Waanzinnige Dromers


klik hier

If an agreement on ending the conflict with the Palestinians is not possible and if a peace agreement with the Syrians is dangerous, what alternative are you proposing? What hope?

Arabische toekomst? "From the strategic point of view, I think that it's possible that in another 10 or 15 years the Arab world will have less ability to strike at Israel than it has today. That is because Israel will be a country with a flourishing economy, whereas the Arab world may be on the decline. True, there is no guarantee of this, but it is definitely possible that because of technological and environmental developments, the price of oil will fall and the Arab states will find themselves in a crisis situation, while Israel will be strengthened. The conclusion is that time is not working against us and therefore it is important to achieve solutions that will take place across a lengthy period.
"But if you ask me what hope I am offering to the Israeli public, I propose setting a series of national goals: bringing a million Jews within 12 years, so that by 2020 the majority of the Jewish people will be living in Israel; developing the Negev, which is the last reserve available for Jewish settlement; and renewing education according to Zionist principles, which will restore the sense of the justice of the struggle and the feeling that we have a full right to this land, ideas which have been very much eroded in recent years."

Interview met Ariel Sharon, Ha'aretz - Ari Shavit

There are and there always will be differences between the nationalist Israeli parties, but much more important is the common link that unites them. This common link the all≠absorbing love for Eretz Yisrael and the unshakable belief in the necessity to settle every corner of Judea, Samaria and Gaza should become the foundation of unity.

The Zionist ideology must be reborn. What can be more sacred then the love of one's homeland? (Boris Shusteff)

"Deutschland wird entweder Weltmacht oder gar nicht sein"
"Erfolg ist der einzige Richter Łber Recht und Unrecht."

Adolf Hitler in "Mein Kampf"

Jungvolk-Lied" (1939)

1. Wir sind die Hitlerjugend,
Wir stehn nie hinten an;
Vom deutschen Geist durchdrungen,
So stell'n wir unsern Mann.
Sieg Heil! Sieg Heil! Sieg Heil!

2. Voll Hoffnung stŁrmt die Jugend
Ins dritte Reich hinein,
Das Vorbild unsrer Tugend
Soll Adolf Hitler sein
Sieg Heil! Sieg Heil! Sieg Heil!

3. Sind wir erst Deutschlands Wehre,
Dann soll die Losung sein:
FŁr Deutschlands Ruhm und Ehre
Da setzen wir uns ein.
Sieg Heil! Sieg Heil! Sieg Heil!

4. Zur Einigkeit und Treue
Da ging der Weg sehr steil,
Jetzt rufen wir aufs Neue:
"GroŖdeutschland lebt, Sieg Heil!"
Sieg Heil! Sieg Heil! Sieg Heil


Heil Hitler Dir!" (1937)

1. Deutschland erwache aus deinem bŲsen Traum!
Gib fremden Juden in deinem Reich nicht Raum!
Wir wollen kšmpfen fŁr dein Auferstehn!
Arisches Blut soll nicht untergehn!

2. All diese Heuchler, wir werfen sie hinaus,
Juda entweiche aus unserm deutschen Haus!
Ist erst die Scholle gesšubert und rein,
Werden wir einig und glŁcklich sein!

3. Wir sind die Kšmpfer der N.S.D.A.P.:
Treudeutsch im Herzen, im Kampfe fest und zšh.
Dem Hakenkreuze ergeben sind wir.
Heil unserm FŁhrer, Heil Hitler dir!


Een en gelukkig in een rein, gezuiverd vaderland

Vervang Hitler door Sharon, Duitsland door Israel, Joden door Arabieren, Arisch door Joods, Hakenkruis door Davidster.., en je hebt het strijdlied van het Zionisme. Waaruit mag blijken dat het zionisme van de rechtse partijen in Israel in de eerste plaats extreem-rechts ('Blut und Boden') nationalisme is.

Hoewel Sharon de indruk wekt dat hij wel bereid is samen te leven met niet-joden en dat het vooral de linkse zionisten zijn die een scheiding tussen joden en niet-joden tot stand willen brengen, heeft hij alle jaren door niets anders gedaan dan het zaaien van haat, die er toe leidt dat de gematigde krachten, waartoe ook de christelijke bevolking behoort, onder de Palestijnen wegtrekken, terwijl de overblijvende bewoners van Palestina zodanig vervuld raken van haatgevoelens, dat ze domweg niet meer in staat zijn in joden gewone mensen te zien.
Daarmee gehoorzaamt hij de opdracht die de stichter van het zionisme zijn aanhangers heeft meegegeven: Zorg ervoor dat de mensen de joden gaan haten. Dat is slecht voor de joodse anti-ideologen die vrienden zoeken onder de niet-joden, maar de zaak van het zionisme is er mee gediend, want in tijden van gevaar komen joden naar Israel en tasten ze diep in de geldbuidel om Israel te steunen.

Nationaal socialisme: een door Adolf Hitler opgestelde politieke ideologie, die gebaseerd was op de superioriteit van het Germaanse ras, het leidersprincipe en een fel nationalisme. Het Nationaal socialisme was antidemocratisch en racistisch. De leer werd uitgewerkt in 'Mein Kampf' en georganiseerd in de NSDAP. Het Nationaal socialisme vormde van 1933-1945 het fundament van het totalitaire Hitler-Duitsland.

De chaos van nationalistisch extremisme

"Er is zelfs anno 2001 moed voor nodig om je af te vragen of het zionisme, dat in Europa eind negentiende eeuw opkwam tegelijk met het nationalisme (Ďelk volk een eigen staatí), achteraf wel zoín goede gedachte was. Te meer omdat we weten tot welke onheil nationalisme al spoedig zou leiden."

"Theodor Herzl, geestelijke vader van het zionisme, doorzag niet dat het jodendom twee kanten heeft, niet slechts die van te willen dienen, in de woorden van Lerner ďals een licht voor de naties, die zich bekommert om het lot van de wereld en niet slechts om dat van de eigen stamĒ, maar ook een van eng-nationalisme . Een kant die in de harde realiteit van het terugdraaien van 2000 jaar geschiedenis al gauw de boventoon zou gaan voeren."

Hans Feddema, werkgroep Midden-Oosten van GroenLinks


Belgie laat zien hoe het niet moet

Voor de PVDA gaat het erom alle werkers meer democratische rechten te geven, meer verdraagzaamheid, samenwerking en solidariteit, meer welvaart en welzijn. Hoe meer democratie, hoe minder verdeeldheid, hoe beter de strijd voor het socialisme kan gevoerd worden.
De nationalistische ophitserij en verdeeldheid verzwakken de slagkracht van de arbeidersklasse. Terwijl de wereld hoe langer hoe meer ťťn dorp vormt en de grote kapitaalgroepen over de hele wereld samenwerken, woedt in BelgiŽ een nationalistische opdeelwoede.
BelgiŽ krijgt een uitermate ingewikkelde, voor de gewone mensen onbegrijpelijke structuur. Ons land telt nauwelijks evenveel inwoners als Londen. Toch hebben wij zes regeringen, zeven parlementen, tien provincieraden. De verdeling gebeurt op basis van taalaanhorigheid.
In plaats van een meer democratische structuur en een beter en doorzichtiger beleid, loopt deze staatsstructuur uit op een ingewikkeld kluwen van administraties. De Belgische burgerlijke staatsstructuur staat mijlenver af van de gewone man en vrouw in de straat. De vervreemding tussen staat en straat is compleet.

