme waarmee zij de joodse staat verdedigen ook zo onbegrijpelijk. Alsof ze via het stimuleren en instandhouden van de waanzin willen voorkomen dat hun ware (niet-joodse) identiteit door redelijke anderen wordt blootgelegd.

Oorlog Brengt Ellende

This week the treasury released some worrisome figures. In the last two years, since the outbreak of the intifada, the economy has lost NIS 50 billion as a result of the drastic drop in growth, and next year we can expect a record-breaking 300,000 unemployed. Investments will continue to shrink, and consumption will drop, as standards of living decline. So, another NIS 8.7 billion has to be cut from the budget, to prevent an immediate financial crisis.
Two years ago most commentators were explaining that the reason for the recession was the high-tech crisis and the world recession. Now it's clear that the main reason for the crisis is the war in the territories and the terror attacks. First it was only tourism, but very quickly the crisis spread to every sector of the economy. Nothing has been spared its effects.
But while the economy is almost in free-fall, there are certain groups who will never let it open a parachute. No economic plan will work, only a political plan to end the war. (By Nehemia Strasler, Ha'aretz 24-7-2002)

Ariel Sharon's Eeuwige Oorlog

Ariel Sharon's verheerlijking van 'de eeuwige oorlog' is gebaseerd op het waanidee dat oorlog voeren IsraŽl alleen maar geluk en voorspoed brengt. Binnen zijn idealistische visie wordt aan de oorlogvoerende partij een goddelijke status van onkwetsbaarheid verleent. Oorlog voeren wordt een computerspel. Je zit als oorlogsvoerder voor een groot computerscherm en al je aanvallen zijn gericht op fictieve tegenstanders, die zich willoos laten ombrengen. Mocht je een keer verliezen, dan betreft dat verlies niet jezelf, maar een door jou bestuurde fictieve ander, waarmee je jezelf alleen dan identificeert wanneer je wint.
Ariel Sharon wil niet geloven dat de mensen waarmee hij oorlog voert echte mensen zijn die kwaad kunnen worden, zodat ze in hun kwaadheid ook werkelijk, reŽel kwaad aanrichten in de IsraŽlische samenleving: kwaad dat mensen direct lichamelijk leed bezorgt, maar ook kwaad dat het sociaal-economische bouwwerk waarin de mensen moeten leven aantast.
Hetzelfde geldt voor Amerika. Tientallen jaren toont Amerika de Arabieren een onrechtvaardig gezicht en wanneer tenslotte een paar gefrustreerde Arabieren een zelfmoordactie organiseren in Amerika reageert men met ongeloof en helse woede, zonder dat men zich de vraag stelt of het moreel juist is andere mensen op systematische wijze te bedriegen.
Het geloof in de eigen onkwetsbaarheid is levensgevaarlijk - veel gevaarlijker dan alle terroristen van de hele wereld bij elkaar. Mensen die zichzelf onkwetsbaar achten roepen helse krachten op, die uiteindelijk onbeheersbaar zullen blijken te zijn.
De Arabische leider Muammar Khadafi - een vertegenwoordiger van een politieke beweging die noch links, noch rechts wil zijn: hij spreekt over 'de derde weg' - wijst daar in zijn redevoeringen voortdurend op. Hij roept de Amerikanen op Arabieren als gelijken te behandelen, zodat ze samen met de Arabieren de dreiging van de terreur kunnen bestrijden: niet door de terroristen te vernietigen, maar door vrede tot stand te brengen, vrede ook op sociaal-economisch gebied.
Terroristen, zo stelt Khadafi, zullen steeds slimmer en intelligenter worden. Jezelf onkwetsbaar achten door het opbouwen van steeds moderne wapensystemen zal je niet verder helpen, omdat de filosofie van superieure wapensystemen gebaseerd is op het onredelijke geloof in de eigen onaantastbare macht, die alle tegenstanders kan verslaan.
De aanval van zelfmoordcommando's op New York en Washington heeft aangetoond dat Amerika niet onkwetsbaar is, zoals de aanvallen van zelfmoordcommando's in IsraŽl heeft bewezen dat IsraŽl niet onkwetsbaar is.
Dat toegeven: toegeven dat je kwetsbaar bent en tegelijkertijd inzien dat anderen ook kwetsbaar zijn, kan het begin inluiden van een waarlijk menselijk tijdperk, waarin de wereld niet gezien wordt als een computerspel, dat is opgebouwd uit fictieve figuren, maar als een wereld waarin mensen van vlees en bloed wonen, die dezelfde verlangens hebben als elk ander mens. (24-7-2002)

