Zionisme en het
nederzettingenbeleid

Westbank

Zionisme en Jodendom zijn in feite geen synoniemen. Zionisten hebben nationalistische aspiraties gekoppeld aan het religieuze begrip 'jood'. De Palestijnen roepen de joden in de wereld daarom op niet in de val van het Zionisme te trappen. Blijf gewoon zitten waar je zit, stellen ze in hun handvest, en dien de belangen van je eigen land. Je bent burger van de staat waar je thuishoort.

Jodendom is een religie en derhalve kunnen joden geen eigen natie vormen. Joden kunnen geen staat vormen met een eigen identiteit, ze zijn burgers van de staten waar ze thuis horen." (Palestijns handvest, artikel 20)

Nederzettingen in bezet gebied

Relatief gematigd begin

Het beleid van de IsraŽlische regering in de bezette gebieden heeft altijd een dubbelhartig karakter gehad. Tot aan het jaar 1977 domineerde de socialistische georiŽnteerde Arbeiderspartij het politieke leven in IsraŽl. De bouw van de eerste nederzettingen valt onder haar verantwoordelijkheid.
Het nederzettingenbeleid was in die begintijd gefundeerd op een tweetal overwegingen: 1.veiligheidsoverwegingen, de nederzettingen fungeerden in feite als militaire grensposten, en 2. politiek-economische overwegingen. Men wilde de economie van de bezette gebieden op een hoger peil brengen, niet vanuit idealistische overwegingen, maar vanuit de gedachte dat een toenemende welvaart de belangstelling van de bevolking voor de bevrijdingsbeweging van Yasser Arafat (PLO) zou doen afnemen.
De welvaart nam inderdaad toe, maar de bevolking bleef, tot grote teleurstelling van de politieke leiding in IsraŽl, de PLO trouw.
Het beleid, dat dus niet gericht was op toekomstige ontruiming van de bezette gebieden, maar op vreedzame inlijving via economische ontwikkeling, mislukte en dat betekende dat het nederzettingenbeleid alleen maar tot gevolg had dat een naar onafhankelijkheid verlangende bevolking afhankelijk werd gemaakt van IsraŽl, een afhankelijkheid die door latere, rechtse regeringen als wapen tegen de Palestijnse bevolking werd gebruikt.
De autoriteit van de PLO werd niet erkend. De PLO werd daarom ook niet betrokken bij belangrijke beleidsbeslissingen. Voortdurend werd gepoogd Palestijnse stromannen naar voren te schuiven, mensen die, dat spreekt vanzelf gezien werden als verraders van de Palestijnse zaak.
De onwil van de arbeiderspartij op een normale wijze om te gaan met de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie kan gezien worden als een van de belangrijkste oorzaken van het uit de hand gelopen conflict waarmee IsraŽl nu wordt geconfronteerd.

In de jaren '70 was het conflict beheersbaar, omdat joodse en islamitische fundamentalisten in die tijd nog geen rol van betekenis speelden. De radicalisering zette in toen in het jaar 1977 de rechts-extremistische Likoedleider Menahim Begin de politieke macht in IsraŽl veroverde, daarmee een eind makend aan het bewind van relatief gematigde krachten in Israel.

In dat jaar veranderde het nederzettingenbeleid op een radicale wijze van karakter. Niet de economische opbouw, in dienst van vreedzame inlijving, stond nu centraal, maar de verjoodsing van de bezette gebieden, ook als het beleid ten koste moet gaan van het welzijn van de autochtone bevolking. Alleen de belangen van joden tellen voor de Likoed. De Arabieren zijn er, maar ze horen er eigenlijk niet te zijn, omdat ze alleen maar kinderen fokken en ervoor zorgen dat de joden de meerderheid in hun eigen land verliezen.
Dat klinkt cru, maar is het niet. Zelfs binnen de relatief gematigde Arbeiderspartij kan de oude uit Oost-Europa afkomstige garde, maar moeilijk afstand doen van het Zionistische denkbeeld dat Israel een volledig joodse staat moet zijn, een staat dus, die op alle mogelijke manieren dient te voorkomen dat vreemde elementen (de niet-joden: arabieren, maar ook christenen, aziaten en andere niet-joodse exemplaren van het mensenras) het ideale beeld van 'de joodse ‹bermensch', die van zijn staat een voorbeeld voor de gehele wereld maakt. aan kan tasten.
In gewoon wetenschappelijk taalgebruik noemt men een dergelijk droombeeld een utopie, en alle politieke wetenschappers zijn het er over eens dat utopisten in de politiek uiterst gevaarlijke mensen zijn. De utopie lag ten grondslag aan de communistische heilstaat, die juist door haar onverdraagzame, utopistische karakter, de positieve idealen van het communisme volledig heeft geridiculiseerd - zodat rechtse krachten in Amerika momenteel heer en meester zijn in de wereld.