Website van de Belgische Partij van de Arbeid


Wat is het onderscheid tussen links en rechts nationalisme?

Het verschil tussen beide typologieŽn van nationalisme is dat een rechts nationalisme vertrekt van de idee dat een volk een superioriteitsrelatie t.o.v. de andere volkeren heeft. Dat is duidelijk rechts want het schept een ongelijkheid tussen de naties. Als voorbeeld moet u er maar eens de literatuur van het Vlaams Blok op naslaan.
Een links nationalisme vertrekt van de idee dat alle volkeren en naties gelijk zijn. Er is geen enkele vorm van superioriteitsgevoel aanwezig. Persoonlijk kies ik voor het links nationalisme. Ieder volk dat naar een eigen natie streeft en geen enkele vorm van superioriteitsgevoel koestert, eist terecht een onafhankelijke staat.

Interview met Professor Emeritus Jaap Kruithof


De zonen van de derde tempel - Groene Amsterdammer 1995

Antisemitisme

Antisemitisme is gebaseerd op een mythe: er zou een joods ras bestaan en dat ras zou alle kwalen van de wereld in zich dragen. Dit antisemitisme is een fenomeen van typisch Europese oorsprong, meer specifiek uit Centraal- en Oost-Europa. Het ontstond op het einde van de negentiende eeuw en heeft zich sindsdien uitgebreid en verspreid. Om hun theorie te staven steunen de antisemieten op de notie van Ďrasí, wat toen erg in de mode was. Volgens de aanhangers van deze theorie en deze beweging dragen de joden het kwaad in zich en zijn ze verantwoordelijk voor alle onheil dat over Europa komt.

Alleen deze anti-joodse beweging, ontstaan in Oost-Europa op het einde van de negentiende eeuw en gebaseerd op de notie van Ďrasí, kan als antisemitisme in de echte zin van het woord worden bestempeld.

We moeten het antisemitisme zien als een sociaal fenomeen dat bestreden moet worden. Maar we moeten dit wel los zien van het zionisme, dat immers een vals antwoord is op het antisemitisme. We moeten het zionisme durven zien voor wat het is: een vorm van kolonialisme, gebaseerd op apartheid en op de gewelddadige verdrijving van de Palestijnen. Het kan enkel overleven als ijverige vazal van de Verenigde Staten.

De strijd tegen het antisemitisme moeten we voeren binnen het kader van de strijd tegen het zionisme, en in de algemene context van strijd tegen alle vormen van racisme, xenofobie (vreemdelingenhaat) en discriminatie.

Internationale Solidariteit nr. 158

Nationalisme als conservatieve tegenbeweging

Het nationalisme ontstond in een periode waarin binnen de wereld van kunst en literatuur zich een anarchistische, op individuele vrijheid gerichte beweging manifesteerde (Fin de SiŤcle). Conservatieven, die in individualistische bewegingen altijd een manifestatie van het kwaad zien, zagen in het cultiveren van degelijke, op fatsoen en orde gerichte nationalistische gevoelens een medicijn tegen wat zij noemden de decadentie van de intellectuelen. Vandaar dan ook dat het nationalisme in belangrijke mate gekenmerkt wordt door uiterst sterke haatgevoelens jegens alles wat anders is. Dat anders zijn is niet gebonden aan een enkele bevolkingsgroep. Het is niet zo dat het nationalisme in de eerste plaats een anti-joodse beweging was. Joden werden gezien als een bedreiging omdat zij op duidelijke wijze de gevaren van het anders zijn manifesteerden. Waar de conservatief streeft naar burgerlijke saamhorigheid, gebaseerd op collectief gedeelde fatsoensnormen, daar streefde de joodse gemeenschap naar een strenge handhaving van de eigen identiteit. Dat willen handhaven van de eigen identiteit werd in de propagandacampagne van het nationalisme tegen de joden gebruikt. "De jood is een verdeler, een splijtzwam, hij ondermijnt de maatschappij".
Centraal in de haatcampagne van extreme nationalisten staat dus niet de jood of het jodendom als objectief waarneembare realiteit, maar de jood als symbool van alles wat in de ogen van fatsoenlijke mensen 'slecht' is: de perverse, duivelse wereld van het anders zijn.
Het feit dat veel religieuze joden er anders uitzagen dan anderen (een niet ter zake doende argument natuurlijk, omdat mensen die er anders uitzien uiterst conservatief en fatsoenlijk kunnen zijn) maakte het de politieke leiders gemakkelijk om die mensen die in hun ogen werkelijk gevaarlijk waren: de decadente, perverse kunstenaars en intellectuelen, onschadelijk te maken.

Conclusie: Extreem nationalisme is een conservatieve, tegen het individu gerichte collectivistische fatsoensbeweging


Nederlandse liberale joden en het zionisme

Het liberale Jodendom in Nederland is vanaf zijn begin zionistisch ingesteld. Sinds de stichting van de staat Israel in 1948 staan praktisch alle liberale Joden pal achter de Joodse staat. Er is betrokkenheid bij algemene Joodse organisaties die de staat politiek en financieel ondersteunen. Daarnaast heeft het Verbond een eigen zionistische afdeling in Arza-Nederland en worden specifieke projecten gesteund via de Stichting Lapid. De beweging is sterk betrokken bij de geestelijke en culturele ontwikkelingen binnen het land. Het tweede zionistische doel: om in Israel een geestelijk centrum te creŽren voor het wereldjodendom, is immers nog niet bereikt.

In vele landen stond het liberale Jodendom tot in de jaren dertig van de twintigste eeuw in beginsel afwijzend of neutraal tegenover het zionisme, omdat men bang was de net verworven burgerrechten in gevaar te brengen. Dit was een geheel andere overweging dan die van het orthodoxe Jodendom. Dit verwierp het zionisme omdat alleen de Masjiach de verlossing zou mogen brengen en het volk zou mogen terugvoeren naar het land.
In Nederland was het liberale Jodendom al vanaf zijn begin zionistisch ingesteld.