Peres Unsure Whether Sharon is ĎCredible Partner for Peace'

Israeli foreign minister Shimon Peres is doubtful of his boss, Israeli prime minister Ariel Sharonís ability of leading a peaceful resolution to the Middle East crisis. Peres admitted in an interview with a German weekly that he is unsure whether Sharon could be a Ďcredible partner for peace.í
Peres was responding to a statement that many Israelis doubt ďwhether Ariel Sharon could be a partner for peace." The Israeli foreign minister told the German weekly Der Spiegel: "Me too, I have my doubts." (PalestineChronicle 26-7-2002)

Palestinian groups said to resume talks to halt attacks

Talks among Tanzim-Fatah representatives - and perhaps Hamas operatives as well - resumed in the territories over the weekend, with the aim of halting terror attacks in Israel, senior Palestinian officials have told MK Yossi Sarid (Meretz).
The talks, sponsored by Saudi Arabia and the European Union, have resumed despite the killing of Hamas leader Salah Shehadeh and at least 16 civilians in the Israeli attack in Gaza last week.
The talks reportedly involve Palestinian preventative security chief Mohammed Dahlan and his men in Gaza, Hussein al-Sheikh and other Tanzim operatives in the West Bank, and Sheikh Hassan Yousouf of Hamas in the West Bank.
According to Palestinian sources, Marwan Barghouti, currently in jail in Israel, has been informed and has given his blessing to the talks. Hamas leader Sheikh Ahmed Yassin is also reportedly fully aware of the ongoing dialogue. ( By Amos Harel, Ha'aretz 27-7-2002)

Jesse Jackson: "Non-violence is not a sign of weakness

U.S. civil rights leader Reverend Jesse Jackson started the first stage in his Middle East peace mission Sunday, meeting Foreign Minister Shimon Peres.
Following the meeting, Jackson said that he hopes that "in talking with Mr. Arafat and other leaders in the region, that they will see the value of non-violence, not as an act of submission or surrender, but a form of resistance to shift the struggle back away from the military to the (peace) process."
Jackson said Saturday that in his expected meeting with Palestinian Authority Chairman Yasser Arafat, he would stress to the Palestinian leader that non-violence was not a sign of weakness. (Ha'aretz 27-7-2002)

Jesse Jackson, by Michelle

Jesse Jackson was born on October 8, 1941 in South Carolina. Jesse Jackson was famous because he helped Blacks fight for equal rights.
Jesse solved problems by not using violence. He used words and fought for civil rights. He helped by boycotting companies and he didn't only help Blacks but also poor Whites. He gave people hope for the future.

Iraq has no weapons of mass destruction: Foreign Ministry

Iraq affirmed that it has no weapons of mass destruction. In reply to the allegations repeated by British Prime Minister Tony Blair that Iraq work for possessing weapons of mass destruction, a spokesman for Iraqi Foreign Ministry told INA that Mr. Blair insists on evading answering on Iraqís offer and declaration on last February 28, 2002, that it is ready to receive a British mission sent by Mr. Blair himself to guide us how and where Iraq produces such weapons. ďIf Mr. Blair wants to prove his allegations, Iraqís offer is still valid and we again challenge him to give just one proof. He is unable to prove like the inspection teams who failed before,Ē the spokesman said. (Iraq News Agency, 28-7-2002)

Oorlog, Vrede & Bordelen

De Iraanse regering overweegt de heropening van bordelen om het probleem van de groeiende straatprostitutie onder controle te krijgen. Dit melden Iraanse media.
Door de toenemende economische crisis zijn er nu naar schatting al 300.000 staatprostituees. ,,Sommige mensen denken dat het taboe is om over dit soort onderwerpen te praten, maar zij zijn deel van de werkelijkheid van de samenleving'', aldus staatssecretaris Ashraf Borujerdi van Binnenlandse Zaken. ,,De andere kant op kijken zal het probleem niet oplossen.''
(SPITS, 29-7-2002)