1977 - Change of policy

Israel's settlement policy in the occupied territories changed in 1977 with the coming to power of Begin. Whereas Labor's policies had been guided primarily by security concerns, Begin espoused a deep ideological attachment to the territories. He viewed the Jewish right of settlement in the occupied territories as fulfilling biblical prophecy and therefore not a matter for either the Arabs or the international community to accept or reject. Begin's messianic designs on the territories were supported by the rapid growth of religious nationalist groups, such as Gush Emunim, which established settlements in heavily populated Arab areas.
Palestijnse staat (donker) moet enclave binnen Israel vormen The increase in Jewish settlements and the radicalization of the settlers created an explosive situation. When in May 1980 six students of a Hebron yeshiva, a Jewish religious school, were killed by Arab gunfire, a chain of violence was set off that included a government crackdown on Hebron and the expulsion of three leaders of the Hebron Arab community. West Bank Jewish settlers increasingly took the law into their own hands; they were widely believed to be responsible for car-bomb attacks on the mayors of Ram Allah and Nabulus.
Begin's policies toward the occupied territories became increasingly annexationist following the Likud victory in the 1981 parliamentary elections. He viewed the Likud's margin of victory, which was larger than in 1977, as a mandate to pursue a more aggressive policy in the territories. After the election, he appointed the hawkish Ariel Sharon as minister of defense, replacing the more moderate Ezer Weizman, who had resigned in protest against Begin's settlement policy. In November 1981, Sharon installed a civilian administration in the West Bank headed by Menachem Milson. Milson immediately set out to stifle rapidly growing Palestinian nationalist sentiments; he deposed pro-PLO mayors, dissolved the mayors' National Guidance Committee, and shut two Arab newspapers and Bir Zeit University.
While Milson was working to quell Palestinian nationalism in the territories, the Begin regime accelerated the pace of settlements by providing low-interest mortgages and other economic benefits to prospective settlers. This action induced a number of secular Jews, who were not part of Gush Emunim, to settle in the territories, further consolidating Israel's hold on the area. Moreover, Israel established large military bases and extensive road, electricity, and water networks in the occupied territories.

Israel - a country study


De Wereld Zionisten Organisatie

Weinig mensen realiseren zich dat de Israelische nederzettingenpolitiek in belangrijke mate wordt bepaald door instanties die niet onder controle van de Israelische regering vallen. Naast de Israelische regering bestaat er een internationale zionisten-organisatie (de WZO) die er zorg voor moet dragen dat overal in de wereld joden worden aangemoedigd naar 'het heilige land' te emigreren. De term 'heilig land' verwijst dus niet naar het feit dat Jezus in dat land geboren is, zoals veel naieve christenen veronderstellen, maar naar het feit dat binnen het Zionisme de natie het heiligste bezit is dat de mens heeft.

Let op: Zionisme is Nationalisme - geen godsdienst

Op de website van Likoed-Nederland wordt regelmatig informatie verstrekt over de activiteiten van de WZO. Uit een artikel van Salomon Louis Vaz Dias komen de volgende zinsneden:
"In 1995 zijn 76.361 immigranten gearriveerd: 64.847 uit de voormalige Sovjet-Unie, 3.890 uit West-Europa, 2.503 uit Noord-Amerika, 1.943 uit Latijns Amerika, 1.585 uit SyriŽ, 1.285 uit EthiopiŽ, 482 uit Jemen en 2.893 van elders. Uit Nederland kwamen 108 nieuwe oliem (immigranten) en uit BelgiŽ 111.
De eerste negen maanden van 1996 kwamen er 40.707 nieuwe oliem, waarvan 122 uit Nederland. Geen dag gaat voorbij of er landt een vliegtuig met nieuwe inwoners. Geen gaat er voorbij zonder dat zich nieuwe problemen voordoen. Omdat de fondsenwervers weer minder geld dan vorig jaar hebben opgehaald moeten er nieuwe verregaande bezuinigingen worden geintroduceerd.
De vraag rijst: waar moet dat heen, hoe kunnen wij onze taak nog naar behoren vervullen? De bestuurders van de Wereld Zionisten Organisatie (WZO) en de Jewish Agency for Israel (JAFI) delen een grote verantwoordelijkheid in de wetenschap dat zij moeilijke problemen moeten oplossen teneinde immigratie en absorptie op de korte en langere termijn te kunnen blijven bevorderen. Velen veronderstellen ten onrechte dat JAFI een instituut van de IsraŽlische overheid is. De verantwoordelijkheid voor immigratie, absorptie en joods/zionistische educatie rust echter op onze gemeenschappelijke schouders." (Nieuws uit de WZO)