Rabbijn David Lilienthal

De opdracht van het Joodse volk

"Het Joodse volk, als erfgenaam van de Tora, heeft een speciale verantwoordelijkheid: het vervullen van een leidende rol in de voltooiing van Gods bedoeling met de schepping en de mensheid. Het moet een Ďkoninkrijk van priesters en een heilig volkí (Sjemot [Exodus] 19:6) zijn. (Rabbijn David Lilienthal)

Wat is de betekenis van de stelling dat het Joodse volk een koninkrijk van priesters en een heilig volk moet zijn?
Wie anarchistisch georiŽnteerd is is zal weinig moeite hebben met het beantwoorden van die vraag. Anarchisme is ontheiliging, met andere woorden: de doelstelling van het anarchisme, mensen losweken uit de benauwende denkkaders van fatsoensgeesten, staat lijnrecht tegenover de doelstelling van het jodendom, dat eist dat joden 'heilig' en 'priester' zijn.
Dat het Liberale Jodendom in Nederland een dergelijke absurde opdracht meegeeft aan religieuze joden is een betreurenswaardige zaak. Hoe kun je als doodgewoon gebrekkig mens in de praktijk die absurde opdracht waar maken?
Sharon een heilige priester? Shimon Peres een heilige priester? Frans Weisglas van de VVD een heilige priester? Is er echt iemand die werkelijk gelooft dat die mensen 'heilig' zijn?
En als dat zo is, wanneer gewone ordinaire zondige en gebrekkige mensen als 'heilig' worden afgebeeld, wat stelt dat begrip 'heilig' dan nog voor?
De katholieke kerk bezit honderden heiligen, maar binnen die religieuze geloofsgemeenschap wordt in ieder geval nog een intelligente, bewuste keuze gemaakt. Niet iedereen kan zo maar heilig worden, daar moet je wel iets voor gedaan hebben.
Liberale joden daarentegen verklaren een mens echter zomaar heilig, alleen maar omdat hij toevallig lid is van de joodse gemeenschap. Dat is een streven dat niemand iets zou hoeven te interesseren, ware het niet, dat de hele westerse gemeenschap verplicht wordt die absurde droom te ondersteunen.
Als anarchistisch schrijver, die resoluut ontkent dat een mens - welk mens dan ook - heilig is, weiger ik aan die waanzin mee te werken. IsraŽl is geen koninkrijk van priesters en de joden zijn geen heilig volk. Wie het tegendeel beweert is in mijn ogen waanzinnig en rijp voor opname in een tehuis voor geestelijk gestoorden. (Zwolle, 14-1-2002)

"Naar haar aard en doel is ideologie een surrogaat voor het denken. Denken is, helaas, datgene wat is vereist als we ons willen aanpassen aan een veranderende werkelijkheid"

John Galbraith

Oproep in IsraŽl: geen oorlogsmisdaden meer

"Oorlogsmisdaden worden uit onze naam [IsraŽlische burgers] begaan. De verantwoordelijken zullen niet vrijuit gaan".
Deze tekst van Gush-Shalom, het kleine doch actieve linkse IsraŽlische vredesblok, staat vandaag in een grote advertentie in de krant Ha'aretz. Nooit eerder werd een dergelijke tekst als advertentie in een IsraŽlische krant geplaatst. Dat dit vandaag wel gebeurt, bewijst dat voor Gush-Shalom de regering van Ariel Sharon de grenzen van redelijkheid en menselijkheid overschrijdt.
De ook in IsraŽl zeer omstreden vernietiging van tientallen Palestijnse huizen in de nacht van donderdag op vrijdag door het IsraŽlische leger in het vluchtelingenkamp in Rafah in de Gazastrook is de directe aanleiding voor de protestadvertentie. De regering besloot vanochtend wegens de slechte publiciteit geen Palestijnse woningen meer te verwoesten.

Generaal Israel Ziv. Legercommandant in Gaza Woensdagavond, een dag voor dat de IsraŽlische bulldozers, begeleid door tanks, het vluchtelingenkamp binnendrongen, belegde Gush-Shalom een bijeenkomst in Tel Aviv met als thema 'oorlogsmisdaden en de veiligheid van IsraŽl'. Sprekers waren onder anderen de militante ex-minister van Onderwijs Shulamit Aloni, een jurist van de universiteit van Tel Aviv en een ex-gevechtspiloot van de IsraŽlische luchtmacht. Zij kwamen eensgezind tot de conclusie dat het zaak is om ter bescherming van de waarden van de belaagde IsraŽlische democratie dossiers op te stellen van politici en militairen die naar hun oordeel oorlogsmisdaden begaan.
"We moeten zeggen dat onze regering oorlogsmisdaden bedrijft", zei Aloni op de bijeenkomst en gisteren nogmaals in het journaal van radio IsraŽl. Zover gaat de pers niet. De kritiek op de regering-Sharon is echter wel scherp.

NRC, Salomon Bouman, Tel Aviv, 14 januari 2002


Ha'aretz - English Edition
The Conquerors of Canaan, by Shulamit Aloni
Gideon Levy - Selected articles from Ha'aretz


Shulamit Aloni TIM PALMER: What do you see as the consequence of Sharon as prime minister?
SHLUAMIT ALONI: I must admit that I am afraid to utter it because there are so many fascist elements in their whole attitude and so many racist elements in this attitude. And again I am not speaking of Sharon. But Sharon is not by himself. I am speaking about Sharon and all his supporters. So you will have right-wing fundamentalism zealots and racism.
TIM PALMER: Further to the right of the Netanyahu government was, do you think?
SHULAMIT ALONI: Oh yes, far further to the right.

Vraaggesprek met Shulamit Aloni, 3 februari 2001

The Real Israeli Heroes

The real heroes are those who rarely get mentioned in the Israeli, let alone international, media as individuals of conscience who dare defy the overwhelming discourse of hate, racism, and violence that seems to have taken hold within and beyond the Israeli public.
Rather than succumb to the ultra-nationalist, xenophobic version of popular politics that attempts to rationalize the worst of Israeli measures against the Palestinians while blaming the victims for the horrors being inflicted upon them, this distinctive minority has dared to challenge the lies and distortions and to take a stand despite the high price to be paid.
Among the journalists, Amira Haas and Gideon Levy stand out as examples of courage and honesty.
Among the activists, the Womenís Peace Coalition (including many organizations) has taken the forefront in defying the dangerous politics of Sharon and his gang, taking to the streets in growing numbers. Women like Neta Golan and Dafna Golan have maintained a steady commitment to those principles of justice, peace, and human rights that seem to have been swept away by the rising tide of hatred and destruction.
Among the most persevering are long-time activists Leah Tsemel, Judy Blanc, and Shulamit Aloni who have not wavered in their commitments and courageous struggle not just for Palestinian rights but also for the soul of Israel.
Organizations like Rabbis for Human Rights, the Israeli Committee Against House Demolitions, Gush Shalom, and many others have also steered a steady course despite the turbulent waves.

Dr. Hanan Ashrawi - Palestine Chronicle - 13-1-2002

Waarom Sterven Voor Een Valse Droom?