Oorlogen vloeien vrijwel altijd voort uit de onwil van fanatici de werkelijkheid onder ogen te zien. In IsraŽl hebben fanatieke zionisten de wereld hun beeld van de werkelijkheid opgeplakt en daar handelen ze naar. Alle daden die verricht worden veronderstellen dat het door zionisten op de werkelijkheid geplakte wereldbeeld als 'waar' wordt erkend.
En omdat aan de andere zijde fanatici werkzaam zijn die ook niets anders doen dan eigen waarheidsbeelden op de werkelijkheid plakken, daarom blijft er geen andere keus over dan - met terzijdestelling van alle menselijke waarden en normen - elkaar af te slachten: letterlijk of figuurlijk...
Inzien dat ze in een groot abattoir leven, waarin mensen weinig meer zijn dan slachtvee, valt fanatici moeilijk. En toch zijn ze slachtvee, waarmee gedachteloos gedaan wordt. Daarom wil niemand doodgewone menselijke principes hanteren, daarom wil niemand werkelijk iemand zijn, daarom willen ze allemaal net doen alsof ze iemand zijn.
Alleen de harde werkelijkheid kan fanatici (mensen die het onvolmaakte 'ik' vervangen door een collectief 'super-ik') op andere gedachten brengen, omdat de confrontatie met de werkelijkheid mensen duidelijk kan maken dat lukraak waandenkbeelden op de werkelijkheid plakken alleen maar chaos en ellende oplevert.
Het feit dat in Iran bordelen heropend worden - vanuit de filosofie dat religie niet tot wereldvreemdheid mag leiden - moet dan ook gezien worden als een zeer positief gebeuren. Die daad laat religieuze leiders in moslimlanden zien dat het Westen minder decadent is dan men aanneemt.
Het zionisme is nog niet zover dat men openlijk de uitspraak durft te doen dat 'de andere kant op kijken het probleem niet op zal lossen'.
En dat komt vooral omdat geen enkele politieke leider in het Westen de durf heeft de leugens waarop het zionisme is gebaseerd keihard aan de wereld te tonen.
De vraag is hoeveel miljoenen mensen nog geslachtofferd moeten worden, voordat ook in onze rozige, maar ozo sadistische schijnwereld wat simpel, ontnuchterend werkelijkheidsbesef doordringt.
Vrede is altijd een zaak van realisme. Na de tweede wereldoorlog hebben we weliswaar uit propagandaoverwegingen een aantal Duitse militairen en staatslieden terechtgesteld, maar de geleerden en andere mensen die we konden gebruiken hebben we met open armen ontvangen. Voor de ontwerper van de vliegende bommen die dood en verderf zaaiden in Engeland werd in Amerika zelfs een standbeeld opgericht... Waaruit mag blijken dat het principe 'eens een boef altijd een boef', dat nu door Amerika als heilig geloofsartikel aan het volk wordt gepresenteerd, minder heilig is dan algemeen wordt aangenomen.

Netanyahu Predikt Terreur En Wetteloosheid

Former Israeli Prime Minister Binyamin Netanyahu promised yesterday that he would expel President Yasser Arafat if elected and proposed a three-stage plan for what he called "reforming [the] PNA and bolster[ing] Israel's power of deterrence." "Israel must first crush the terrorist infrastructure, then continue its encirclement of Palestinian cities and, as a final coup de grace, it must rid the region of Arafat", Netanyahu stressed. Furthermore, Netanyahu told the crowd that Israel should not only work on ousting the Palestinian Leadership but also changing the entire Palestinian society, which must be changed dramatically to what seems to be a standard meeting Israeli needs. Only then, Netanyahu added, Israel would 'bestow' to Palestinians autonomy, but not a state. (PalestineChronicle, 28-7-2002)