Het zal duidelijk zijn dat zakendoen met de Israelische overheid bijzonder moeilijk is wanneer buitenlandse, sterk ideologisch gerichte belangengroepen het nederzettingenbeleid bepalen. Voeg daarbij ook nog de invloed van de volgens Likoed-Nederland belangrijke groep van 'Rijke Georganiseerde Joden' (tot op heden heb ik nog niet kunnen ontdekken wie die mensen zijn) en het dialoogplaatje wordt helemaal moeilijk. Je krijgt soms de indruk dat de staat Israel een groot verkennerskamp is, waar de dienst wordt uitgemaakt door een zionistische Baden Powell, die allang dood is natuurlijk, maar die er desondanks zorg voor blijft dragen dat de akela's en de hopmannen hun welpjes en padvinders netjes de beginselen van reinheid, kuisheid en zedelijkheid bijbrengen.


World Zionist Oranisation

Joods protest tegen zionisme In August 1970, an agreement was signed modifying the structure and functions of the Jewish Agency and the WZO. Half the members of the Assembly of the expanded Jewish Agency are representatives of the WZO; 30 percent represent the UJA (US); and 20 percent represent organizations affiliated with Keren Hayesod in the rest of the world. With regard to immigration, the following division was set forth: the Jewish Agency would deal with immigration from countries of persecution and the WZO would deal with immigration from affluent countries. The Jewish Agency and the WZO signed two new covenants with the government of Israel in June 1979. The Jewish Agency retained its responsibility for initial absorption of the immigrants in Israel; support for educational activities and work with youth; immigrant absorption in rural settlements; immigrant housing; and welfare services. The WZO concentrates on work in the Diaspora and that relating to Diaspora Jewry: Jewish education, work with youth and so forth.

For the most part, these functions were financed by funds funneled through the Jewish Agency, which continued to serve as the main financial arm of the WZO. However, because of United States tax law stipulations, funds allocated for the WZO by the Jewish Agency were required to come from those collected by Keren HaYesod , the agency's financial arm in countries other than the United States. (Klik voor bron)

Keren HaYesod: Literally, Israel Foundation Fund. The central fiscal institution of the World Zionist Organization that finances its activities in Israel.


The Jewish Agency

During the 20th century, the Jewish Agency for Israel, working through collective action, shaped the future of world Jewry and Israel. Together, the Jewish Agency was instrumental in establishing the State of Israel and in building the country's human and physical infrastructure. The Jewish Agency helped found 900 rural communities, kibbutzim, moshavim and built through the Israel Education Fund 1400 capital projects including community centers, nursery schools, culture and sports facilities, and institutions of higher learning. We brought close to 2.9 million Jews to live in Israel and helped them integrate, paying special attention to the poor and vulnerable. We reached out to Jews whenever and wherever they were in danger or distress. We brought hundreds of thousands of youngsters to Israel for a quality educational experience. For over 50 years, the Jewish Agency, as the global Jewish partnership with Israel at its heart, has been the meeting ground for world Jewry, the place where Jews from around the world meet to discuss and agree on global priorities and the organization that makes those priorities come alive. Millions of lives have been impacted by the work of this global Jewish partnership. The story we created together has been the modern history of Israel and the Jewish People.