Israelische oorlogsslachtoffers

"The death of dogma is the birth of reality"
Immanuel Kant

"A fanatic is someone who canít change his mind
and wonít change the subject."
Winston Churchill

Het vluchtelingenprobleem

Een van de meest moeilijke kwesties die IsraŽl en Palestina in de toekomst moeten regelen is het vluchtelingenprobleem. De wereldgemeenschap heeft bepaald dat Palestijnen die door IsraŽl tijdens een periode van bloedige extreem-rechtse terreuractiviteiten het land uit werden gedreven het recht hebben terug te keren. Gezien vanuit een principieel, democratisch standpunt is dat een normale zaak. Lastig, maar niet lastiger dan de opname van buitenlandse joden in IsraŽl, hoewel het natuurlijk wel zo is dat joden financieel gesteund worden door joodse (zionistische) organisaties, terwijl terugkerende Palestijnen maar af moeten wachten in hoeverre Israelische en Arabische organisaties bereid zijn financiŽle steun te bieden.
Israel eist 'Wiedergutmachung', maar maakt zelf niks goed. En ondanks alle schreeuwende betogen van Arabische landen dat IsraŽl een kwade, 'zionistische entiteit' is, verdommen rijke Arabische landen het om de Palestijnen financieel te steunen. Alleen de politieke leiding van Irak - door ons een 'schurkenstaat' genoemd ' - steunt Palestina, niet via het stimuleren van economische activiteiten, maar via het steunen van verzetsbewegingen en de families van verzetsstrijders die hun leven voor Palestina hebben gegeven.
Waarom Irak met alle geweld een schurkenstaat genoemd moet worden is mij een raadsel. Zelfs Volkskrantmedewerker Maarten van Rossem, die soms erg kritisch kan zijn, gebruikt die zionistische terminologie, hoewel hij als wetenschapper zou moeten weten dat zionistische propaganda (die alleen maar kan gedijen in een oneerlijke wereld, waarin het uitspreken van morele oordelen zinloos is) het tegendeel is van wetenschappelijke waarheid.
Irak is binnen het wereldbeeld van het zionisme een schurkenstaat, omdat de politieke leiding op een felle, principiŽle wijze het zionisme veroordeelt. Daarom moeten we voorzichtig zijn met het uitspreken van beschuldigingen in een wereld waarin ideologen alles op alles zetten een objectieve kijk op de wereld onmogelijk te maken.
Ik heb als objectieve, onafhankelijke student de jaren zestig meegemaakt, en ik heb ontdekt dat je in dit land zonder meer aan de kant wordt gezet wanneer je op een principiŽle wijze de vrijheid en de democratie verdedigt. Men haat hier principes. Je bent hier alleen maar een verdediger van de vrijheid en de democratie wanneer je een principeloze meeloper bent.
De marxisten noemden zichzelf in de jaren zeventig 'grote vrijheidsstrijders'. Nu noemen we ze onderdrukkers, gekken die de communistische heilstaat propageerden, maar toen ze de macht in handen hadden deden we de mond niet open. We lieten ze rustig hun op indoctrinatie gerichte gang gaan (een krankzinnige gang van zaken, die in de geschiedenis van de Nederlandse universiteiten nooit eerder is voorgekomen!). We aten er geen boterham minder om, we dronken en we vierden feest, en we vonden het doodgewoon dat de principiŽle eenlingen aan de kant werden gezet.
Die mentaliteit hebben we natuurlijk niet veranderd. Nog altijd haten we de principiŽle enkelingen en zetten we de principeloze meelopers, die op een volstrekt principeloze wijze kakelen over vrijheid en democratie op de troon.
Als morgen Adolf Hitler hier aan de macht komt, kijken we schouderophalend toe. Alles wat we van Adolf Hitler eisen is dat hij ons in staat stelt onze mooie woorden te blijven gebruiken. In dat geval kakelen we in ons nieuwe fascistenrijk rustig verder over vrijheid en democratie en laten we de principiŽle enkelingen die vinden dat het een schande is dat we het fascisme steunen op een lafhartige wijze in de steek.

Bij het beoordelen van de meningen die mensen uitspreken moeten we ons van die laffe passieve mentaliteit bewust zijn. We moeten niet zomaar wat zeggen, we moeten eerst leren onszelf principes eigen te maken. Alleen dan heeft het zin een discussie aan te gaan met anderen.
Principes hebben is een vorm van fundamentalisme die soms hard nodig is. Fundamentalisme is alleen dan gevaarlijk, wanneer mensen op een halsstarrige wijze zinloze gebruiken in stand willen houden. Fundamentalisme dat verwijst naar de wil op een moedige wijze principes te verdedigen is natuurlijk nooit fout.

Zo een belangrijk principe dat wij dienen te verdedigen is het principe van de sociaal-democratie.
Een democratie is alleen maar democratie wanneer we bereid zijn sociaal te zijn. Dat is een vanzelfsprekendheid die in rechtse kringen nog altijd niet wordt geaccepteerd. We willen wel democratie, maar alleen wanneer asocialen er ten koste van sociaal ingestelde anderen van mogen profiteren.
Asociaal is iedereen die de rechten van andere mensen ontkent, mensen die zeggen: "Ik ben vrij, en daarom ben jij niet vrij".
Anarchisme is kiezen voor sociaal zijn. De anarchist eist voor iedereen vrijheid en juist omdat hij voor iedereen kiest weet hij dat hij niet een maximale vrijheid voor zichzelf kan opeisen.
Daarom zijn anti-anarchisten (socialisten noemen ze kapitalisten) per definitie asociaal. Zij eisen altijd een maximale vrijheid voor zichzelf, zodat andere mensen worden buitengesloten. Dat is een houding die voortvloeit uit de in de menselijke ziel ingebakken houding van dualisme - een filosofische opvatting die in alle religieuze systemen terug te vinden is en die volgens sommige, mystiek gerichte, bewegingen overwonnen dient te worden.
Asocialen willen nooit het dualisme overwinnen. Ze eisen het recht op anderen buiten te sluiten en ze weigeren na te denken over de onrechtvaardigheid van hun botte uitsluitingspolitiek.