Strijd Tegen Het Terrorisme

Hoewel Amerika nu al bijna een jaar een oorlog tegen 'het terrorisme' voert, weet nog steeds niemand in de landen die de terreur willen bestrijden wat onder terreur moet worden verstaan.
Daarom heerst in het Westen de wet van de straat. Die simpele wet zegt dat iedereen die zich gedraagt op een manier die ons niet bevalt een terrorist is.
Hoewel we moeite doen via universitaire opleidingen juristen te kweken - mensen die zich niet laten leiden door leugens, onzinverhalen, bezopen emotionaliteit en ordinaire wraakzucht - heeft, als puntje bij paaltje komt, het grauw - beter gezegd: 'het gemene volk' - de macht in handen in ons werelddeel.
De term 'gemeen volk' is een uitdrukking die precies aangeeft waar de wet van de straat op neerkomt: wraakzuchtige, valse luitjes naar voren schuiven, die elke vorm van eerlijkheid, oprechtheid, waarheidsliefde en doodgewone menselijkheid moeten vernietigen.
De wet van de straat en democratie liggen dicht bij elkaar en dat is de reden waarom intelligente mensen het woordje 'democratie' altijd met een zekere mate van wantrouwen zullen bejegenen.
Democratie werkt alleen, stelt de intelligente mens, wanneer er binnen een samenleving respect bestaat voor intelligente mensen, wanneer ook wordt geaccepteerd dat sommige mensen meer weten dan anderen. Met andere woorden: democratie en autocratie horen bij elkaar. Wie democratie beschouwt als een staatsvorm waarin het 'gemene volk' het recht heeft de 'aristocraat' te vernietigen, die is een plebejer ofwel een barbaar.
Vulgaire democraten hebben de aristocraat (de positief ingestelde autoriteit) altijd met minachting bejegend. De een weet niet meer dan de ander, de een is niet verstandiger dan de ander, de een heeft niet het recht de ander de les te lezen. Wie als eenling denkt dat hij 'meer' is, dient gelijkgeschakeld te worden, want de macht, het weten en de moraal liggen bij het collectief, dat wil zeggen: het gemene volk.
Het zal duidelijk zijn dat een ordelijke samenleving nooit zal ontstaan in een wereld waarin gemene mensen op de troon worden gezet.
Valsheid, gemeenheid en ordinair plebejisch gedrag zullen nooit het fundament mogen zijn waarop een samenleving wordt opgebouwd.
Dat betekent dat we moeten investeren in mensen die valsheid, gemeenheid en ordinair plebejisch gedrag niet als vanzelfsprekende gegevens accepteren. Investeren dus in mensen die geestelijke zaken belangrijker vinden dan platmaterialistische zaken.
Nu heerst de terreur van de markt. Je bent vrij wanneer je jezelf bereid verklaart de plebejer op de troon te zetten. Je bent een zinloos ding, wanneer je het plebejerdom wilt bestrijden.
De filosoof Friedrich Nietzsche is in het Westen bij uitstek de filosoof geweest die de strijd wilde aanbinden met het plebejerdom. Zijn filosofische werk is een combinatie van moderne wetenschap en ouderwets esoterisch wijsheidsdenken.
Een samenleving die de aristocraat (d.i. de gevende autoriteit) wil vernietigen is ten dode opgeschreven. Dat is zijn stelling. En dat is ook de reden waarom hij vulgair democratisch denken afwees. Niet omdat hij een mensenhater was, maar omdat hij wist dat het doorsneevolk 'gemeen' is.
De gemeenheid van het volk gaf hij de term 'ressentiment'. Het gemene volk wil voortdurend wraak nemen. Het is niet in staat zichzelf te beheersen en daarom wil het over anderen heersen, niet met de bedoeling die anderen te beschermen en te ontwikkelen, maar vanuit het verlangen ze te kwellen, te martelen, te kleineren en geestelijk kapot te maken (net zo lang tot ze een slavenbestaan als vanzelfsprekend gaan ervaren).
Simplistische democraten, die geen onderscheid willen aanbrengen tussen nemende autoriteit (gericht op beperking) en gevende autoriteit (gericht op ontplooiing), hebben de pessimistische visie van Nietzsche altijd verworpen. "Hoe durf je ons gemeen te noemen? Wij hebben de mensen lief..."
Ze vergeten dat de werkelijkheid nooit op een simplistisch-rechtlijnige wijze bekeken mag worden. Wie liefde voor mensen heeft zal diegenen moeten steunen die in staat zijn mensen liefde te geven. Dat klinkt eenvoudig, maar is het niet. Liefde is geen vanzelfsprekend gegeven. Liefde is nooit vanzelfsprekend geweest. Liefde is alleen vanzelfsprekend in een plebjische wereld waarin de egoÔstische pseudo-liefde op de troon wordt geplaatst.