Zoals uit bovenstaande taakomschrijving van het Joodse Centrale Bureau voor Israel blijkt zien de georganiseerde niet-Israelische fondsenwervende zionisten zichzelf als de leidende instantie binnen het jodendom. Niet de religieuze leiders bepalen het lot van het jodendom, maar een politieke, aan geld en macht gebonden organisatie, die zich ten doel stelt van de staat Israel het morele voorbeeld voor het jodendom en de gehele wereld te maken.
Het Joodse Centrale Bureau is een ideologische organisatie, hetgeen betekent dat zij alles zal doen om intellectuele tegenstanders de mond te snoeren. Op zichzelf genomen is dat een democratisch recht, maar het is ook het democratische recht van de tegenstanders van het zionisme daartegen te protesteren.
Het gevaar van elke ideologische beweging is de demonisering van tegenstanders. Ideologie (of utopie) en demonisering zijn onverbrekelijk bij elkaar horende kwaliteiten. Zodra het demoniseren van de ander wordt stopgezet zal de ideologie aan betekenis inboeten.
Bestrijders van het zionisme moeten daarom voorkomen dat zij zich in de duivelse hoek laten manoevreren. Duidelijk maken dat je wel intelligent bent, dat je geen antisemiet bent, dat je streeft naar ontwikkeling en bewustwording van mensen, dat je bereid bent samen te werken met anderen, kortom: aantonen dat je niet degene bent die ze zeggen dat je bent.
Goebbels & propaganda In Nazi-Duitsland was het de taak van propagandaminister Goebbels de tegenstanders van het regime te demoniseren. De Nazi's kozen als volksvijand nummer een de joden. De zionisten hebben hun eigen volksvijanden: Saddam Hussein en Yasser Arafat. Die keuze is niet gebaseerd op feitelijke gegevens. Dat kan ook niet. Want zodra men de werkelijkheid op een objectieve wijze gaat bekijken is men geen ideoloog meer.


Dat propaganda ook door ons wordt toegepast bewijst het volgende citaat:

"On November 9, 1938, a teenage Jewish demonstrator killed a German diplomat traveling in France. That night, Goebbels ordered the SS to stage "spontaneous demonstrations" that specifically targeted Jews. The pogrom that followed became known as Kristallnacht, or "Night of Broken Glass".

De Kristalnacht wordt algemeen gezien als een blinde aanval van woede van het Duitse volk. Nooit wordt verwezen naar de Duitse diplomaat die door een joodse teenager werd vermoord. Natuurlijk valt de uitbarsting van haat niet goed te praten. Maar we dienen ons wel te realiseren dat Goebbels het volk manipuleerde. Hij maakte van het incident een 'joodse samenzwering', precies zoals in het Midden-Oosten incidenten gekoppeld worden aan islamitische en joodse complotten. De enige manier om die uitbarstingen van onredelijkheid tegen te gaan is investeren in redelijkheid. Nog altijd zijn wij daartoe niet bereid!


The Jewish Agency has a unique legal and public status set forth in the Special Status Law, by which the Government of Israel recognizes the Agency as an entity with the authority to act for Israel in a number of fields. The Jewish people, through their representatives in the Jewish Agency, cosequently enjoy special status in Israel and the ability to be involved in the development and shaping of Israeli society. The Jewish Agency is empowered to coordinate the activity of Jewish organizations and institutions, which also work in these fields in Israel.

Israel may be in danger of losing its control in some of its peripheral areas, while many Jewish communities there are under potential threat. The global Jewish people have an added value and a critical role in strengthening the Jewish presence in Israel's periphery, as Israel as may not be able to succeed alone. It is in the interest of Jews everywhere that the State of Israel maintains a Jewish majority in these strategic areas.
The Jewish and democratic nature of the State of Israel is a critical issue for the entire Jewish people. The Jewish people must take a role in ensuring that Israel remains the state for all Jews, relevant for world Jewish communities. To this end, world Jewry has an essential interest in supporting programs that promote the religious streams in Israel; assisting Israelis who are grappling with issues of their Jewish identity; developing initiatives that bridge cultural gaps and facilitating mutual respect and dialogue among groups where tensions exist. The potential impact of Israel on the future of world Jewry is immense. Consequently world Jewry has a critical stake in ensuring that this impact is positive. (Jewish Agency)


Democratie en Jodendom

Het Joodse Centrale Bureau voor IsraŽl hanteert een uiterst dubbelzinnige omschrijving van het begrip democratie. Heel duidelijk blijkt dat men het woordje democratie alleen maar hanteert, om te voorkomen dat democratische westerse overheden en politieke partijen zich afwenden van het zionisme, dat het tegendeel is van een democratische beweging, omdat het een joodse (dus ideologische) beweging wil zijn, een belangengroepering dus, voor wie niet het welzijn van alle mensen belangrijk is, maar het belang van een enkele groep, waarvoor de belangen van alle andere groeperingen dienen te wijken.
Het bestaan van belangengroeperingen in een samenleving is normaal. Arbeiders richten vakbonden op, werkgevers richten werkgeversverenigingen op, en al die groeperingen verdedigen de belangen van de eigen leden. Toch zal geen enkele organisatie er naar streven de staat waar zij deel van uitmaken om te vormen tot een arbeidersstaat of een werkgeversstaat. Doen zij dat wel, dan moeten zij worden zij fascistische organisaties worden genoemd - waarbij het begrip fascisme gezien moet worden als de ontkenning van het begrip democratie.
Fascisme is niet 'het kwaad in religieuze zin', zoals de fascistische gelovige George Bush het de wereld wil doen geloven, nee, fascisme is ontkenning van de democratische opvatting dat in een staat alle mensen gelijke rechten hebben en dat het de plicht van democratische overheden is alle groeperingen op een gelijke wijze te behandelen.
Omdat het Joodse Centrale Bureau voor IsraŽl handelt in strijd met democratische doelstellingen, waar zij volstrekt voorbijgaat aan het feit dat in IsraŽl ook Arabieren wonen, die volgens democratische beginselen dezelfde rechten hebben als de niet-Arabieren, moet het bureau gezien worden als een anti-democratische = fascistische organisatie.