Wanneer we het Palestijnse vluchtelingenprobleem bekijken moeten we ons van dat eigenaardige dualisme bewust zijn.
Zoals gezegd, in principe is de terugkeer van Palestijnen heel goed mogelijk, vooral wanneer Arabische landen zich wat ruimhartiger en guller tegenover de Palestijnen zouden opstellen. Het grote probleem is echter dat IsraŽl die terugkeer afwijst vanuit onzuivere motieven, die daarom onzuiver zijn, omdat ze voortvloeien uit een ideologie die eist dat de joden als superieure bevolkingsgroep zich richt op de goddelijke, Messiaanse of zionistische taak die men te vervullen heeft: de leidende natie van de wereld te zijn, ook in geestelijk opzicht - een opvatting die levensgevaarlijk is, omdat het logische gevolg daarvan is dat al die intellectuelen die tegen het zionisme zijn dienen te worden uitgeschakeld.
Het zionisme eist dus dat de staat IsraŽl een exclusief joodse staat is en moet blijven, omdat IsraŽl een geestelijk centrum moet zijn dat niet stimuleert en ontwikkelt, maar 'leidt' (in simpele woorden uitgedrukt: Zionisten zijn de baas! Onafhankelijke denkers die het zionisme fascisme noemen worden genegeerd...).
Wanneer Arabieren de macht in handen krijgen dan zijn niet de joden verdwenen of de joodse rabbijnen en synagogen en andere joodse organisaties. Welnee, die blijven rustig bestaan. Alles wat dan verdwijnt is de zionistische machtsdroom, die er vanuit gaat dat IsraŽl de geestelijke leider van de mensheid is.
Het zionisme ontkent het bestaan van de Messias als persoon, als onafhankelijk individu. Het zionisme legt het Messiasschap neer bij het collectief, het joodse, zionistische collectief.
Daarom weigert men op zo'n hardnekkige wijze Palestijnen toe te laten in het land. Want nogmaals: in een democratie maakt het niet uit welke bevolkingsgroep de meerderheid heeft. Niet het ras is bepalend in een democratie, maar de politieke overtuiging. Palestijnen zijn alleen dan gevaarlijk wanneer ze antidemocratisch zijn.
In dat opzicht is de steun die Saddam Hoessein geeft niet bemoedigend. Hij geeft de Palestijnse verzetstrijders weliswaar geld, maar een cursus democratisch denken kan er niet vanaf. Zeer hypocriet natuurlijk - zoals het merendeel van de Arabische reacties gruwelijk schijnheilig is. Zelfs Egypte kan nauwelijks serieus genomen worden, omdat het zich zichzelf in financieel opzicht afhankelijk heeft gemaakt van Amerikaanse geldschieters (Mohammed Atta, aanvoerder van de vliegtuigkapers die op 11 september 2001 New York hebben aangevallen, noemde die Amerikaanse kapitalistische overheersing - volgens hem 'Coca-Cola-terreur' - als een van de belangrijkste redenen voor zijn tegen Amerika gerichte agressie).

Als anarchist, democraat en onafhankelijk denker heb ik geen zionistische geestelijke leider nodig. Daarom is in mijn wereldbeeld het ontstaan van een Arabische meerderheid in IsraŽl geen enkel probleem, tenzij die Arabische meerderheid tegenover een theocratische joodse staat een theocratische moslimstaat wil plaatsen, want in dat geval zijn Arabieren tweelingbroertjes van het Zionisme, die de ene vorm van geestelijke terreur vervangen door een andere vorm van geestelijke terreur.

Het ontstaan van een Arabische meerderheid wordt door zionisten 'de vernietiging van de staat IsraŽl genoemd'.
Onzin natuurlijk. Alleen de zionistische machtsdroom wordt vernietigd en vervangen door een doodgewone democratische droom, een droom die wij - schijnheilige principeloze meelopers die we zijn - met alle middelen die we bezitten zeggen te verdedigen.

Wim Duzijn, 15-1-2002


Palestijnse vluchtelingen

Een kopje koffie of een doos vol zinloze dromen?

In 1948 en 1967 vluchtten veel Palestijnen naar JordaniŽ, SyriŽ en Libanon. Met name het lot van de Palestijnse vluchtelingen in Libanon, die in dat land als ongewenste vreemdelingen worden behandeld, is onderwerp van de vredesonderhandelingen. De Palestijnen wonen daar onder vaak erbarmelijke omstandigheden in vluchtelingenkampen.
De IsraŽlische invasie in 1982 van Libanon zorgde met veel bloedvergieten voor een einde aan de PLO-aanwezigheid in het land. De 'kampoorlogen' veroorzaakten ook voor angst: De Libanees-sji'itische militie Amal belegerde maandenlang de kampen om delen ervan te veroveren voor eigen vluchtelingen uit Zuid-Libanon. De aanwezige vluchtelingen werden weggejaagd of gedood. Ook vond er in 1982 het bloedbad plaats in de vluchtelingenkampen Sabra en Shatila. De Libanees-christelijke falangistenmilitie slachtte toen met assistentie van het IsraŽlische leger tweeduizend Palestijnse mannen, vrouwen en kinderen af.
Met de terugtrekking van IsraŽl uit de 'veiligheidszone' in Zuid-Libanon van afgelopen zomer is de ellende nog niet voorbij. De Palestijnse jongeren uit het kamp zijn werkloos omdat ze slecht zijn opgeleid, de Libanese economie in het slop zit en omdat ze ernstig worden gediscrimineerd op de arbeidsmarkt. IsraŽl weigert echter iedere terugkeer, terwijl in Gaza en de Westelijke Jordaanoever plaats noch water voor de vluchtelingen is. Ook is IsraŽl tegen vestiging van de vluchtelingen in die gebieden.

Volkskrant - Midden-Oosten-dossier


Inalienable Rights

There has never been more universal and sustained consensus of the international community than that accorded to the rights of the Palestinian Refugees. These rights are enshrined in the fundamental UN Resolutions 194 of 1948 and 3236 of 1974 confirming the Inalienable Rights of the Palestinian people to return home. Recently in April 1999, this principle has been reaffirmed once more by the UN Human Rights Commission. The lonely exception to this universal agreement is Israel.

Salman Abu-Sitta


Interview met Salman Abu Sitta
Stichting vluchteling
Palestijnse vluchtelingen vertellen hun eigen verhaal

RETOUR AFZENDER
over politie en de strijd tegen terreur

Opvoeding in 'den volkschen staat'
over de huisvink die gestaald moet worden


Boodschap aan de Israelische Arbeiderspartij

"Tegenover een harde, steeds minder democratische en steeds meer a-sociale samenleving zetten socialisten het perspectief van een samenleving die de menselijke waardigheid van ťlk individu respecteert, de gelijkwaardigheid van alle mensen garandeert en de solidariteit organiseert (omdat we nu eenmaal niet allemaal gelijk zijn). Dat perspectief was en blijft de moeite waard. De mens, en niet de economie, behoort zowel uitgangspunt als doel te zijn voor het politieke handelen. Die opvatting verdraagt zich niet met de neo-liberale wens de wolven de totale vrijheid te geven, want dat kan alleen maar leiden tot de dood voor de lammeren."

Jan Marijnissen - De veren van Wim Kok

STERFT,
Gij Oude Vormen en Gedachten!

Ontwaakt, verworpenen der aarde
Ontwaakt, verdoemd' in hongersfeer
Reedlijk willen stroomt nu over d'aarde
En die stroom rijst al meer en meer.
Sterft gij oude vormen en gedachten
Slaaf-geborenen ontwaakt, ontwaakt!
De wereld steunt op nieuwe krachten;
Begeerte heeft ons aangeraakt.
Makkers, ten laatsten male
Tot den strijd ons geschaard
En de internationale
Zal morgen heerschen op aard'!