De staat IsraŽl is een staat waarin de schijn de werkelijkheid heeft verdrongen. Hoewel de vader van het zionisme, Theodor Herzl, heel duidelijk te kennen heeft gegeven dat in zijn visie de aristocraat boven de democraat dient te worden geplaatst, wordt er in IsraŽl een leiderschapskaste geschapen waarbinnen elke vorm van aristocratisch denken taboe wordt verklaard.
De grootste plebejer binnen IsraŽls vulgair-democratische systeem is Benjamin Netanyahu, de robotmens die het aristocratische woordje 'liefde' vervangen heeft door het ressentimentsdenken van het 'gemene volk'.
Netanyahu kan alleen maar groot worden in een wereld waarin de haat regeert. Dat weet hij en daarom cultiveert hij de haat. Wat dat betreft kun je hem vergelijken met de Nederlandse schrijver Leon de Winter, ook een man die een meester is in het haten van anderen, en een die een absolute nul is op het gebied van de liefde.
Liefde is aristocraat willen zijn, jezelf de genoegens van een plebejische genotscultuur ontzeggen, in dienst van het verlangen 'liefde' te zijn.
Plebejers haten mensen die 'liefde' willen zijn. In een plebejische wereld is 'liefde willen zijn' een schande geworden, een vorm van melaatsheid die gevoelens van afschuw oproept.
Dat is de reden waarom Friedrich Nietzsche het christelijk-joodse denken afwijst. Dat is, zo stelt hij, plebejisch denken, hetzelfde denken dat liefdesprofeten als Jezus van Nazarath aan het kruis heeft genageld.
Nietzsche wordt door christenen en joden niet serieus genomen. Zij aanbidden een vorm van autoritair denken die de macht in handen legt van het gemene volk.

De macht in handen leggen van gemene mensen kun je het aanbidden van de terreur noemen. Terreur ontstaat daar waar gemene mensen, die het vermogen redelijke besluiten te nemen missen, belangrijk worden gemaakt.
Wanneer Amerika de strijd tegen terreur serieus zou nemen zou het elke plebejer die de mensenhaat predikt aan de kant zetten.
Het tegendeel gebeurt: Benjamin Netanyahu, de vulgaire democraat die in elke aristocraat een duivel ziet wordt volop door Amerikaanse politici gesteund. Het Amerikaanse congres beschouwt hem zelfs als een goede vriend.
Daarom mag Netanyahu plannen maken die vals, gemeen en onrechtvaardig zijn, plannen die een legitiem tintje meegegeven moeten worden via de steun van Amerika, een natie die 'goed' is omdat zij 'democratisch' is.
Democratie echter die niet meer weet wat het verschil is tussen wet en wetteloosheid en tussen liefde en doodgewone mensenhaat kan onmogelijk nog democratie genoemd worden. Zo'n democratie is niets anders dan een natie van wetteloze, liefdeloze plebejers, waarin de president de Opper-Plebejer moet zijn.

"Heb de aarde lief, overwin de kleine mens
en groei uit tot een gevende persoonlijkheid,
die groter is dan 'god'!" Friedrich Nietzsche

Nietzsche: Nog Altijd Onbegrepen

Een samenleving zonder individuen die de vrijheden van de mens nog serieus nemen is ten ondergang gedoemd. De geestelijke krachten die binnen een hol en platvloers materialistisch arbeidsproces vrijkomen zijn niet in staat om een redelijke, intelligente samenleving in stand te houden. Wanneer er geen geestelijk draagvlak meer is, dan zakt de hele boel in elkaar, dan gaat onze veelgeprezen 'vrije samenleving' naar de donder - zo simpel is dat. (Vraaggesprek met Mijzelf)

De Moraal van George W. Bush

I. US President George W. Bush on the assassination of Israeli Minister Rehavam Zeíevi (considered a 'hard-liner' by his own people), back in October 2001 (through White House spokesman Ari Fleischer):

ďThe President condemns in the strongest terms the assassination of Israeli Tourism Minister Rehavam Zeíevi todayÖ He offers his condolences and those of the United States to Prime Minister Sharon, the Israeli government and people, and the family of Minister ZeíeviÖ This despicable act is further evidence of the need to fight terrorism.Ē

II. Mr. Bush on the assassination of Palestinian activist/Hamas military wing-leader Salah Shehada on 22 July 2002 (through White House spokesman Ari Fleischer):

"President George Bush saw the attack as a heavy-handed action that is not consistent with dedication to peace" (PalestineChronicle, 30-7-2002)