Een land waar mensen willen wonen

Er is een land waar mannen willen wonen
Waar jongens van de plicht tot flink en stoer doen zijn bevrijd
Waar niemand wint ten koste van een ander
En man-zijn ook betekent: zorgzaamheid
Waar angst en rouw niet weggemoffeld worden
Waar mannen zonder baan niet denken dat ze minder zijn
Waar vrouw en man elkaar niet hoeven haten
Maar eindelijk bondgenoten kunnen zijn
Er is een land waar mensen willen wonen
Waar jong zijn niet betekent dat je steeds wordt genegeerd
Waar zwakken met respect benaderd worden
En vreemdelingen niet meer gekleineerd
Waarin geweld door niemand meer geduld wordt
Waar allen kunnen troosten als een mens ten onder gaat
Dat is het land waar mensen willen wonen
Het land waar de saamhorigheid bestaat

Uit een gedicht van Joke Smits, PvdA-feministe


Hoe kunnen IsraŽl en Palestina democratieŽn worden?

De vraag die westerse mogendheden zich behoren te stellen is hoe zij van IsraŽl en Palestina democratische staten kunnen maken. Zowel IsraŽl als Palestina worden geconfronteerd met antidemocratische bewegingen.
Binnen IsraŽl zal de invloed van het wereldzionisme moeten worden uitgeschakeld, omdat het wereldzionisme de onafhankelijkheid van de overheid uitschakelt. Onafhankelijkheid is een absolute voorwaarde voor het tot stand brengen van een democratische staat. Buitenlandse belangengroeperingen mogen in een staat niet de meest belangrijke taak van de overheid: er zijn voor alle mensen onmogelijk maken.
Palestijnen zullen duidelijk moeten maken dat zij voorstander zijn van een democratische overheid, die zichzelf niet uitlevert aan islamitische belangengroeperingen, zoals Hamas en Jihad, groeperingen die niet geÔnteresseerd zijn in het welzijn van alle mensen.
Je kunt geen staat opbouwen op grond van religieuze beginselen. Dat stelt het handvest van de PLO heel duidelijk, en het is daarom de taak van de Palestijnse Autoriteit dat beginsel uit het eigen handvest tot bindend beginsel uit te roepen. Palestijnen die zich niet wensen te onderwerpen aan dat beginsel kunnen en mogen niet gesteund worden.
Alleen in dat geval kan op een eerlijke wijze het zionisme bestreden worden. Het is absurd om antidemocratische zionistische denkbeelden te beantwoorden met antidemocratische moslimdenkbeelden. Wie tegen het zionisme is, zal ook de islamitische staat af moeten wijzen, omdat een islamitische staat volgens democratische beginselen (net als een joodse staat) een fascistische staat is.
De westerse mogendheden tenslotte zullen hun afwijzende houding tegenover democratisch ingestelde PLO-leiders op moeten geven. Tot nu toe heeft men uit naam van de democratie de democratisch ingestelde PLO afgewezen. De Amerikaanse president George Bush weigert zelfs een gesprek aan te gaan met deze democratische beweging.
De Groene over Van Aartsen Ook in ons land hebben we een instantie die niet schijnt te weten wat democratie is. Nog altijd wordt door het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken het democratische handvest van de PLO gezien als een terroristisch pamflet, hetgeen het zeer zeker niet is, behalve wanneer men op een kritiekloze wijze de propaganda van het zionisme accepteert.
Een Ministerie van Buitenlandse zaken van een zichzelf respecterend democratisch land behoort democratische bewegingen te steunen en antidemocratische bewegingen en organisaties te veroordelen. Dat betekent dus dat eindelijk eens gekozen moet worden voor een veroordeling van het zionisme als dictatoriale, tegen het volk gerichte beweging. Alleen dan kan een daadwerkelijke stap naar vrede en het tot stand brengen van democratische verhoudingen in het Midden-Oosten worden gezet. (Zwolle, 26-12-2001)