De Zwart-Rode Vlag: Het Nieuwe Verbond

The red and black flag is the symbol of the Anarcho-Syndicalist and revolutionary union movement. Like any other symbol it holds certain meanings which represent the purposes and goals of the Anarcho-Syndicalist and revolutionary union movement.
The red and black colours symbolise equality and freedom - the red symbolises material equality and the abolition of private property, while the black represents the triumph of individual freedom.
(People's Libertarian Index)

Wie naar bovenstaande vlag kijkt ziet dat de socialistenkleur 'rood' hier samengaat met de anarchistenkleur 'zwart'.
Het socialisme, dat zich vertaald heeft in de zogenaamde sociaal-democratie (zogenaamd omdat alles wat ontstaan is uit het socialisme in geestelijk opzicht vervormd en geperverteerd is), heeft onder invloed van collectivisten alles gedaan om anarchistische invloeden te weren.
In de begintijd van het Nederlandse socialisme werd na een kortstondige richtingenstrijd de anarchist Domela Nieuwenhuis als oud vuil uit de partij gezet en wie de ontwikkelingsgang van het Nederlandse socialisme bekijkt zal ontdekken dat die verbanning in feite een zioh continuerend proces is geweest, omdat alle jaren door anarchisten werden geweerd of onschadelijk gemaakt. Het meest tragische voorbeeld van het onschadelijk maken van een beweging die een vonkje anarchisme in zich droeg is de ondergang geweest van de liberale partij D'66, die is uitgegroeid tot een burgermanspartij, die tot weinig meer in staat is dan het dragen van de slippen van haar grote broers: de liberale VVD en de socialistische PvdA.

klik voor info

Als anarchistisch schrijver, die het als zijn taak beschouwt het vuur van de geestelijke vrijheid uit te dragen, distantieer ik me van alle politieke partijen die de anarchistische enkeling in de marge van de samenleving willen plaatsen. Daar hoort hij niet thuis. Daar heeft hij ook nooit thuisgehoord.
Anarchisme is liberalisme in de ware zin van het woord en als zodanig de geestelijke tweelingbroer van het socialisme. De burgerlijk-politieke beweging die zich momenteel 'liberaal' noemt (in Nederland aangeduid met de letters VVD) is niet liberaal, maar kapitalistisch. Dat is niet hetzelfde. Liberalisme hoort primair een geestelijke bevrijdingsbeweging te zijn. Kapitalisme daarentegen is een materialistische bevrijdingsbeweging, die thuishoort bij het socialisme.
Liberalisme - als intellectuele, ordenende beweging - plaatst nooit het geld boven de mens. Burgerlijk liberalisme echter maakt de mens ondergeschikt aan het kapitaal. Daarom kan er beter niet voor kapitalistische vormen van liberalisme gekozen worden. Tenzij dat liberalisme bereid is de filosofie van het liberalisme, het anarchisme, serieus te nemen.
In onze westerse wereld is het anarchisme, de filosofische tweelingbroer van het op actie en materiele bevrijding gerichte socialisme, dood verklaard.

Nieuwe Symbolen

Bij anarchisme hoort de kleur 'zwart'. Zwart is de kleur van de ernst, het pragmatisme, de redelijkheid. Wanneer socialisten zingen dat er 'redelijk willen' over de aarde uitstroomt, dan bedoelen zij daarmee dat er een anarchistische (geestelijke) bevrijdingsbeweging is ontstaan, die tesamen met socialistische (primair op materiele bevrijding gerichte) bewegingen de strijd wil aanbinden met de leugen en het bedrog van een wereld die de vrijheid alleen maar met de mond aanbidt.

Astrologen verbinden de kleur zwart met het teken Steenbok en de daaraan gekoppelde planeet Saturnus. Astrologen vertellen je ook dat de kleur 'rood' hoort bij de tekens Ram en Schorpioen, tekens die chaotisch uitwerken, tenzij ze ingedamd worden door de remmende, begrenzende planeet Saturnus.
Anarchistisch liberalisme en socialistisch materialisme hebben elkaar dus nodig. Liberalisme moet zich kunnen verwezenlijken, materialiseren, terwijl socialistisch materialisme een geestelijke basis nodig heeft, die duidelijke grenzen stelt en voorkomt dat actie uitgroeit tot een blind, onbeheersbaar proces van acties en reacties.


Leon de Winter en Professor Sikbok
winterse moraal deel 5


UK chief rabbi: Muslims are the new anti-Semites

Britain's Chief Rabbi Jonathan Sacks says Muslims are the archetypal anti-Semites of the new millennium, while the State of Israel plays the role of the classically persecuted Jew. "It's moved," Rabbi Sacks said in an interview with Ha'aretz, "from Europe to the Middle East, from Christian culture to Islamic; from the individual Jew to the Jews as a sovereign nation. But essentially it remains the same: the inability, or at worst refusal, to grant Jews a space."
Sacks sees this as the backdrop to a current, two-track surge of anti-Semitism in the United Kingdom - among the country's two million Muslims and among the left-liberal media. Uninhibited disparagement of Jews has become rampant, and even acceptable, at London dinner parties; and Jewish community leaders are voicing concern. "The anti-Israel media have taken the Arab propaganda line on board," says Lord Greville Janner.
But others warn against against the tendency to regard every criticism of Israel as an expression of anti-Semitism. (Ha'aretz, 18-1-2002)

Commentaar: Antisemitisme is een proces dat verschillende oorzaken kan hebben. In het verre verleden speelden - met name in sommige christelijke regio's - religieuze elementen een rol: Joden weigerden Christus te erkennen, werden door sommige fanatici beschouwd als Godmoordenaars, maar die vorm van antisemitisme is vrijwel volledig verdwenen, omdat het christelijke geloof in vrijwel geen enkele natie nog een staatsgodsdienst is. Moslims erkennen Jezus weliswaar als menselijke profeet, maar zij ontkennen de kruisdood van Jezus, zodat er in hun religie geen motief aanwezig is om joden te haten.
Waar godsdienst in een ver verleden dus een negatieve rol gespeeld heeft, daar wordt in de 20e eeuw de haatmachinerie overgenomen door nationalistische bewegingen: het zionisme en het nationaal-socialisme.
Te lang werd in de westerse geschiedkunde alleen maar verwezen naar de negatieve rol die het nationaal-socialisme heeft gespeeld. Het wordt tijd dat eindelijk eens de rol van het zionisme als veroorzaker van antisemitische tendensen in een maatschappij wordt bestudeerd.
In Nederland werd het verhaal over het antisemitisme vooral geschreven door zionisten - hetgeen vanuit wetenschappelijk standpunt gezien - onjuist is.
Wetenschap eist objectiviteit en je kunt moeilijk van een gelovige ideoloog verwachten dat hij zijn eigen gekleurde visie ter discussie gaat stellen. Daarom moet een eerlijke geschiedschrijving worden uitgevoerd door anti-ideologen, die in zionistische joden niet de heiligen zien die zij pretenderen te zijn.