Palestijnen & Autonomie

Israel is een land dat in oorlog is met een ander land. De weigering het bestaan van dat andere land te erkennen berust op de gedachte dat het andere land tot het eigen land behoort. Dat land is (omdat het 'joods land' moet zijn) een land zonder volk en daarom moeten de dingen die er zich op bevinden en die 'volk' genoemd willen worden 'ontvolkt' worden. Dat noemt de rechtse Likoed-partij' autonomieverlening'.
Autonomie echter geef je aan mensen die deel uitmaken van het eigen land. Ze zijn staatsburgers, maar ze willen graag een aantal zaken zelf regelen, om zodoende een eigen identiteit op te kunnen bouwen. Autonomie veronderstelt dus een land met twee nationaliteiten (Saddam Hoessein gebruikt dat begrip wanneer hij over de Koerden spreekt: ze zijn volgens hem Irakees en Koerd - twee nationaliteiten dus...).
Israel wil echter geen land met twee nationaliteiten zijn, zodat het woord 'autonomie' een zinledig woord is, een woord dat alleen maar in dienst staat van het extreem-rechtse verlangen mensen tot onbelangrijke dingen te reduceren.
Het is daarom volkomen begrijpelijk dat Palestijnen de vraag opwerpen waarom dictatoriale Israelische politici - mensen die het autonomiebeginsel verkrachten en tegelijkerijd de juridisch juiste behandeling van de Koerden door Irak veroordelen - door Amerika niet scherp veroordeeld worden.

"Today people must know the reality of the Arab world. What is Israel? Israel today is the United States. The United States is the chief defender of Israel. As for Britain, I consider it America's lackey. Britain does not have an independent policy." Gamal Abdel Nasser, 26-5-1967

Gamal Abdel Nasser (geb. 15-1-1918) heeft in het jaar 1952 Egypte zijn onafhankelijkheid teruggegeven. Egypte werd gezien als het eigendom van Frankrijk en Egypte. Die landen hadden er hun eigen zetbaas neergezet, 'de koning', en alleen wanneer je monarchist was of moslimfundamentalist, kon je tevreden zijn met dat bestaan (kolonialisme steunt nu eenmaal altijd de meest conservatieve krachten in het bezette land...).
Nasser was een socialist die de Arabische landen in alle opzichten vrij wilde maken. Vrij van het grootkapitaal, vrij van het moslimfundamentalisme en vrij van de IsraŽlische verdeel- en heerspolitiek, die zijn streven naar Arabische eenheid bemoeilijkte. Dat het uitgerekend Irak was dat met het oprichten van een eigen Arabische federatie zijn eenheidsstreven de doodsteek toebracht zal altijd een staaltje van wrange historische ironie blijven.
Israel speelde in het Midden-Oosten dubbel spel. Dat bleek met name in het jaar 1956, ten tijde van de Suez-crisis. Ondanks pogingen van Generaal Eisenhower Israel ertoe te bewegen zich afzijdig op te stellen, bemoeiden IsraŽlische strijdkrachten zich op directe wijze met een conflict dat in feite in strijd was tussen het moderniseringsverlangen van een onafhankelijke staat en het kapitalistische verlangen van koloniale mogendheden een ouderwetse machtspolitiek in stand te houden.
Het gevolg daarvan is geweest dat joden in Egypte tot ongewenste vreemdelingen werden uitgeroepen, zodat emigratie onafwendbaar bleek.

Het vrijheidsverlangen van Nasser wordt in zijn horoscoop aangegeven door het sterke aspect dat de vrijheidsplaneet Uranus maakt met de Zon. het betreft hier een negatief aspect, hetgeen er op wijst dat de voorgestane veranderingen het karakter van een revolutie of een omwenteling zullen dragen.
Wanneer we uitgaan van de door ASTRODATA aangegeven geboortetijd van 4u 30m 's morgens, dan levert de progressieve horoscoop voor de datum 23 juli 1952, de dag waarop het oude monarchistische bewind aan de kant werd gezet, het volgende plaatje op:

Opvallend is dat het Zon-Uranus-aspect zich tweevoudig herhaalt. De progressieve Zon maakt een aspect met Uranus en de progressieve Uranus maakt een aspect met de Zon.
Dat dit aspect dominant aanwezig is op het moment waarop een groep socialistische militairen het oude monarchistische bewind opzij schuift toont aan dat het oude astrologische beeld van Uranus als vernietiger van ouderwetse versleten zaken (de MozaÔsche vernietiger van de idolen) niet op fictie berust.
Wanneer in het Oude Testament Mozes tegen de joden zegt dat ze geen idolen in stand mogen houden, omdat God niet door mindere goden verdrongen wil worden, dan moeten we er ons bewust van worden dat naast de ordelijke-wetgevende planeet Saturnus een revolutionaire, versleten zaken opruimende herrieschopper aanwezig moet zijn: de planeet Uranus.
Gamal Abdel Nasser was zowel Saturnaal (Zon en ascendant in het teken Steenbok) als Uranisch (Maan in Waterman en Zon in negatief aspect met Uranus).
Het is daarom merkwaardig dat zo'n uitgesproken MozaÔsche figuur - een rebelse vaderfiguur die de strijd wil aanbinden met de idolen - zo weinig waardering in IsraŽl krijgt.