Nederlandse laksheid: een illustratie

PERSBERICHT Pax Christi en Cordaid, 30 oktober 2000: BRIEF VAN AARTSEN OVER MIDDEN-OOSTEN MIST ESSENTIňLE ONDERDELEN

"De brief van Minister Van Aartsen van 20 oktober jl. aan de Kamer over de actuele situatie in het Midden-Oosten laat de weinig krachtdadige rol van de EU teveel buiten beeld en betrekt de IsraŽlische politiek van voldongen feiten onvoldoende in de analyse, zo stellen de ontwikkelingsorganisatie Cordaid en de vredesbeweging Pax Christi vandaag in een brief aan de buitenlandwoordvoerders van de Kamer. De brief van Van Aartsen is daarmee op essentiŽle punten niet volledig.
De opstelling van de EU en Nederland is te passief aan de zijlijn. De EU heeft steun gegeven aan een beleid dat strijdig is met het internationaal recht door na te laten het IsraŽlische beleid met kracht te veroordelen. Met name VN-resoluties 194, 242, 338 dienen het uitgangspunt voor een meer geprononceerde politieke rol van de EU dienen te zijn. Cordaid en Pax Christi betreuren het dat Nederland de VN resolutie (20 oktober jl.) on illegal Israel actions in occupied East Jerusalem and the rest of the occupied Palestinian territory niet steunde, in tegenstelling tot de andere Beneluxlanden en Frankrijk

PAX CHRISTI: in beweging voor de vrede


Yossi Beilin: We are doing a very unnatural thing

Interview met Yossi Beilin What we have to understand as a Zionist movement is that we are doing a very, very unnatural thing here. We are returning after 2000 years to a place where in the years that passed there were very few of us [here], and we are claiming our right to establish a state of our own here. And this at a time when there are other people here, who say they do not accept that idea, that it is being done despite their views and against their will...the Zionist idea was not to live against the will of our neighbors forever. For a certain period, perhaps...but forever? To live here forever as an artificial entity hated by all? I don't believe in that. It won't work."

Beatrix: 'Oog om oog maakt de wereld blind'

SP's Oranjemars

Koningin Beatrix heeft er in haar kersttoespraak van dit jaar op gewezen dat wraakzucht geen goed antwoord is op daden van haat. "Oog om oog maakt de wereld blind", aldus de vorstin in haar rede voor radio en televisie. De rede stond duidelijk in het teken van de aanslagen van 11 september en de gevolgen daarvan. ,,Het gebrek aan eerbied voor leven Ťn dood en de onverdraagzaamheid van waaruit terreur wordt gevoed, confronteren ons met een gedachtengoed dat verbijstert'', sprak Beatrix. Hoewel respect voor de heiligheid van het menselijk leven de hoeksteen is van elke religieuze moraal, heeft de geschiedenis volgens haar geleerd dat 'geen enkele religie gevrijwaard is tegen misbruik en valse verkondiging'. (Algemeen Dagblad, 26-12-2001)

Christenen en Bezit

Na de aanslag van sociaal ingestelde moslimfundamentalisten op Amerika, een aanslag die ons laat zien dat het in stand houden van sociaal onrecht enerzijds en laks nihilisme op geestelijk gebied anderzijds funeste uitwerkingen kunnen hebben, heeft IsraŽl voortdurend geprobeerd zichzelf als 'goede natie' tegenover 'de slechte Arabieren' te plaatsen. In Nederland reageerde de extreemrechtse schrijver Leon de Winter onmiddellijk met het laten plaatsen van een artikel over de christelijke ideoloog Samuel Huntington, die rechtse joden en christenen in Amerika het besef bij wil brengen dat christelijk Amerika - als drager van onze cultuur - in groot gevaar verkeert.
Ik kan daar alleen maar met een mengeling van stoÔcijnse gelatenheid en laconiek cynisme op reageren. Zolang extreem rechtse schrijvers nog in staat zijn extreemrechtse artikelen te laten plaatsen in zich links noemende dagbladen is onze rechts-christelijke cultuur naar mijn bescheiden mening niet in gevaar.
Ikzelf ben geen rechtse christen. In een christelijk gedeelte van deze website noem ik mijzelf 'de teruggekeerde Christus' en ook al is dat een mededeling die in niet-christelijke beschavingen als een uiterst gewone mededeling wordt gezien (zo worden in Tibet, waar men in reÔncarnatie gelooft, de geestelijke leiders - die daar nog gewone mensen mogen zijn - steeds opnieuw geboren), in ons beschaafde Westen, dat is gebouwd op de reusachtige stalen pijlers van extreemrechtse Amerikaanse christenen, wordt een dergelijke mededeling gezien als een teken van 'niet beschaafd zijn'.