De negatieve rol van het zionisme wordt op alle websites die zich met de kwestie IsraŽl bezighouden uitvoerig uit de doeken gedaan, niet alleen door moslims, maar ook door kritische joden, onafhankelijke anarchisten, marxisten en radicale christenen.
Het zionisme - zo stellen alle critici - is in diepste wezen een fascistische beweging, die via manipulatief gedrag de tegenstander in de duivelse hoek probeert te plaatsen. Alle middelen om dat doel te bereiken zijn geoorloofd.
Dat de critici niet geheel ongelijk hebben bewijzen de ontwikkelingen in de zionistische staat IsraŽl, waar rechtse extremisten (o.l.v. Sharon en Netanyahu) alles op alles zetten om de moslims tegen zich in het harnas te jagen. De moslims MOETEN de joden haten. Dat willen ze. Wie de joden niet haat deugt niet.
Westerse ideologische joden spelen daar (zoals uit de reacties van de Nederlandse schrijver Leon de Winter en ook uit bovenstaand bericht blijkt) op in, zodat je de indruk krijgt dat een wereldwijde campagne in gang wordt gezet die zich ten doel stelt een nieuwe antisemitische vijand te scheppen.
Wij sluiten onze ogen daarvoor. Wij zitten nog vast aan het schuldgevoel dat de zionisten ons hebben aangesmeerd en we durven niet de verschrikkelijke waarheid onder ogen te zien dat we gemanipuleerd werden en worden, zoals nu de moslims gemanipuleerd worden.
Nog nooit is ergens op de wereld een bevolkingsgroep (de Palestijnen) die zozeer het juridische gelijk aan haar zijde had en nog altijd heeft, op zo'n weerzinwekkend oneerlijke en barbaarse wijze behandeld door een gemanipuleerde volkerengemeenschap, die met de mond het gelijk bevestigt, maar die via haar daden bewijst dat ze een groep onrechtvaardige barbaren, die keihard weigeren hun ongelijk te bekennen, steunt.
Het is een vorm van onrechtvaardigheid die werkelijk onbeschrijflijk is!
Dat mensen als gevolg van die onrechtvaardigheid agressief gaan reageren is een volstrekt begrijpelijk gegeven. Wie niet kwaad wordt wanneer hij wordt geconfronteerd met zoveel onrecht is niet goed bij zijn hoofd.
Wie die volstrekt begrijpelijke agressie vervolgens gaat demoniseren - gaat spreken over antisemitisme - die toont aan dat hij een onrechtvaardige mens is - een haatapostel, die de spot drijft met alle hogere principes die mensen in de loop der jaren hebben vastgelegd in hun mooie verklaringen over de rechten van de mens.

Westerse joden zouden alles op alles moeten zetten de zinloze haatcampagne van rechtse zionisten een halt toe te roepen. Samen demonstreren met moslims voor de vrede.
Maar ondanks al hun mooie gepraat over hun hoogstaande moraal, weigeren ze de vredelievende impulsen in mensen aan te moedigen, hetgeen bewijst dat ze geen vredestichters zijn, want vredestichters zijn altijd onafhankelijke middenfiguren, maar aan de ideologie gebonden oorlogsvoerders, die alleen maar kunnen gedijen in een geestelijke sfeer van haat en wraak.

Een Ander Joods Geluid

is ontstaan uit onvrede over de wijze waarop debat en meningsvorming over IsraŽl in joodse kring plaatsvinden. Kritiek op IsraŽl wordt vertaald als: tegen IsraŽl. Elke vorm van begrip voor de Palestijnen betekent per definitie: tegen IsraŽl. Velen binnen de joodse gemeenschap houden hun mond of staan onvoorwaardelijk en ongenuanceerd achter nagenoeg alle officiŽle IsraŽlische (regerings-)standpunten.
Een Ander Joods Geluid is een actiegroep, die zich het publieke debat en de kritische meningsvorming over IsraŽl en de bezette gebieden ten doel stelt. Dit zonder dat er wordt getornd aan het bestaansrecht van de staat Israel.
Een Ander Joods Geluid wil het taboe doorbreken dat joden vinden dat zij geen kritiek op IsraŽl mogen uiten en dat ook van anderen niet accepteren. Het wil bereiken dat zowel binnen joodse kring als naar buiten toe kritische geluiden over IsraŽl mogelijk zijn zonder het etiket tegen IsraŽl opgeplakt te krijgen..
stop bezetting - ontruim nederzettingen Een Ander Joods Geluid is bezorgd over het uitblijven van vrede in het Midden-Oosten, over onderdrukking en discriminatie van Palestijnen en over de gevolgen daarvan Ė ook voor de IsraŽlische samenleving. Juist uit verbondenheid met het lot en het voortbestaan van IsraŽl wil Een Ander Joods Geluid het debat aanzwengelen en vredesinitiatieven steunen met als uitgangspunt de algemeen aanvaarde beginselen van gelijkheid, verdraagzaamheid en menselijkheid, zoals vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Een Ander Joods Geluid staat voor:

  • dialoog en wederzijds respect in plaats van geweld en machtsmisbruik;
  • gelijke kansen en rechten voor alle bevolkingsgroepen;
  • volledige terugtrekking van kolonisten en militairen uit de bezette gebieden in ruil voor vrede en veiligheid;
  • het realiseren van een Palestijnse staat naast IsraŽl;
  • Jeruzalem als hoofdstad van twee staten;
  • een evenwichtige oplossing van het probleem van de Palestijnse vluchtelingen. Een voorwaarde is dat IsraŽl zijn medeverantwoordelijkheid voor het ontstaan van dit probleem erkent.

    COMIT… VAN AANBEVELING:
    Hedy d' Ancona; publiciste, voormalig minister WVC - Max Arian; journalist - Mevr. H.J. Bakker; alg. secr. Raad van Kerken - Lily van den Bergh; cineaste - Henk Biersteker; journalist - Benny Brunner; cineast - prof. Mr. L. Flinterman; hoogleraar staats- en internationaal recht - Hannah Friedman; directeur "Public Committee Against Torture in Israel" - Evelien Gans; historica - ds. B. Grandia; IKON-pastor - Anja Meulenbelt; schrijfster - Chaja Polak; schrijfster - Marianne Sax; oprichtster "Mama Cash" - Rob Simons; journalist - Johan Snoek; emeritus-predikant te Rotterdam - Ed van Thijn; ex-burgemeester Amsterdam - Philip Veerman; directeur "Defence for Children International", afd. Israel - Harry de Winter; IDTV International

    Het andere joodse geluid is te vinden op internet, adres:
    http://www.xs4all.nl/~sivmo/


    Peace is the Basic Spirit in Islam
    by Giasuddin Ahmed

    Purpose of Islam

    The purpose of Islam is to save humankind from the anguish of this world and the world to come. Therefore the Prophet's mission was to establish justice and peace on earth and to offer guidance for salvation in the Hereafter. For all of this his method was nonviolence, because he was created rahmatan lil-`alamin as a Mercy to the Worlds.
    His love for humankind historically proves the truth of his way. At the beginning of his prophethood he went to Taif to call the people towards Allah, and people threw stones at him mercilessly and hurt him severely. The angels came to him and sought his order to punish the people of Taif, but the Mercy to the Worlds refused them, and prayed to Allah for the good of those who hurt him.