Brief van Boelganin aan Ben Goerion - 1956

De Sovjet-regering heeft haar onvoorwaardelijke veroordeling van de gewapende agressie van IsraŽl, alsmede van Groot-BrittanniŽ en Frankrijk, tegen Egypte, welke een rechtstreekse en openlijke schending van het Handvest en de beginselen van de Verenigde Naties vormt, reeds tot uitdrukking gebracht. Tijdens de spoedzitting van de Algemene Vergadering heeft de grote meerderheid van de landen van de wereld deze daad van agressie, gericht tegen de Egyptische republiek, dan ook veroordeeld, en een beroep gedaan op de regeringen van IsraŽl, BrittanniŽ en Frankrijk, zonder uitstel een einde aan de militaire operaties te maken en hun invalslegers van het Egyptische grondgebied terug te trekken. Geheel de vredelievende mensheid veroordeelt met verontwaardiging de misdadige handelingen der agressoren, die de onschendbaarheid van het grondgebied, de soevereiniteit en de onafhankelijkheid van de Egyptische republiek hebben geschonden.
Zonder hiermede rekening te houden, volhardt de regering van IsraŽl handelend als een werktuig van imperialistische krachten van buiten, in haar zinloze avonturen, daarmee een uitdaging richtend aan alle volkeren van het Oosten, die hun strijd voeren tegen het kolonialisme en voor hun vrijheid en onafhankelijkheid, en aan alle vredelievende volken ter wereld ... (Ontleend aan 'Chronologie van het ontstaan van Israel')

Communisme, Kapitalisme & De Derde Weg

Wie de geschiedenis van het Midden-Oosten op zich in laat werken ontdekt al snel dat de twee grootmachten Amerika en de Sovjet-Unie op een gruwelijke wijze het lot van honderden miljoenen mensen aan hun laars hebben gelapt. Niet omdat ze geen idealen hadden, maar omdat ze niet in staat waren die idealen te combineren met de geheel eigen idealen van anderen.
Zowel het kapitalisme als het communisme weigerden ruimte te scheppen voor de ontwikkeling van een derde weg, en dat is nu juist de weg die het Midden-Oosten nodig had (en heeft).
In de jaren vijftig was het Midden-Oosten rijp voor een samenlevingsvorm, waarin noch het communisme, noch het kapitalisme de leidende ideologie zou zijn. Maar het begrip 'derde weg' werd afgewezen door zowel Amerika als de Sovjet-Unie. Amerika wilde geen onderscheid maken tussen socialistische probleem-oplossingen en communistisch-stalinistische machtsdromen, en de Sovjet-Unie maakte de gerechtvaardigde strijd voor sociale rechtvaardigheid ondergeschikt aan het stalinististische leerstuk van de internationale strijd tegen het imperialisme, een strijd die op zo'n fanatieke wijze gestreden werd dat er sprake was van identificatie met de tegenstander - met andere woorden: de strijd tegen het imperialisme werd een nieuwe vorm van imperialisme, die tot wederzijdse verblinding leidde.

We leven nu in de 21e eeuw. De Sovjet-Unie bestaat niet meer. De derde weg gedachte is nog altijd actueel. Maar Amerika en IsraŽl hebben zichzelf verschanst in een verouderde bunker, waarin men het schamele, door en door verkalkte en oubollige gedachtegoed van de imperialistische wereldstrijd (strijd tegen het terrorisme) met behulp van takkenbossen, proppen watten en papier-machť overeind probeert te houden.
Ze zien niet in dat een wereldgemeenschap alleen maar kan worden opgebouwd wanneer er wordt gekozen voor de Derde Weg, een weg die de bestrijding van antieke, antisociale tegen de vrije mens gerichte ideologieŽn onvermijdelijk maakt.