Beschaafd. Niet beschaafd... Wie is wat en wat is wie?
Alles is relatief, pleegt de beschaafde mens te zeggen, maar wie goed zijn oren te luisteren legt in beschaafde kringen, die zal ontdekken dat deze uiterst beschaafde verzuchting maar door zeer weinig beschaafde mensen hier te lande wordt geslaakt.
Gelukkig maar, denk ik bij mezelf, ik heb altijd al een broertje dood gehad aan arrogante, ingebeelde mensen, en al dat quasi-intellectuele 'geslaak van zuchten' uit de monden van wijsneuzen die alleen maar denken dat ze wijs zijn hangt me al jarenlang mijlenver de keel uit.
Dus, verder niet gezeurd, want ik ben de schrijver van een boekwerk waarin op een on-Nederlandse wijze de revolutie wordt gepreekt, de revolutie van de enkeling wel te verstaan, en wie een dergelijke overtuiging als uitgangspunt voor zijn handelen kiest heeft maling aan boeken waarin gesproken wordt over 'botsingen der beschavingen'.
Lariekoek in handen van ideologen, die alleen maar uit geestelijke luiheid weigeren hun eigen ideologie kritisch te bekijken.

In deze webpagina's wordt het Palestijnse probleem kritisch bekeken. De vliegtuigkapers wilden dat probleem aan de orde stellen op hun manier, maar hun veroordeling van de oneerlijkheid bevorderende hegemonie van macht en kapitaal heeft alleen maar de militaire machtsmachine en de hypocriete, op geld gegrondveste burgermansmoraal sterker gemaakt, dus daarom kan er voor hun manier maar beter niet gekozen worden - er bestaat ook nog zoiets als vreedzaam protest (hoewel met Osama sympathiserende moslims in het Westen daar nog nooit van gehoord schijnen te hebben...)
27-12: fundamentalist wordt socialist. Osama veroordeelt 'woekerende grootmachten'. Als beschaafde mensen zijn we nu bezig met het vernietigen van alles wat niet beschaafd is. En ach, toegegeven: de slogan "Osama bin Laden vernietigen met behulp van bommen" klinkt erg duidelijk en helder, veel duidelijker dan de stelling dat het Palestijnse probleem op een intellectuele wijze de wereld uit moet worden geholpen. Dat klinkt zo vaag en chaotisch. Intellectueel... Dat is toch alleen maar zinloos gezwam? Dus daar begint men liever niet aan.
Ook in de prachtige toverwereld van de alles en iedereen overheersende macht - zo kun je stellen - zijn veel zaken erg betrekkelijk.

Nederzettingenpolitiek en Joods grondbezit

Zoals het kopje boven dit gedeelte al zegt wordt het religieuze begrip 'jood' door Zionisten op de gekste zaken beplakt en dat komt omdat Zionisten het woord 'jood' gebruiken om de extreem-nationalistische motieven die aan hun gedragingen ten grondslag liggen goed te praten.
Zionistische kolonisten streven - zo kun je concluderen - dus niet naar godsdienstvrijheid, want met vrijheid kun je niks goedpraten - maar naar godsdienstdictatuur. Die dictatuur noemen zij 'verjoodsing'.
"Een jood is goed. Joden claimen gebied. Dus kolonialisme is goed."
Het is een vorm van logica die doodnormaal wordt gevonden in beschaafd intellectuelenland, ook al zal de meest middelmatige middelbare scholier kunnen inzien dat die logica niet klopt.
Kolonialisme is helemaal niet goed, wanneer we die praktijk benaderen vanuit onze als superieur beschouwde christelijke beschaving.
Het christelijke denken stelt het begrip 'bezit' niet centraal. Christus was geen econoom, maar een mens die geestelijke verlossing nastreefde en we weten allemaal dat economen een mens alles kunnen bieden, behalve een wereld waarin een mens geestelijk vrij kan zijn. Zelfs in de meest dure en grote villa kan een mens in geestelijk opzicht een gevangene zijn.
Omdat onze beschaving het tegendeel is van christelijk stellen wij dus niet 'de geestelijke verlossing' maar het begrip 'bezit' centraal. Wie veel bezit is iemand. Wie niks bezit is niks. Heel simpel, maar ondanks alle ingewikkelde theorieŽn waarmee wij elkaar bestoken zit onze beschaafde wereld erg simpel in elkaar.
Wie niks bezit maar wel heel erg slim is, is in onze wereld desondanks niks, omdat slimheid alleen belangrijk is als afgeleide van het begrip bezit. Je moet bezitter zijn om slim te kunnen zijn en - zo moet je welhaast noodzakelijkerwijs concluderen - je moet derhalve marxist zijn om deze problematiek te kunnen begrijpen.
Nu ben ik het tegendeel van een marxist, maar wel slim, en daarom weet ik gelukkig genoeg van het marxisme om te kunnen stellen dat bezitslozen niet per definitie de dommen en de cultuurlozen zijn in een kapitalistische wereld.
Waarmee we aanbeland zijn bij het probleem van het landbezit in IsraŽl, een land dat zo graag een toonbeeld van beschaving wenst te zijn.