    Mankind is one single nation

    The Prophet taught the people to love Allah and to love human beings. He taught them to love even their oppressors. It is known from the hadith that the Prophet used to pray for the good of his Ummah with tears, every day after each of the five obligatory prayers. Even at the time of his death the Prophet wept for his Ummah. And according to Islam all human beings from his time to the last day of the world are the Ummah of Hadrat Muhammad.salli Allahu `alayhi wa sallam The Qur'an declares (2:213):
    "Mankind is one single nation." The Holy Prophet's life was a symbol of love and nonviolence. He was the first among all to protect others' rights.


    Over de Koran van de profeet en de Hadith van de farizeeŽrs

    "Heaven lies at the foot of a Mother. The Prophet was asked by a man "who must I obey." The Prophet answered "Your Mother." Three times the question was asked. And three times the answer was "Your Mother." Not until the fourth question was the answer was "Your Father." At the time of the prophet women achieved the highest regard in religious history. They became lawyers, doctors and counsellors not to only women, but to men also."(Klik voor bron)

    Zoals binnen het jodendom interpretaties van rabbijnen het Oude Testament volledig in de schaduw plaatsen, om aan te geven dat de Rabbijn groter en belangrijker is dan God, zo worden binnen traditionele moslimgroeperingen de tekstverklaringen die tezamen de Hadith vormen als belangrijker beschouwd dan de Koran - het boek van de profeet - zelf.
    Jezus van Nazareth keerde zich tweeduizend jaar geleden fel tegen de pogingen van autoritaire priesters zichzelf belangrijker te verklaren dan God.
    Autoritaire rabbijnen en imams gaan er van uit dat de gelovige niet in staat is zelfstandig te denken. Het bestuderen van de Koran wordt dan ook afgeraden, want het gaat er om dat de gelovigen zich onderwerpen aan de regels en voorschriften die door autoritaire priesters zijn opgesteld. Daarom zie je het vreemde verschijnsel optreden dat allerlei volstrekt onbelangrijke gedragsregels, die in geen enkel opzicht de spirituele kern van het geloof uitdrukken, belangrijker worden verklaard dan de spirituele boodschap.
    Maria, de Moeder, hield van Jezus Zoals uit het bovenstaande citaat blijkt plaatst de profeet Mohammed de Moeder - als mens, maar natuurlijk ook als spiritueel symbool op de eerste plaats. De Moeder is belangrijker dan de Vader!
    Wat dat betreft is de Islam het tegendeel van het Jodendom en het rechtse (door George Bush beleden) christendom, waarin de wrede, straffende Vadergod op de eerste plaats wordt gezet.
    Veel moslims denken dat ze vrome mensen zijn wanneer ze vrouwen op een vernederende wijze behandelen. Dat is onjuist: het vernederen van vrouwen hoort thuis in die religies, waar God niet vrouwelijk mag zijn. Binnen de Islam echter staat volgens de profeet Mohammed de Moeder centraal, en dat klopt ook met het beeld van compassie en barmhartigheid dat wordt toegekend aan Allah.
    De moeder verzorgt, de Moeder toont medelijden en begrip, de Moeder laat genade boven recht gelden, de Moeder vergeeft, omdat de Moeder een hart bezit.
    Aan een harteloze Vadergod gebonden gelovigen zijn onmensen. Moslims moeten de wereld daarom tonen dat zij betere gelovigen zijn dan dergelijke wrede, vrouwenhatende onmensen.

  • IsraŽli's verwoesten Palestijnse omroep

    IsraŽlische militairen hebben met explosieven het kantoor van de Palestijnse zender De Stem van Palestina in brand gestoken. Het gebouw van zeven verdiepingen stond ten zuidwesten van Ramallah op de bezette Westelijke Jordaanoever.

    Israel in gesprek met Arafat De IsraŽli's bliezen eind vorig jaar al de zendmast op van de Stem van Palestina. Desondanks wist het station nog af en toe lokale uitzendingen te verzorgen via alternatieve zendinstallaties.
    In Ramallah wordt sinds 3 december de Palestijnse leider Yasser Arafat door IsraŽlische troepen geÔsoleerd in een plaatselijk kantoor. De bezettingsmacht versterkte zaterdag opnieuw de omsingeling van dat pand. (METRO, 19-1-2002)


    Macht en Geest

    "Een snel groeiende meerderheid van de Palestijnen heeft zich afgekeerd van de politiek, en verklaart in opiniepeilingen geen enkele partij of factie te steunen. Wie nog wel actief is, radicaliseert snel." (NRC, 19-1-2002)

    de Stem van Palestina Een van de hoofddoelsttellingen van het zionisme is van Israel een 'Geestelijk Centrum' te maken, dat een lichtend baken kan zijn voor alle joden in de hele wereld.
    De vraag die je je daarbij moet stellen wat dat is: 'een geestelijk centrum'. Is dat mensen met behulp van systematische terreuracties geestelijk murw slaan, zodat ze zich van elke vorm van geestelijke arbeid afwenden om zich - noodgedwongen - te richten op het simpele proces van overleven?
    Wanneer dat zo is dan moeten we alle media in ons land die zich ten doel stellen mensen tot denken te bewegen afschaffen. Het zionisme leert ons dat we de geest murw moeten slaan. Daarom moeten we overal waar mensen zich bezondigen aan geestelijke arbeid tanks neerzetten. Intellectuelen worden doodgeslagen, of verbannen naar het platteland, zoals Mao Tse Ting dat deed in het China van de zestiger jaren, en we delen weer rode boekjes uit, waarin staat dat de macht uit de loop van het geweer komt.
    Communistische Strijdoproep Mao Tse Tung is dood, maar Ariel Sharon en Bibi Netanyahu hebben zijn grootse taak overgenomen. Laten wij daarom als westerse watjes, die de idealen van het fascisme vergeten hebben, deze grote geestelijke leiders eren.
    Vol spanning wacht ik op de mensen die openlijk zullen verklaren dat Bibi Netanyahu en Ariel Sharon de grootste geestelijke leiders zijn van de 21e eeuw, en dat zij ons zullen leiden naar een nieuwe geestelijke toekomst.

    In een door waanzinnigen geregeerde wereld is alles mogelijk!