Nederzettingen en Grond

"De Palestijnen in IsraŽl zouden er goed aan toe moeten zijn, want zij hebben nationale rechten in hun land, zij zijn IsraŽlisch staats≠burger. Maar helaas.., IsraŽl is niet het land van zijn inwoners (joden en Palestijnen) maar van het Joodse volk, dat wil zeggen alle joden ook zij die in New York, Rusland of Antwerpen leven. Dat heeft zo zijn gevolgen:

Het is waar dat de Palestijnse staatsburgers van IsraŽl burgerrechten bezitten en stemrecht hebben, maar dit feit allťťn maakt hen nog niet tot gelijke burgers van de staat of tot volwaardige partners in het geheel. In de wetten op het grondbezit wordt aan Arabische burgers (Palestijnen) van de staat IsraŽl verboden 'nationaal land' in bezit te hebben of land van de staat te kopen of te pachten. Het betreft hier 92,6% van alle grond in IsraŽl. De officiŽle terminologie van deze praktijk is "alle grond is onvervreemdbaar eigendom van het Joodse volk". Een zin die in de constitutie van het Jewish Agency for Palestine in 1929 werd ingeschreven en die in alle grondcontracten afgesloten door de staat IsraŽl of door de joodse Fondsen impliciet of expliciet wordt ingeschreven.

De kolonisatie van Palestina werd vanaf 1920 in handen genomen door het Keren Hayesod (Opbouw Fonds), de voorloper van de IsraŽlische staat. Zij coŲrdineerden de grondaankoop en het grondbeheer. In hun handvest staat dat alle grond die onder hun bevoegdheid komt "voor eeuwig eigendom is van gans het joodse volk." Tot 1948 was dat heel weinig. Slechts 7% (eigenlijk iets minder: 6,7%) werd opgekocht, de rest werd in de oorlog van 1948 manu militari veroverd. Nu valt 93% van alle grond onder deze norm. Dit wil zeggen: mag enkel door joden gekocht, gehuurd of gepacht worden. Voor de Palestijnse staatsburgers, die bijna twintig procent van de bevolking uitmaken is deze grond taboe. (Israel-Palestina: mythen en feiten)

Het zal duidelijk zijn dat het weinig zin heeft om te spreken over een 'botsing der beschavingen', wanneer je een economisch beleid voert dat onbeschaafd is. Wie pretendeert beschaafd te zijn, laadt de morele plicht op zich beschaafd te handelen.
Stel je toch voor dat de Nederlandse overheid het besluit neemt dat alleen leden van de partij van de arbeid grote dure huizen mogen kopen. Alleen socialisten wonen in grote dure panden (waar ze overigens toch al in wonen momenteel) en de liberale, vrijheidslievende enkelingen wonen in een krot.
Het zou oneerlijk zijn, ook al zou waarschijnlijk niemand - net als in IsraŽl- protesteren, omdat PvdA en liberalen en christelijken en andere pappeldepajejers allemaal gelijk zijn aan elkaar hier.

Alles, zo blijf ik herhalen, is relatief. Vooral in Nederland, Omdat Nederland nooit ook maar iets op cultureel gebied verdedigd heeft. Behalve dan de beschaafde IsraŽlische nederzettingenpolitiek!

Wim Duzijn, anarchistisch schrijver, 27-12-2001